I NZ 2/25

Sąd Najwyższy2025-02-27
SNinneinneŚrednianajwyższy
sąd najwyższyprzewlekłość postępowaniaprawo procesowezażalenieniedopuszczalność

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych do zaskarżenia orzeczeń SN.

Skarżący J. J. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, które pozostawiło bez rozpoznania jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu, a ustawa o skardze na przewlekłość postępowania nie przewiduje środka odwoławczego od orzeczenia sądu rozstrzygającego skargę, czyniąc postępowanie jednoinstancyjnym.

Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznał zażalenie J. J. na postanowienie z dnia 18 grudnia 2024 r., którym pozostawiono bez rozpoznania jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (sygn. IV KO 59/24). Skarżący wniósł zażalenie, jednak Sąd Najwyższy uznał je za niedopuszczalne. Uzasadnienie opiera się na fundamentalnej zasadzie, że orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu, a jakiekolwiek odstępstwa wymagałyby wyraźnej podstawy prawnej, której w tym przypadku brak. Podkreślono, że Sąd Najwyższy nie jest sądem powszechnym i nie rozpoznaje spraw w toku instancji. Ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewiduje możliwości wywiedzenia zażalenia od orzeczenia sądu, który rozstrzygnął skargę, co oznacza, że postępowanie to ma charakter jednoinstancyjny. W związku z brakiem podstaw prawnych do zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość, zażalenie zostało pozostawione bez rozpoznania a limine jako oczywiście niedopuszczalne. Sąd Najwyższy zaznaczył, że środek zaskarżenia wniesiony z oczywistym nadużyciem prawa procesowego i bezspornie niedopuszczalny nie wywołuje skutków procesowych. Orzeczenie wydano na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczenie Sądu Najwyższego o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, ponieważ postępowanie to jest jednoinstancyjne, a orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że jego orzeczenia co do zasady są ostateczne i prawomocne. Ustawa o skardze na przewlekłość postępowania nie przewiduje środka odwoławczego od orzeczenia sądu rozstrzygającego skargę, co czyni postępowanie jednoinstancyjnym. Brak jest przepisów prawa dopuszczających zaskarżenie takiego rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawiono zażalenie bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
J. J.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (3)

Główne

u.s.p.p. art. 8 § ust. 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Pomocnicze

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Ustawa o skardze na przewlekłość postępowania nie przewiduje środka odwoławczego od orzeczenia sądu rozstrzygającego skargę. Postępowanie ze skargi na przewlekłość ma charakter jednoinstancyjny. Brak przepisu prawa przewidującego możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość.

Godne uwagi sformułowania

Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. postępowanie ze skargi na przewlekłość ma charakter procedury jednoinstancyjnej jego orzeczenia są z mocy ustawy – ostateczne i prawomocne. zażalenie, jako oczywiście niedopuszczalne, podlegało pozostawieniu bez rozpoznania a limine. środek zaskarżenia wniesiony z oczywistym nadużyciem prawa procesowego i bezspornie niedopuszczalny nie wywołuje skutków procesowych.

Skład orzekający

Paweł Wojciechowski

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie jednoinstancyjności postępowania ze skargi na przewlekłość przed Sądem Najwyższym i braku możliwości zaskarżenia jego orzeczeń w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżaniem orzeczeń Sądu Najwyższego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Czy można zaskarżyć postanowienie Sądu Najwyższego? Wyjaśniamy, kiedy jest to niemożliwe.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NZ 2/25
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie ze skargi J. J. na naruszenie prawa strony
‎
do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. IV KO 59/24
w przedmiocie zażalenia J. J. na postanowienie Sądu Najwyższego
‎
z 18 grudnia 2024 r. I NSP 360/24
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 27 lutego 2025 r.,
pozostawia zażalenie bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
J. J. pismem z 2 stycznia 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 18 grudnia 2024 r. na mocy którego, pozostawiono bez rozpoznania jego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. IV KO 59/24.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II
PO
1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie.
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), nie przewiduje możliwości wywiedzenia środka odwoławczego (zażalenia) od orzeczenia sądu, który
rozstrzygnął sprawę ze skargi. Innymi słowy, postępowanie ze skargi na
przewlekłość ma charakter procedury jednoinstancyjnej (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05). W przypadku Sądu Najwyższego koresponduje to zresztą z ogólnym założeniem, że jego orzeczenia są z mocy ustawy – ostateczne i prawomocne.
Mając na uwadze, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o pozostawieniu bez rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, należy uznać, że zażalenie nie ma prawnego oparcia.
Wobec powyższego zażalenie skarżącego, jako oczywiście niedopuszczalne, podlegało pozostawieniu bez rozpoznania
a limine.
Sąd Najwyższy stoi na
stanowisku, że środek zaskarżenia wniesiony z oczywistym nadużyciem prawa procesowego i bezspornie niedopuszczalny nie wywołuje skutków procesowych.
W związku z powyższym Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji postanowienia.
[SOP]
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI