I NZ 8/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie dotyczące wniosku o wyłączenie sędziego, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak podstaw prawnych do jego wniesienia.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie H. B. na postanowienie z dnia 13 marca 2024 r. dotyczące wniosku o wyłączenie sędziego R. S. od rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że na postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 3 u.SN nie przysługuje zażalenie, ponieważ orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie mieściło się w katalogu spraw zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego zgodnie z k.p.c., zostało ono odrzucone jako niedopuszczalne.
Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym było zażalenie H. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2024 r. (sygn. akt I NWW 438/23), które dotyczyło wniosku o wyłączenie sędziego R. S. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I USK 414/23. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 marca 2024 r. stwierdził, że czynność w postaci wydania postanowienia w sprawie I USK 414/23 została dokonana w warunkach braku wniosku ubezpieczonego i nie wywołuje skutków prawnych, a następnie oddalił wniosek. Sąd Najwyższy w niniejszym orzeczeniu (I NZ 8/24) odrzucił zażalenie H. B. jako niedopuszczalne. Uzasadniono to tym, że na postanowienie wydane w oparciu o art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym nie przysługuje zażalenie, gdyż orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne i niepodlegające zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd Najwyższy nie działa w toku instancji, a jedynie w szczególnych przypadkach poza tokiem instancji. Katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany przez przepisy k.p.c., w tym art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c. Zaskarżone postanowienie nie należało do żadnej z tych kategorii, co skutkowało jego odrzuceniem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, na postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 3 u.SN nie przysługuje zażalenie.
Uzasadnienie
Orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne i niepodlegające zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany przepisami k.p.c. i zaskarżone postanowienie nie należy do tych kategorii.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. B. | osoba_fizyczna | ubezpieczony |
| Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie | organ_państwowy | organ rentowy |
Przepisy (6)
Główne
u.SN art. 26 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Na postanowienie wydane w oparciu o ten przepis nie przysługuje zażalenie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹ § § 1¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 47 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ na postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 3 u.SN nie przysługuje zażalenie. Orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne i niepodlegające zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c., na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
Godne uwagi sformułowania
Orzeczenie Sądu Najwyższego jest orzeczeniem ostatecznym i dlatego nie podlega zaskarżeniu. Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach.
Skład orzekający
Tomasz Demendecki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niedopuszczalności zażalenia na postanowienia Sądu Najwyższego wydane w określonych sytuacjach procesowych, zwłaszcza dotyczących wyłączenia sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury i rodzaju postanowienia Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżalnością orzeczeń Sądu Najwyższego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy nie można zaskarżyć postanowienia Sądu Najwyższego? Kluczowa zasada procesowa.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NZ 8/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki w sprawie z odwołania H. B. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury i o wysokość renty inwalidzkiej, na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 27 kwietnia 2023 r. sygn. III AUa 508/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 września 2024 r., zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego - Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 13 marca 2024 r., w sprawie I NWW 438/23, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego 12 kwietnia 2023 r. (data prezentaty) wpłynęło zażalenie H. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2024 roku, sygnatura akt: I NWW 438/23. Sąd Najwyższy postanowieniem z 13 marca 2024 r., I NWW 438/23, w sprawie z odwołania ubezpieczonego H.B., w przedmiocie wniosku ubezpieczonego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R. S. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. I USK 414/23, w pkt. 1 stwierdził, że czynność w postaci wydania w Izbie Pracy Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego w dniu 16 stycznia 2024 r. postanowienia w sprawie I USK 414/23 została dokonana w warunkach braku wniosku ubezpieczonego i nie wywołuje skutków prawnych, w pkt. 2 oddalił wniosek. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność podlegało odrzuceniu. Na postanowienie wydane w oparciu o art. 26 § 3 u.SN nie przysługuje zażalenie. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest orzeczeniem ostatecznym i dlatego nie podlega zaskarżeniu. Wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie. W przedmiotowej sprawie brak jest takiego wyjątku w u.SN, czy w k.p.c. Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach wymienianych ww. ustawach. Wynika z tego, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane tam orzecznictwo; 18 maja 2022 r., I NO 5/22). Na niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego zwracał uwagę w swoim orzecznictwie również Trybunał Konstytucyjny. W wyroku z 13 października 2015 r., SK 63/12, TK stwierdził, że w świetle konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego, ogólna zasada niezaskarżalności orzeczeń wydawanych przez Sąd Najwyższy, uwarunkowana jest modelem funkcjonowania Sądu Najwyższego w systemie organów władzy sądowniczej. Niezależnie od powyższego katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 27 kwietnia 2017 r., I PZ 2/17; 18 maja 2022 r. I NO 5/22). Zgodnie z art. 394 1 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Stosownie do art. 394 1 § 1 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z kolei jak stanowi art. 394 1 § 3 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1, art. 398 6 § 3, art. 398 14 , art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze, art. 398 16 , art. 398 17 i art. 398 21 . Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 394 1 § 1 i 1 1 k.p.c. Z tych względów nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Mając na uwadze powyższe zażalenie H. B. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 oraz art. 47 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI