III SA/LU 456/23

III SA/Lu 456/23 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec
Ewa Ibrom /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2328
art. 18, art. 20, art. 23
Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy  Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2017 poz 1260
art. 130 ust. 1, ust. 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2023 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu utrzymało w mocy decyzję Starosty Tomaszowskiego z [...] grudnia 2022 r., nr [...], którą Starosta orzekł o skierowaniu E. M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami.
Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:
Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie w piśmie z [...] listopada 2022 r. zwrócił się do Starosty Tomaszowskiego z wnioskiem o skierowanie E. M. (dalej jako "skarżący") na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. U podstaw wniosku legło wielokrotne naruszenie przez E. M. przepisów ruchu drogowego, w konsekwencji których skarżący otrzymał 25 punktów, przypisanych w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r. Komendant wskazał, że skarżący we wskazanym okresie naruszył następujące przepisy ruchu drogowego:
1) 7 sierpnia 2020 r. – niestosowanie się do znaku B-25 "zakaz wyprzedzania" – 5 pkt;
2) 10 października 2020 r. – niestosowanie się do znaków D-18 "parking" lub D-18b "parking zadaszony", z umieszczoną pod znakiem tabliczką T-29, albo D-18a "parking-miejsce zastrzeżone", z umieszczoną pod znakiem tabliczką T-29 – 5 pkt;
3) 2 listopada 2020 r. – niestosowanie się do pozostałych, niewyszczególnionych w niniejszym katalogu znaków i sygnałów – 1 pkt;
4) 5 marca 2021 r. – niezastosowanie się do sygnałów świetlnych – 6 pkt;
5) 7 marca 2021 r. – niezatrzymanie pojazdu w związku ze znakiem B-20 "stop" – 2 pkt;
6) 8 marca 2021 r. – przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h – 6 pkt.
Decyzją z [...] grudnia 2022 r. Starosta Tomaszowski (dalej jako "organ I instancji") orzekł o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień kategorii AM, B1, B.
W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu (dalej jako "organ odwoławczy" lub organ II instancji") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że sprawdzeniu kwalifikacji mogą być poddane także osoby posiadające już uprawnienia, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji. Przepisem regulującym przesłanki ponownej weryfikacji uprawnień do kierowania pojazdami jest art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1047 z późn. zm.). Przepis ten dotyczy sytuacji gdy konkretna osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdami przekroczy w okresie jednego roku limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wystąpi komendant wojewódzki Policji.
Odnosząc się do sprawy organ odwoławczy stwierdził, że z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie o sprawdzenie kwalifikacji skarżącego do prowadzenia pojazdów wynikało, że w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r., a więc na przestrzeni niespełna roku, skarżący kilkakrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, uzyskując łącznie 25 punków. Z dniem 8 marca 2021 r. ziściła się zatem materialnoprawna przesłanka skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Kolegium uznało, że kurs reedukacyjny, który skarżący odbył w dniu 16 marca 2021 r., nie mógł wywołać skutku w postaci likwidacji 6 punktów karnych, gdyż już w dniu 8 marca 2021 r. skarżący popełnił wykroczenie, które spowodowało przekroczenie 24 punktów karnych.
Organ odwoławczy nie uwzględnił podniesionych w odwołaniu zarzutów odnoszących się do działań Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie. Kolegium podniosło, że organy administracji, właściwe w sprawie skierowania, nie mają generalnie kompetencji do kontrolowania Policji w zakresie prowadzonej ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania punktów za wykroczenia. SKO zwróciło uwagę, że uczestnictwo w tzw. kursie reedukacyjnym, było dobrowolne, a o potrzebie uczestnictwa w kursie decydował kierowca, który uzyskał wiedzę o popełnionych naruszeniach i przypisanych mu punktach karnych już na etapie stwierdzenia tych naruszeń przez Policję.
Organ odwoławczy wskazał, że Komenda Wojewódzka Policji w Lublinie w piśmie z [...] czerwca 2023 r. wyjaśniła, że w aktach Policji nie znaleziono dokumentów potwierdzających, że skarżący występował o wydanie zaświadczenia o wpisach w ewidencji. Wyjaśniono, że Policja nie informuje kierowców z urzędu o wpisaniu do systemu informacji o odbytym szkoleniu skutkującym zmniejszeniem punktów karnych. W piśmie tym, podobnie jak we wcześniejszym piśmie z [...] stycznia 2023 r., skierowanym do skarżącego, potwierdzono informacje o liczbie przypisanych skarżącemu punktów karnych, według stanu na dzień 8 marca 2021 r. i nieskuteczności przeprowadzonego w dniu 16 marca 2021 r. w WORD w Zamościu szkolenia w celu zredukowania liczby punktów.
Mając powyższe na względzie organ odwoławczy uznał, że istniały podstawy do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że nie doszło i nie mogło dojść do zredukowania przypisanej skarżącemu liczby punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem tak, aby następnie suma punktów w ciągu roku nie przekroczyła 24.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. M. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu w całości i wniósł o jej uchylenie.
Skarżący podniósł, że to funkcjonariusze Policji naruszyli przepisy prawa, ponieważ naruszenie z 5 marca 2021 r. wprowadzili do ewidencji dopiero 29 kwietnia 2021 r. Wyjaśnił, że w serwisie obywatel.gov.pl wygenerował informację dotyczącą posiadanych punktów karnych, z której wynikało, że ma łącznie 19 punktów, w tym 9 punktów aktywnych i 10 tymczasowych. Skarżący wziął udział w kursie redukującym punkty karne w dniu 16 marca 2021 r. w ośrodku WORD w Zamościu, ponieważ miał wiedzę o posiadanych 19 punktach, nie wiedział zaś, że ma przypisane punkty za wykroczenie z 5 marca 2021 r.
Skarżący podkreślił, że w dniu 16 marca 2021 r. w bazie danych Policji nie było żadnej wzmianki o wykroczeniu z 5 marca 2021 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w Zamościu wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień – w zakresie kategorii AM, B, B1, w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2328), dalej jako "ustawa zmieniająca" i ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1047 z późn. zm.), dalej jako "p.r.d.".
Zgodnie z art. 18 ustawy zmieniającej, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję:
1) o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;
2) o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie:
a) przekroczenia, w okresie roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy albo tymczasowego elektronicznego prawa jazdy, liczby 20 punktów,
b) stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy prawa jazdy albo tymczasowego elektronicznego prawa jazdy popełnił:
– przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub
– trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b, art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2021 r. poz. 2008, 2052, 2269 i 2328)
– przy czym decyzja o cofnięciu uprawnienia jest wydawana na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;
3) o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w pkt 1.
Do postępowań w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami, a także do szkoleń kierowców, o których mowa odpowiednio w art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 130 ust. 3 i art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy – Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 20 ustawy zmieniającej).
Wymaga wskazania w tym miejscu, że przepis art. 18 ustawy zmieniającej wszedł w życie w dniu 17 września 2022 r. (vide art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej). Skoro postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte w dniu 24 listopada 2022 r., czyli po wejściu w życie ustawy zmieniającej, to zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu nadanym właśnie ustawą zmieniającą z dnia 2 grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.
Dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że starosta był właściwy do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, a Policja była uprawniona do prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego (na podstawie art. 17 ust. 1 zdanie 1 ustawy zmieniającej).
Według art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej, ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy – Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe.
Według przepisów przejściowych zmiany wprowadzone przez art. 14 pkt 2 ustawy zmieniającej weszły w życie z dniem 17 września 2022 r. (art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej). Skoro popełnione przez skarżącego naruszenia przepisów ruchu drogowego miały miejsce przed dniem 17 września 2022 r. (naruszenia popełnione w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r.), to do naruszeń tych, w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania, zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej, znajdą zastosowanie przepisy dotychczasowe.
Dodatkowo wskazać należy, art. 14 pkt 2 ustawy zmieniającej uchylił art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957). Z kolei na mocy art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. dalej obowiązywał przepis dotychczasowy art. 130 p.r.d., uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. poz. 151).
Przepis art. 130 p.r.d., do którego odsyła art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej, w brzmieniu dotychczasowym, w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stanowił, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie z art. 130 ust. 2 p.r.d., punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Według ust. 3 kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie podstawę decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowił wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie, w którym Komendant wskazał, że skarżący w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r., a więc przed upływem roku od pierwszego naruszenia, otrzymał 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z wniosku wynikało, że skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego:
1) w dniu 7 sierpnia 2020 r. jadąc samochodem osobowym w obszarze wiejskim miejscowości K. skarżący nie zastosował się do znaku zakazu wyprzedzania, za co otrzymał 5 punktów;
2) w dniu 10 października 2020 r. w miejscowości T. L. nie zastosował się do znaków D18 i T29, miejsce zastrzeżone dla osoby niepełnosprawnej, za co otrzymał 5 punktów;
3) w dniu 2 listopada 2020 r. jadąc samochodem osobowym w obszarze wiejskim w miejscowości K. nie zastosował się do znaków i sygnałów drogowych za co przypisano mu 1 punkt z tytułu naruszenia przepisów ruchu drogowego;
4) w dniu 5 marca 2021 r. w miejscowości T. L. nie zastosował się do sygnałów świetlnych, za co otrzymał 6 punktów;
5) w dniu 7 marca 2021 r. jadąc samochodem osobowym w miejscowości Z. skarżący nie zatrzymał pojazdu w związku ze znakiem "stop", za co otrzymał następne 2 punkty;
6) w dniu 8 marca 2023 r. jadąc samochodem osobowym w miejscowości Z. skarżący przekroczył prędkość od 31 do 40 km/h, za co otrzymał kolejne 6 punktów.
W świetle przywołanych wyżej przepisów, starosta zobowiązany jest do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej. Inaczej mówiąc starosta zobligowany jest skierować kierowcę, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r. przekroczył liczbę 24 punktów przypisanych mu za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Okoliczność ta bezspornie wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Starosta zobligowany był uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie, a następnie, po wszczęciu postępowania, orzec na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Rozstrzygniecie i argumentacja Kolegium w tym zakresie są prawidłowe.
Odnosząc się do skargi wskazać należy, że skarżący stoi na stanowisku, że nie doszło do przekroczenia 24 punktów karnych. Zarzuca, że to funkcjonariusze Policji naruszyli przepisy prawa, ponieważ naruszenie z 5 marca 2021 r. wprowadzili do ewidencji dopiero 29 kwietnia 2021 r. Skarżący podkreślał, że przystępując w dniu 16 marca 2021 r. do szkolenia dla zredukowania liczy punktów karnych nie miał wiedzy o doliczeniu punktów za wykroczenie z 5 marca 2021 r., ponieważ nie widniało ono w ewidencji.
Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów wskazać należy, że liczba punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest wiążąca dla starosty w ramach postępowania prowadzonego w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Starosta był związany podaną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie liczbą punktów, gdyż sam nie ma uprawnień do korygowania ewidencji. Ewidencję, stosowanie do art. 130 ust. 1 p.r.d., prowadzi Policja. Organy administracji publicznej orzekające w tym postępowaniu nie mogły zatem dokonywać zmian w ewidencji, korygować liczby punktów ani też prowadzić postępowania wyjaśniającego (dowodowego) na okoliczność, czy podana przez wnioskodawcę liczba punktów jest prawidłowa.
Datą istotną dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest data naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wpis punktów do ewidencji, będący konsekwencją naruszenia przepisów, ma jedynie charakter techniczny, a data dokonania wpisu w żadnym wypadku nie ma wpływu na ustalanie rocznego terminu, po upływie którego wpisane do ewidencji punkty podlegają usunięciu. Jeśli chodzi o wpis tymczasowy do ewidencji, to również odnosi się on do naruszenia przepisów ruchu drogowego w konkretnej dacie. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże skutek w postaci skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest przekroczenie liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, niezależnie od daty wpisów dokonanych w ewidencji. Zatem dla oceny, czy w ciągu roku liczba 24 punktów została przekroczona istotna jest data naruszenia przepisów ruchu drogowego. W sytuacji, gdy w skarżący w okresie 1 roku, od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r., dopuścił się sześciu naruszeń przepisów ruchu drogowego, które spowodowały przekroczenie dozwolonej liczby 24 punktów w ruchu drogowym, organ miał obowiązek wpisania punktów karnych skarżącemu w ewidencji. Nie jest istotne przy tym, że nie wpisano punktów tymczasowych bezpośrednio po stwierdzeniu naruszenia z dnia 5 marca 2021 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że datą, z jaką naliczane są punkty karne w ewidencji, jest data zdarzenia i ona wyłącznie ma znaczenie dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Nie ma znaczenia data wystawienia mandatu karnego, wniosku o dokonanie wpisu, data dokonania przez organ rejestracyjny wpisu tego naruszenia czy też data przekwalifikowania punktów czasowych na ostateczne (vide wyroki NSA z 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 1152/09; z 31 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1013/10; z 1 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 225/12; z 31 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1084/12).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, by skarżący przed przystąpieniem do kursu uzyskał od właściwego organu wiążącą informację o liczbie przypisanych mu punktów karnych. Twierdzenie skarżącego, że w 2021 r. otrzymał pismo z Komendy Wojewódzkiej w Lublinie, zawiadamiające, że skasowano z jego ewidencji 6 punktów karnych nie zostało udowodnione. Komenda Wojewódzka Policji w Lublinie nie potwierdziła tego faktu. W piśmie z 27 czerwca 2023 r. poinformowano, że nie znaleziono dokumentów potwierdzających, że skarżący występował o wydanie zaświadczenia o wpisach w ewidencji, a ponadto wyjaśniono, że Policja nie informuje kierowców z urzędu o wpisaniu do systemu informacji o odbytym szkoleniu skutkującym zmniejszeniem punktów karnych.
Również powoływanie się przez skarżącego na wydruk z serwisu obywatel.gov.pl jest bezpodstawne. Należy bowiem zauważyć, że z przedłożonego przez skarżącego wydruku z 17 marca 2021 r. wynika, że dokument ten ma charakter tylko informacyjny, nie jest to dokument urzędowy. Na ostatniej stronie omawianego dokumentu (str. 5 – k. 11 akt sądowych) znajduje się informacja o następującej treści: "Dane pochodzą z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Jest ona własnością policji. Dlatego jeżeli masz jakieś wątpliwości, wyjaśnij je w najbliższym komisariacie policji. Jeżeli policja nie wprowadziła jeszcze naruszenia do ewidencji – nie będzie ono widoczne w usłudze". W świetle powyższego, dane ze strony obywatel.gov.pl nie mogły zatem stanowić podstawy do uznania, że w dacie uzyskania tych danych liczba punktów wynosiła ostatecznie 19, jak twierdzi skarżący. Nie sposób ponadto nie zauważyć, że w dniach 5, 7 i 8 marca 2021 r. skarżący dopuszczał się naruszeń przepisów ruchu drogowego, wiedział zatem, że na stronie obywatel.gov.pl nie zostały jeszcze wykazane wszystkie naruszenia.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że błędne jest twierdzenie skarżącego, że nie doszło do przekroczenia 24 punktów karnych.
Okoliczność odbycia przez skarżącego w dniu 16 marca 2021 r. szkolenia zmniejszającego liczbę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie ma wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Odbycie szkolenia ma sens w sytuacji, gdy kierowca zbliża się do granicy 24 punktów i nie chcąc przekroczyć tego limitu, odbywa na własny koszt szkolenie w celu zmniejszenia już naliczonych punktów. W sprawie niniejszej skarżący w okresie od 7 sierpnia 2020 r. do 8 marca 2021 r. wielokrotnie naruszył przepisy o ruchu drogowym, za które przypisana liczba punktów przekroczyła 24. Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, kurs reedukacyjny, w którym skarżący uczestniczył w dniu 16 marca 2021 r. w WORD w Zamościu, nie mógł wywołać oczekiwanego przez skarżącego skutku w postaci likwidacji 6 punktów karnych, ponieważ w dniu 8 marca 2021 r. skarżący popełnił wykroczenie, za które uzyskał 6 punktów karnych, co spowodowało przekroczenie 24 punktów. Powyższe wynika z przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488 z późn. zm.), który stanowi, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.
Podsumowując stwierdzić należy, że organ odwoławczy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrał niezbędny materiał dowodowy, a następnie prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. Wbrew zarzutom skargi, charakter oraz tryb postępowania w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy nie pozwalają na badanie i ewentualne uwzględnienie takich okoliczności, jakie wskazuje i podnosi skarżący w tej sprawie.
Wyjaśnić również należy, że kwestionowanie wpisów w ewidencji odbywa się w innym trybie. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądów administracyjnych, wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych więc, tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (vide wyroki NSA z 13 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 1087/05; z 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12; z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2000/15; z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 474/22 oraz orzeczenia tam powołane).
Ubocznie zauważyć należy, że skoro podstawę decyzji w niniejszej sprawie stanowił art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej, to błędem było dodatkowe przywołanie przez Starostę w decyzji z 19 grudnia 2022 r. art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021, poz. 1212 z późn. zm.), który nie znajdował zastosowania w rozpatrywanym przypadku. Pozostaje to jednak bez wpływu na prawidłowość kontrolowanej decyzji Kolegium, które przywołało w decyzji własnej prawidłowe przepisy.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.).
Sprawa niniejsza rozpoznana została w postępowaniu uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W odpowiedzi na skargę, której odpis doręczony został skarżącemu 18 września 2023 r., organ zgłosił wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący nie złożył w terminie czternastu dni wniosku o przeprowadzenie rozprawy