I OSK 1101/11

I OSK 1101/11 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2012-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Hyla
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/
Monika Nowicka
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Sygn. powiązane
II SA/Wa 1686/10 - Wyrok WSA w Warszawie z 2011-02-10
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
art. 102 ust. 3
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) sędzia NSA Monika Nowicka sędzia del. NSA Jacek Hyla Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Obrony Narodowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1686/10 w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie należności zagranicznej z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2. odstępuje od zasądzenia na rzecz Ministra Obrony Narodowej od P.S. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1686/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi P.S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania należności zagranicznej z tytułu pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych MON, działając na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn zm.) oraz art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) w zw. z § 10 pkt 2, § 12 i § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.), w dniu 18 grudnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał P.S. należność zagraniczną w wysokości mnożnika 2,2 najniższego uposażenia żołnierza zawodowego miesięcznie z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego w Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Liberii.
Organ wskazał, iż określona należność przysługuje od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej w drodze powrotnej do kraju, tj. do dnia 31 lipca 2009 r.
P.S. złożył do Ministra Obrony Narodowej odwołanie, w którym wniósł o przyznanie mu należności zagranicznej w pełnej wysokości za okres pełnienia służby w Misji ONZ UNMIL w Liberii w charakterze obserwatora wojskowego, tj. od dnia 16 lipca 2008 r. do dnia 31 lipca 2009 r.
Minister Obrony Narodowej, po rozpoznaniu odwołania, na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 138 § 2 Kpa, w dniu 18 marca 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podał m.in., że organ pierwszej instancji w podstawie prawnej decyzji powołał jedynie przepis prawa, który przyznaje skarżącemu przedmiotową należność bez jego skonkretyzowania. Uprawnienia pieniężne przyznane decyzją administracyjną powinny zostać określone kwotowo. Organ pierwszej instancji rozpoznając ponownie sprawę zobowiązany jest określić kwotowo wysokość należności zagranicznej przysługującej skarżącemu.
W odniesieniu do wniosku skarżącego o przyznanie należności zagranicznej za okres od 16 lipca 2008 r. do 31 marca 2009 r. Minister Obrony Narodowej, na podstawie art. 104 § 1 i 2 Kpa oraz art. 102 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2, ust. 2-7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa, w dniu 9 kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał ww. należność zagraniczną w wysokości 48.027,47 zł za okres od dnia 16 lipca 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r.
Następnie Dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych MON, działając na podstawie art. 104 § 1 i 2 Kpa oraz art. 102 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 10 pkt 2 i § 12 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa oraz stawkami uposażenia zasadniczego dla poszczególnych grup uposażenia, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 59, poz. 423 z późn. zm.), w dniu 26 kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał P.S. należność zagraniczną z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego w Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Liberii (UNMIL) za okres:
- od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 lipca 2009 r. w wysokości mnożnika 2,2 najniższego uposażenia żołnierza zawodowego miesięcznie, tj. 5500,00 zł pomniejszoną o równowartość 14,00 USD dziennie,
- za dzień 31 lipca 2009 r. w wysokości 1/30 stawki należności zagranicznej, tj. 183,33 zł,
wraz z ustawowymi odsetkami od dnia zapłaty.
W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 102 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym żołnierzowi zawodowemu skierowanemu do pełnienia służby poza granicami państwa przysługuje należność zagraniczna.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 kwietnia 2009 r. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 42, poz. 344), na podstawie § 1 pkt 1 lit. b) należność zagraniczną od dnia 1 kwietnia 2009 r. wypłaca się na podstawie decyzji dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego w sprawach organizacji współpracy międzynarodowej.
Wysokość i szczegółowe warunki przyznawania należności zagranicznej określone zostały w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (...).
W odwołaniu od powyższej decyzji P.S. zażądał przyznania mu należności zagranicznej w pełnej wysokości za okres pełnienia służby w Misji ONZ UNMIL w Liberii w charakterze obserwatora wojskowego od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 31 lipca 2009 r.
Minister Obrony Narodowej, po rozpoznaniu odwołania, na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu 12 sierpnia 2010 r. wydał decyzje nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że w myśl § 12 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.), żołnierzowi skierowanemu do pełnienia służby poza granicami państwa w charakterze obserwatora wojskowego, wypłaca się miesięczną należność zagraniczną w wysokości określonej przy zastosowaniu mnożnika 2,2 najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego. Natomiast stosownie do uregulowań zawartych w ust. 2 przywołanego przepisu stawkę należności zagranicznej, zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych wypłaconych miesięcznie żołnierzowi zawodowemu przez upoważniony organ organizacji międzynarodowej lub sił wielonarodowych, z wyłączeniem środków pieniężnych przeznaczonych na zakwaterowanie i wyżywienie. Organ pierwszej instancji pomniejszając należność zagraniczną o równowartość 14,00 USD wykonał dyspozycję przywołanego przepisu, a tym samym brak jest podstaw do zmiany jego decyzji.
Decyzja Ministra Obrony Narodowej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez P.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił on, że zaskarżona decyzja, jak również utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, a w szczególności:
1) art. 102 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie,
2) § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 42, poz. 344), poprzez wadliwe przyjęcie i zastosowanie w sprawie. Skarżący podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej pomniejszenia należności zagranicznej za okres od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 lipca 2009 r. o kwotę 14 USD dziennie za ww. określony okres.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd I instancji uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności Sąd I instancji podniósł, iż podstawową zasadą postępowania administracyjnego wyrażaną zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie jest to, że organ administracji wydaje decyzję, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy istniejący w dacie jej wydania (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz"., wyd. Zakamycze 2009, s. 519). W wyroku z dnia 4 października 2000 r. (V SA 283/00, LEX nr 50110) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: "Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wiążą z datą wszczęcia postępowania podstawy faktycznej i prawnej rozpoznania sprawy. Miarodajny w tym zakresie jest stan obowiązujący w dacie wydania decyzji". Rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym również następuje w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz"., wyd. CH Beck, Warszawa 2006, s. 601-602).
W niniejszej sprawie Dyrektor Departamentu Kadr MON, działając z upoważnienia Ministra Obrony Narodowej w dniu 9 kwietnia 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał skarżącemu należność zagraniczną w wysokości 48.027,47 zł za okres od dnia 16 lipca 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. Decyzja ta jest ostateczna.
Natomiast w dniu 26 kwietnia 2010 r. Dyrektor Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych MON decyzją nr [...]z dnia 26 kwietnia 2010 r. przyznał skarżącemu należność pieniężną z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora w okresie od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia 30 lipca 2009 r.
Sąd I instancji wskazał, że jak wynika z akt sprawy decyzja ta została wydana z urzędu na podstawie przedstawionych przez skarżącego dokumentów związanych z pełnieniem przez niego służby poza granicami kraju w charakterze obserwatora. Organ oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 z późn. zm.).
Tymczasem w dniu 1 kwietnia 2010 r. weszło w życie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa. Rozporządzenie z dnia 5 marca 2010 r. nie zawiera przepisów przejściowych dotyczących sytuacji prawnej postępowań związanych z określeniem należności pieniężnej wszczętych przed jego wejściem w życie. Oznacza to, że od 1 kwietnia 2010 r. we wszystkich sprawach związanych z wypłatą należności pieniężnych, niezależnie od daty wszczęcia postępowania, obowiązują tylko przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa. Nowe przepisy inaczej ustalały zasady przyznawania należności pieniężnych oraz określały ich wysokość (por. projekt z dnia 9 września 2009 r. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa, W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie powinny zatem zastosować nowy stan prawny i na jego podstawie oceniać sytuację prawną skarżącego.
Sąd wojewódzki wskazał, że z powyższego wynika, iż w dniu wydania zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji obowiązywało rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 41, poz. 243), a nie rozporządzenie z dnia 16 czerwca 2004 r. Organ zobowiązany był stosować w sprawie nowe przepisy, a nie przepisy rozporządzenia, które utraciło moc.
Zdaniem Sądu, działanie organu I instancji polegające na oparciu decyzji administracyjnej na przepisach prawa, które utraciło moc skutkuje wydaniem decyzji bez podstawy prawnej, a w związku z tym obarczoną wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, natomiast organ odwoławczy utrzymując ją w mocy rażąco naruszył prawo (art. 138 § 1 pkt 1 Kpa).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Minister Obrony Narodowej, zaskarżając go w całości zarzucił mu naruszenie prawa materialnego tj.
1) art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu niezmienionym art. 1 pkt 53 lit a ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 79, poz. 669), § 10 pkt 2 i § 12 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 ze zm.) w związku z art. 8 powołanej ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw, przez bezzasadne zarzucenie błędu subsumcji i uznanie, że od 1 kwietnia 2010 r. we wszystkich sprawach związanych z wypłatą należności pieniężnych, niezależnie od daty wszczęcia postępowania, obowiązują tylko przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 41, poz. 243);
2) art. 156 § 1 pkt 2 i 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 10 pkt 2 i § 12 powołanego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa w związku z art. 8 powołanej ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw, przez uznanie, że działanie polegające na oparciu decyzji administracyjnej na przepisach prawa, które utraciło moc skutkuje wydaniem decyzji bez podstawy prawnej, a w związku z tym decyzji obarczonej wadą nieważności.
Ponadto skarżący kasacyjnie organ zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj.
1) art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a. przez wadliwe wskazanie ustaleń faktycznych, które w istocie nie odpowiadało rzeczywistemu stanowi sprawy, a tym samym skutkowało wydaniem wadliwego
wyroku;
2) art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a. w związku z art.
156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez ich zastosowanie wobec uznania, że decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr [...]
z dnia 12 sierpnia 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych Nr [...]z dnia 26
kwietnia 2010 r. obarczona jest wadą nieważności;
3) art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 P.p.s.a. przez brak ich zastosowania w sytuacji, gdy w sprawie nie doszło do oparcia decyzji administracyjnej na przepisach prawa, które utraciły moc, a zatem skarga na decyzję Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia 12 sierpnia 2010 r.
utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Wojskowych powinna zostać oddalona.
W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm. ) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania.
Dokonując w takim zakresie kontroli zaskarżonego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna w całości jest uzasadniona.
Powodem dla którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 sierpnia 2010r. Nr. [...] oraz decyzji ją poprzedzającej, było wydanie wymienionych decyzji na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa ( Dz. U. Nr. 162, poz. 1698 ze zm. ), które to rozporządzenie zdaniem Sądu już nie obowiązywało, albowiem z dniem 1 kwietnia 2010r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010r. identycznie zatytułowane ( Dz. U. Nr. 41, poz. 243 ze zm. ), które odmiennie od poprzedniego reguluje kwestie dotyczące należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami kraju.
Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocena jest błędna, co skutkowało wydaniem wyroku z naruszeniem przepisów, na zarzucie naruszenia których oparta została skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 102 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ( Dz. U. z 2010r. Nr. 90, poz. 593 ze zm. ) żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, w czasie zajmowania stanowiska służbowego poza granicami państwa przysługują, wypłacane w walucie polskiej lub obcej:
1) należność zagraniczna - na pokrycie zwiększonych kosztów związanych z pełnieniem obowiązków i funkcji poza granicami państwa, ustalona odpowiednio do zakresu ich pełnienia oraz kosztów utrzymania poza granicami państwa;
2) jednorazowy zasiłek adaptacyjny - w przypadku wyznaczenia na okres powodujący zmianę miejsca zamieszkania.
Jednocześnie w ust. 10 powyższego przepisu Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, został zobowiązany do określenia w drodze rozporządzenia, wysokości oraz trybu przyznawania i wypłacania należności, o których mowa w ust. 3-5, rodzajów, wysokości, a także trybu przyznawania i wypłacania innych należności pieniężnych, o których mowa w ust. 6, przysługujących żołnierzom zawodowym wyznaczonym albo skierowanym do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, z uwzględnieniem walut, w których te należności będą wypłacane. Rozporządzenie powinno uwzględniać w szczególności rodzaj i wysokość tych należności w zależności od charakteru i warunków pełnienia służby poza granicami państwa.
Cytowane brzmienie art. 102 ust. 3 i ust. 10 ustawy zostało wprowadzone do ustawy na mocy art. 1 pkt. 53 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr. 79, poz. 669 ) z dniem 1 stycznia 2010r. Do tego czasu art. 102 ust. 3 ustawy stanowił, że żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1 i 2, w czasie wykonywania obowiązków służbowych poza granicami państwa przysługuje należność zagraniczna oraz mogą być przyznane inne należności pieniężne, odpowiednio do warunków pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa. Zasady, wysokość oraz tryb ich przyznawania regulowany był w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004r.
W wykonaniu zobowiązania określonego w art. 102 ust. 10 ustawy Minister Obrony Narodowej w dniu 5 marca 2010r. wydał rozporządzenie w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2010r. Z tą datą utraciło moc wcześniejsze rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004r.
Uszło jednak uwadze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w art. 8 ustawy zmieniającej z dnia 24 kwietnia 2009r. ustawodawca przewidział, iż sprawy wszczęte i niezakończone ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej tj. przed dniem 1 stycznia 2010r. prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Rozpoznawana sprawa należy właśnie do spraw o których mowa w art. 8 ustawy zmieniającej, bowiem nie została zakończona ostateczną decyzją przed wejściem w życie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009r.
Z powyższego wynika, że nie można Ministrowi Obrony Narodowej , tak jak uczynił to Sąd I instancji zarzucić wydania decyzji bez podstawy prawnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 Ppsa uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, który dokona kontroli zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem uregulowań prawnych obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2010r.
O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w oparciu o art. 207 § 2 Ppsa, uznając iż charakter sprawy oraz stwierdzone w niej uchybienia uzasadniają odstąpienie od zasądzenia od żołnierza na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.