I NZ 11/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego.
Skarżący T.W. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2024 r., które odrzuciło jego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Sąd Najwyższy odrzucił przedmiotowe zażalenie, podkreślając, że orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu, a brak jest przepisów prawa dopuszczających taką możliwość w tym konkretnym przypadku. Sąd powołał się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego.
Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznał zażalenie T. W. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2024 r. (sygn. akt I NSP 280/23), które odrzuciło skargę skarżącego na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie (sygn. akt I ACa 360/10 oraz I ACa 180/22). Skarżący wniósł zażalenie pismem z dnia 26 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2024 r., postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne. Uzasadnienie opiera się na fundamentalnej zasadzie, że orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd wskazał, że ani ustawa o Sądzie Najwyższym, Kodeks postępowania cywilnego, ani ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w tym trybie. Podkreślono, że Sąd Najwyższy działa poza tokiem instancji, a katalog orzeczeń zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany przepisami art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c., do których zaskarżone postanowienie nie należy. Sąd powołał się również na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 października 2015 r. (SK 63/12) dotyczący niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Brak jest przepisów prawa, które dopuszczałyby zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego w tym konkretnym przypadku. Katalog orzeczeń zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany przepisami k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. W. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Pomocnicze
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Ogólna zasada niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 394¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 394¹ § § 1¹
Kodeks postępowania cywilnego
Katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. Brak przepisu prawa dopuszczającego zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego w tym trybie. Zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 394¹ § 1 i 1¹ k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
zasadą jest, iż orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu Wydane przez Sąd Najwyższy orzeczenia są ostateczne i nie przysługują na nie żadne środki zaskarżenia Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach
Skład orzekający
Oktawian Nawrot
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego i niedopuszczalności zażaleń w sprawach nieprzewidzianych ustawą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odrzucenia skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez Sąd Najwyższy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i potwierdza utrwaloną zasadę prawną, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, ale istotną dla prawników specjalizujących się w postępowaniu cywilnym i prawie procesowym.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NZ 11/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi T. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. I ACa 360/10 oraz I ACa 180/22, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 lipca 2024 r., w przedmiocie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt I NSP 280/23, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE T. W., działając osobiście, pismem datowanym na 26 kwietnia 2024 r., wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2024 r. wydane w sprawie o sygn. I NSP 280/23, odrzucające skargę T. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. I ACa 360/10 oraz I ACa 180/22 . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność podlegało odrzuceniu. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zasadą jest, iż orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Wydane przez Sąd Najwyższy orzeczenia są ostateczne i nie przysługują na nie żadne środki zaskarżenia. Wyjątek od powyższej zasady musiałby zostać wyraźnie wskazany w ustawie. Zarówno w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622)., ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1550 ze zm.), jak i w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ( tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725), brak jest przepisu, który dopuszczałby zaskarżenie postanowienia Sądu Najwyższego . Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach wymienianych w ustawach. Wynika z tego, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane (postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17; 9 maja 2024 r., I NZ 22/23; 3 czerwca 2024 r., I NZ 1/24). Na niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego zwraca uwagę również Trybunał Konstytucyjny. W wyroku z 13 października 2015 r. w sprawie SK 63/12 Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w świetle konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego, ogólna zasada niezaskarżalności orzeczeń wydawanych przez Sąd Najwyższy, uwarunkowana jest modelem funkcjonowania Sądu Najwyższego w systemie organów władzy sądowniczej. Ostatecznie zaznaczyć należy, iż katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2017 r., I PZ 2/17). Zgodnie z art. 394 1 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Stosownie do § 1 1 przytoczonego przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z kolei jak stanowi art. 394 1 § 3 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1 i 1 1 , art. 398 6 § 3, art. 398 14 , art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze, art. 398 16 , art. 398 17 i art. 398 21 k.p.c. Zaskarżone w przedmiotowym postępowaniu postanowienie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 394 1 § 1 i 1 1 k.p.c., wobec czego nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego. Mając powyższe na uwadze zażalenie skarżącego podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, dlatego też Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji . [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI