I OSK 1062/11

I OSK 1062/11 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2012-08-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący/
Jolanta Rudnicka
Paweł Miładowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Sygn. powiązane
III SA/Kr 589/10 - Wyrok WSA w Krakowie z 2011-01-18
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
art. 24a ust. 9
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) sędzia del. WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 589/10 w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów dotyczących danych zawartych w operacie ewidencji gruntów oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 589/10, oddalił skargę Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów dotyczących danych zawartych w operacie ewidencji gruntów.
Jak wynika z uzasadnienia wyroku Starosta Tatrzański decyzją z [...] grudnia 2009 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 24a ust. 1, 8, 9, 10 i 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) w zw. z art. 104 i art. 107 § 1, 2 i 3 k.p.a., odmówił uwzględnienia zarzutów zgłoszonych przez Z. K. oraz M. K. dnia [...] lutego 2009 r., dotyczących danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, w stosunku do działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] obręb [...] Zakopane, w związku z modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków, dotyczącą założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane.
Na podstawie odpisów z Kw [...] oraz [...] organ ustalił, że Z. K. jest właścicielką działek ewidencyjnych nr [...] i [...] obręb [...] Zakopane, natomiast M. K. jest właścicielką działki ewidencyjnej nr [...] obręb [...] Zakopane. Zdaniem Starosty Z. i M. K. nie wykazały interesu prawnego do składania zarzutów do pozostałych działek ewidencyjnych wskazanych w ich zarzutach z dnia 6 lutego 2009 r. i dlatego ich wniosek w tym zakresie organ pozostawił bez rozpoznania pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r.
Starosta stwierdził, iż w wyniku przeprowadzenia modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej Zakopane, zmiany te nie zostały dokonane, a przedmiotowa modernizacja dotyczyła jedynie założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane i nie polegała na przejściu z dawnych parcel gruntowych na działki ewidencyjne.
W swoim orzeczeniu Starosta podniósł również, że przeprowadzona modernizacja dotyczyła jedynie założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane, a nie dokonywała zmian danych odnośnie szlaków drożnych ani zmian rodzajów użytków gruntowych. Podobnie odnosząc się do innego z zarzutów organ wskazał, że opracowanie dotyczyło ustalenia przebiegu granic pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] a działką ewidencyjną nr [...] obręb [...], a nie założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane.
Starosta wyjaśnił ponadto, że przedmiotem modernizacji nie było przejście oznaczenia z parcel gruntowych na działki ewidencyjne, ani zmiana konfiguracji działek ewidencyjnych w stosunku do dawnych parceli gruntowych. Organ wskazał, że ustalenia odnośnie zarzutów poczynił analizując część opisową operatu ewidencji gruntów i budynków oraz porównując kopie mapy ewidencyjnej z dnia 13 czerwca 2008 r., tj. sprzed przedmiotowej modernizacji oraz porównując kopię mapy ewidencyjnej z dnia 27 października 2009 r. wydaną po przedmiotowej modernizacji. Organ stwierdził, iż kopie map ewidencyjnych dla obrębu [...] Zakopane w stosunku do danych dla działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] są jednakowe, z tą różnicą, iż na występującym na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...] Zakopane budynku po modernizacji umieszczono nr [...], co oznacza, że jest to pierwszy budynek na tej działce oraz dodano symbol m 2,5, oznaczający, iż wskazany budynek jest budynkiem mieszkalnym posiadającym 2,5 kondygnacje. Starosta podkreślił, że zarzuty zgłoszone przez Z. i M. K. w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r. odnośnie danych dla działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] obręb [...] Zakopane w żaden sposób nie dotyczą danych będących przedmiotem modernizacji i dlatego nie mogły być uwzględnione.
Odwołanie od decyzji Starosty Tatrzańskiego wniosły Z. K. i M. K., domagając się uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie szczegółowo zmierzającym do wyjaśnienia całości wniesionych zarzutów względnie przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ II instancji i wydania orzeczenia merytorycznego co do wniesionych zarzutów.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie decyzją z [...] kwietnia 2010 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Tatrzańskiego.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz przepisy regulujące kwestię modernizacji ewidencji gruntów i budynków w tym założenia rejestru budynków i rejestru lokali. Organ wskazał, że Starostwo Powiatowe w Zakopanem opracowało "Dane techniczne do założenia ewidencji budynków i lokali dla miasta Zakopane". Podano w nich charakterystykę obiektu oraz zakres prac przewidywanych do założenia rejestru budynków i rejestru lokali, a mianowicie pozyskanie danych geometrycznych dotyczących budynków, pozyskanie danych opisowych dla budynków i lokali, uzupełnienie i aktualizacja mapy ewidencji gruntów i budynków o brakujące budynki oraz weryfikacja i aktualizacja klas użytków dla terenów zabudowanych i zurbanizowanych.
Dla pozyskania danych potrzebnych do założenia rejestru budynków i rejestru lokali wykorzystano materiały i informacje zgromadzone w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjne-Kartograficznej w Zakopanem, dane uzyskane w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Zakopanem, Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego, jak również dokumenty udostępnione przez inne jednostki organizacyjne i zainteresowane osoby. Dane techniczne po podpisaniu przez Starostę Tatrzańskiego zostały przekazane Przedsiębiorstwu Geodezyjnemu "GEOPROF s.c.", które przyjęło zlecenie na wykonanie opracowania. Organ odwoławczy podkreślił, że przeprowadzona modernizacja nie dotyczyła ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych nr: [...],[...] i [...] Jedynie na działce nr [...] obręb [...] Zakopane znajduje się budynek mieszkalny, co zostało ujawnione w pozycji rejestrowej G.82. Działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] są niezabudowane i nie zostały objęte modernizacją, której dotyczyła Informacja Starosty Tatrzańskiego z 23 grudnia 2008r. W ocenie WINGiK opis działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,1156 ha objętej księgą wieczystą KW Nr [...] odpowiada stanowi obowiązującemu w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu 31 Zakopane, a opis działek nr [...] o pow. 0,2259 ha i nr [...] o pow. 0,0655 ha objętych księgą wieczystą KW Nr [...] odpowiada stanowi obowiązującemu w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] Zakopane. WINGiK stwierdził, że zarzuty Z. K. i M. K. dotyczyły założenia ewidencji gruntów dla obrębu nr [...] Zakopane, jedn. ewid. Zakopane, która została dokonana na podstawie obwieszczenia Wojewody Nowosądeckiego z [...] lipca 1997r. i dlatego zarzuty odwołujących się nie mogły być rozpatrzone w postępowaniu w sprawie modernizacji operatu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] wniosła Z. K., domagając się jej uchylenia. Zdaniem skarżącej organy administracyjne nie rozpatrzyły wszystkich dokumentów które opisywała w pismach z dnia [...] lutego 2009 r., [...] marca 2009 r. oraz [...] maja 2009 r. Nie wzięły też pod uwagę zarzutów do dokumentów, szczególnie podziału dz. ew. [...] i podziałów sąsiednich zabudowanych działek.
W odpowiedzi na skargę WINGiK w Krakowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej zarzucił, że skarżąca oraz M. K. zgłosiły szereg zarzutów do modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane. Treść tych zarzutów, zaś organ odwoławczy naruszył zasadę dwuinstancyjności, ograniczając się do kontroli decyzji organu l instancji, zamiast dokonać ponownego rozpatrzenia sprawy. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił.
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego było rozpatrzenie zarzutów Z.K. i M. K.do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, sporządzonym w związku z modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków mającą na celu założenie ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane przez Starostę Tatrzańskiego.
W świetle uregulowań zawartych w art. 24a p.g.k., dotyczących terminów i sposobów kwestionowania przez podmioty, które wykażą się interesem prawnym danych zawartych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, bądź w operacie ewidencji gruntów i budynków, uznać należało za prawidłowe ustalenia organów co do zakwalifikowania pisma skarżącej oraz M. K. z dnia [...] lutego 2009 r., skierowanego do Starosty w dniu [...] lutego 2009 r. jako zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym sporządzonym w toku poprowadzonej modernizacji. Jak wynika z akt administracyjnych, informacja Starosty Tatrzańskiego z dnia [...] grudnia 2008 r., iż projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący założenia ewidencji budynków i lokali dla jednostki ewidencyjnej Zakopane, wyłożony w dniach 26 maja 2008 r. do 13 czerwca 2008 r., w budynku Starostwa Powiatowego w Zakopanem, stał się z dniem 14 czerwca 2008 r. operatem ewidencji gruntów i budynków dla tej jednostki, została zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 12 stycznia 2009 r. (k. 58, 93 akt adm.), co pozostaje w zgodzie z treścią art. 24a ust. 8 p.g.k. Zarzuty skarżącej i M. K. zostały zgłoszone w piśmie skierowanym do organu w dniu [...] lutego 2009 r., zatem w 30-dniowym terminie określonym w art. 24a ust. 8 p.g.k. Zgodnie więc z ust. 10 tego przepisu Starosta Tatrzański rozstrzygnął w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w drodze decyzji. Odnosząc się natomiast do treści rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji WINGIK Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wbrew stanowisku skarżącej zaprezentowanemu w skardze, oraz w piśmie procesowym rozstrzygnięciu temu nie można zarzucić naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zasadniczy zarzut skargi sprowadza się do przyjętego przez skarżącą stanowiska, iż bez względu na treść operatu ewidencji gruntów i budynków, przyjętego w wyniku prowadzonej modernizacji, o której mowa w art. 24a p.g.k., pozytywny skutek dla zgłaszającego mogą odnieść również zarzuty nie dotyczące przedmiotu i zakresu prowadzonej modernizacji, czyli nie odnoszące się do treści operatu, o którym mowa w art. 24a ust. 8 ustawy, a co za tym idzie, że organ prowadzący modernizację ewidencji gruntów i budynków ma obowiązek merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie takich zarzutów. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Nie znajduje ono oparcia w regulacji zawartej w art. 24a ust. 9 ustawy. Przepis ten przewiduje zgłaszanie w 30- dniowym terminie od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8 zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym. Niewątpliwie chodzi w tym przepisie o operat, o którym mowa w ust. 8, czyli operat powstały w toku postępowania mającego na celu modernizacje ewidencji gruntów i budynków, na skutek upływu terminu biegnącego po wyłożeniu jego projektu, zgodnie z regulacją ust. 4 przepisu – i tylko o ten operat. Takie rozumienie zakresu składanych zarzutów potwierdza również regulacja dotycząca składania zastrzeżeń do prowadzonej modernizacji na etapie wyłożenia projektu operatu, tj., która przewiduje możliwość składania "uwag do tych danych", tj. do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego. Wynika to wyraźnie z treści ust. 6 przepisu. Na takie rozumienie zakresu składanych zarzutów wskazuje również fakt, iż ustawodawca odrębnym, szczegółowym przepisem uregulował kwestię przeprowadzania modernizacji ewidencji gruntów i budynków i możliwości kwestionowania przez podmioty posiadające interes prawny danych wynikających z projektu operatu sporządzanego dla potrzeb modernizacji, oraz operatu, którym staje się projekt z upływem określonego terminu. Regulacja ta polega na ograniczeniu zakresu wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe, będące przedmiotem i wynikiem prowadzonej ewidencji. Nie można więc interpretować rozszerzające przepisu art. 24a ust. 9 p.g.k. Tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w tym przepisie dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Możliwość zgłaszania zarzutów podlega również ograniczeniu czasowemu. Zgodnie bowiem z ust. 12 przepisu art. 24a p.g.k. zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust.9 traktuje się jako wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Świadczy to o celowym i kompleksowym uregulowaniu postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, wraz z procedura kwestionowania powstałych w jej trakcie zapisów. Nie można więc uznać za zasadne zarzuty skargi, jakoby niekorzystny dla skarżącej wynik postępowania administracyjnego spowodowany był błędną, bo zawężającą interpretacją przez organy przepisu art. 24a p.g.k. Zgłoszone przez skarżącą zarzuty kwestionowały dane ewidencyjne dotyczące stanowiących jej własność działek ewidencyjnych a więc gruntów (art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.k.), podczas, gdy przedmiotem prowadzonej przez Starostę Tatrzańskiego modernizacji było założenie ewidencji budynków i lokali, a więc dotyczyła ona innych danych, niż dotyczące gruntów, bo danych, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 p.g.k. Jak wynika z przepisu § 24 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, rejestr budynków jest raportem sporządzonym na podstawie danych ewidencyjnych, wymienionych w § 63 ust. 1 i § 64, dotyczących budynków stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, zebranych według ich przynależności do poszczególnych jednostek rejestrowych budynków.
Rejestry budynków i lokali nie zawierają danych ewidencyjnych, których dotyczyły zarzuty zgłoszone przez skarżącą i przez M. K.. Nie może więc odnieść skutku zarzut, iż organy nie rozpatrzyły zgłoszonych zarzutów, skoro zarzuty te nie odnosiły się w żadnym zakresie do danych będących przedmiotem modernizacji ewidencji prowadzonej przez Starostę Tatrzańskiego. Odnosząc się natomiast do kwestii pozostawienia przez organ bez rozpoznania zarzutów dotyczących działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], i [...] stwierdzić należy, że bezpodstawne pozostawienie podania (w niniejszej sprawie zgłoszonych zarzutów) bez rozpoznania oznacza, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie, której dotyczy podanie, pozostaje bezczynnym i na tę jego bezczynność służy skarga do sądu administracyjnego. Ubocznie jedynie w tej kwestii Sąd stwierdził, że zarzuty wniesione przez Z. i M. K.dotyczące wyżej wskazanych działek ewidencyjnych również nie odnosiły się do przedmiotu i zakresu przeprowadzanej przez Starostę Tatrzańskiego modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Jednak sama czynność pozostawienia bez rozpoznania zarzutów w powyższym zakresie nie miała wpływu na treść zaskarżonej decyzji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Z. K. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez pominięcie w sądowej ocenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie przepisów art. 7 i 8 k.p.a.;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przez jego błędną wykładnię, tj. poprzez przyjęcie, że przepis ten ogranicza zakres zarzutów, jakie mogą być zgłaszane przez osoby mające interes prawny tylko do "nowych" (tj. podlegających modernizacji) treści danych zawartych w operacie opisowo- kartograficznym.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych a także przyznanie pełnomocnikowi skarżącej z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących nieważność postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a także nie ma miejsca żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji. W tej sytuacji kontrola zaskarżonego wyroku dotyczy jedynie zakresu znaczonego podstawami skargi kasacyjnej.
Rozstrzygające znaczenie w sprawie mają zarzuty naruszenia art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287).
Skarżący kasacyjnie utrzymuje, że bez względu na treść przedmiotowego operatu przyjętego w wyniku prowadzonej jego modernizacji, o której mowa w art. 24a p.g.k., pozytywny skutek dla zgłaszającego mogą odnieść także zarzuty niedotyczące przedmiotu i zakresu prowadzonej modernizacji. Takie stanowisko jest błędne. Nie ma ono oparcia w regulacji postanowień ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które prawidłowo zinterpretował Sąd pierwszej instancji orzekając w tej sprawie.
Zasadnicze znaczenie dla interpretacji przywołanego wyżej art. 24a ust. 9 ma niekwestionowana okoliczność, iż modernizacja danych zawartych w przedmiotowym operacie sprowadzała się w istocie do założenia ewidencji budynków i lokali dla tzw. jednostki ewidencyjnej Zakopane przez Starostę Tatrzańskiego.
Tymczasem art. 24a ust. 9 p.g.k. przewiduje zgłaszanie zarzutów w określonym w nim terminie od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w ust. 8. Prawidłowa była zatem konkluzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że w przepisie tym chodzi o operat, o którym mowa w ust. 8, czyli operat powstały w toku postępowania mającego na celu modernizację ewidencji. Omawiany przepis należy bowiem wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji i ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Takie rozumienie znajduje oparcie także w regulacji dotyczącej składania zastrzeżeń do prowadzonej modernizacji na etapie wyłożenia projektu operatu, która przewiduje możliwość składania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu – ust. 6 omawianego przepisu. Za przedstawionym rozumieniem art. 24 ust. 9 ustawy przemawia zatem nie tylko dyrektywa językowa ale także systemowa i funkcjonalna. Regulacja postanowień ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było by przy okazji modernizacji ewidencji polegającej na założeniu ewidencji budynków i lokali można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty, np. co do ewidencji gruntów, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, a więc zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji.
Wbrew zatem wywodom skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie dokonał zawężającej wykładni art. 24a ust. 9 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, lecz prawidłowo zdekodował zawartą w tej jednostce redakcyjnej ustawy normę prawną.
W tych też okolicznościach tracą na znaczeniu proceduralne zarzuty skargi kasacyjnej skoro nie mogły one przy poprawnym wyłożeniu i zastosowaniu prawa materialnego mieć wpływu na wynik sprawy. Zarzuty te bowiem odnosiły się do ustaleń, których ani organ, ani Sąd przy prawidłowej wykładni prawa materialnego nie musiał dokonywać.
Skoro zarzuty skargi kasacyjnej okazały się bezzasadne, to na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.