I OSK 1094/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A.M., K.Z., J.K., B.M., A.W. i J.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na nieruchomości objętej Dekretem Bieruta. Skarżący zarzucili Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3, 84 § 1, 136 § 1, 8 i 11 k.p.a., argumentując, że organy nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego, nie przeprowadziły dowodu z opinii biegłego i naruszyły zasady postępowania. Zarzucili również naruszenie prawa materialnego, w tym art. 7 ust. 1 i 2 Dekretu Bieruta oraz art. 214a ust. 1 pkt 5 u.g.n., kwestionując odmowę ustanowienia prawa użytkowania wieczystego i niewłaściwe zastosowanie przepisów. Dodatkowo podnieśli zarzut naruszenia art. 7 ust. 4 Dekretu Bieruta poprzez nierozważenie możliwości zaoferowania gruntu zamiennego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie mogły przynieść skutku, ponieważ materiał dowodowy, w tym ekspertyza budowlana, potwierdzał prawidłowość ustaleń organów co do braku możliwości podziału nieruchomości zgodnie z prawem i ładem przestrzennym. Sąd podkreślił, że nie było obowiązku przeprowadzania dodatkowego dowodu z opinii biegłego, a ocena dowodów dokonana przez organy i zaakceptowana przez WSA była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd stwierdził również, że związek przyczynowy pomiędzy zarzucanymi uchybieniami a wynikiem sprawy nie został wykazany. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA wskazał, że skarżący próbowali zwalczać ustalenia faktyczne poprzez zarzuty dotyczące prawa materialnego, co jest niedopuszczalne. Sąd wyjaśnił, że roszczenia o przyznanie nieruchomości zamiennej, o których mowa w art. 7 ust. 4 Dekretu Bieruta, wygasły na mocy art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, co potwierdził również Trybunał Konstytucyjny. W konsekwencji, NSA uznał skargę kasacyjną za niezasadną i oddalił ją na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na gruntach warszawskich, ocena materiału dowodowego w sprawach administracyjnych, wygaśnięcie roszczeń z Dekretu Bieruta.
Dotyczy specyficznej materii gruntów warszawskich i historycznych przepisów, ale zawiera ogólne zasady dotyczące postępowania dowodowego i stosowania prawa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organy administracji publicznej i sąd pierwszej instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym ekspertyzę budowlaną, w kontekście możliwości podziału nieruchomości i ustanowienia prawa użytkowania wieczystego zgodnie z przepisami Dekretu Bieruta i ustawy o gospodarce nieruchomościami?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organy i sąd pierwszej instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, który potwierdził brak możliwości podziału nieruchomości i brak podstaw do ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ekspertyza budowlana i inne dowody zebrane w sprawie wystarczająco wykazały brak możliwości podziału nieruchomości zgodnie z wymogami prawnymi i ładem przestrzennym, co uzasadniało odmowę ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Nie było obowiązku przeprowadzania dodatkowego dowodu z opinii biegłego.
Czy roszczenia o przyznanie nieruchomości zamiennej, wynikające z art. 7 ust. 4 Dekretu Bieruta, są nadal aktualne i mogą stanowić podstawę do ustanowienia prawa użytkowania wieczystego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, roszczenia o przyznanie nieruchomości zamiennej wygasły na mocy przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy ustawy z 1985 r. oraz stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, które potwierdzają wygaśnięcie roszczeń odszkodowawczych przewidzianych w Dekrecie Bieruta, w tym roszczeń o grunt zamienny.
Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadniający uchylenie wyroku WSA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzucane naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a związek przyczynowy pomiędzy uchybieniami a treścią orzeczenia nie został wykazany.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że skarżący kasacyjnie nie wykazał, w jaki sposób zarzucane uchybienia procesowe mogły wpłynąć na treść kwestionowanego orzeczenia, co jest warunkiem skuteczności zarzutów opartych na art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Przepisy (22)
Główne
u.g.n. art. 214a § ust. 1 pkt 5
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Dekret Bieruta art. 7 § ust. 1 i 2
Dekret o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
Dekret Bieruta art. 7 § ust. 4
Dekret o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
Pomocnicze
u.g.n. art. 214 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 93 § ust. 3b
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
k.p.a. art. 7 § ust. 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 84 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości art. 82 § ust. 1
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy prawidłowo oceniły materiał dowodowy, w tym ekspertyzę budowlaną, co do braku możliwości podziału nieruchomości. • Roszczenia o przyznanie nieruchomości zamiennej wygasły na mocy przepisów prawa. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania, w tym brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. • Naruszenie prawa materialnego, w tym niewłaściwe zastosowanie Dekretu Bieruta i ustawy o gospodarce nieruchomościami. • Nierozważenie możliwości zaoferowania gruntu zamiennego.
Godne uwagi sformułowania
rolą organu w toku postępowania administracyjnego jest: podjęcie czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.), udokumentowanie poczynionych ustaleń w aktach sprawy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz uzasadnienie w sposób przewidziany w art. 107 § 3 k.p.a. wydanej decyzji. • Skuteczne zarzucenie naruszenia przepisu art. 80 k.p.a. wymaga wykazania, że uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. • Nie jest natomiast wystarczające przekonanie o innej niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. • Zaakcentować też trzeba brak obowiązku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego nawet wówczas, gdy wyjaśnienie sprawy wymaga wiadomości szerszych niż przeciętne w danej dziedzinie. • skarżący kasacyjnie usiłują sferę ustaleń faktycznych zwalczać poprzez zarzuty naruszenia prawa materialnego, czego literalnie wręcz dowodzi argumentacja przedstawiona na s. 13 uzasadnienia skargi kasacyjnej. • Możliwość dochodzenia roszczeń o przyznanie nieruchomości zamiennej wygasła na mocy art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Skład orzekający
Karol Kiczka
przewodniczący
Maria Grzymisławska-Cybulska
sprawozdawca
Piotr Przybysz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na gruntach warszawskich, ocena materiału dowodowego w sprawach administracyjnych, wygaśnięcie roszczeń z Dekretu Bieruta."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej materii gruntów warszawskich i historycznych przepisów, ale zawiera ogólne zasady dotyczące postępowania dowodowego i stosowania prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonej materii prawnej związanej z gruntami warszawskimi i historycznymi przepisami, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie. Jednakże, brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia obniża jej atrakcyjność dla szerszej publiczności.
“NSA rozstrzyga spór o użytkowanie wieczyste na gruncie warszawskim: kluczowa rola ekspertyzy i wygasłe roszczenia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.