I NWW 92/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziego, powołując się na przepisy ograniczające możliwość kwestionowania powołania sędziego.
Obrońca w sprawie karnej złożył wniosek o wyłączenie sędziego, kwestionując jego uprawnienie do orzekania ze względu na sposób powołania przez KRS. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, pozostawił wniosek bez rozpoznania, wskazując, że nie można oceniać zgodności z prawem powołania sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego P.S. od rozpoznania sprawy karnej został złożony przez obrońcę, który powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2021 r., I KZ 29/21, kwestionując uprawnienie sędziego do orzekania z uwagi na datę nominacji i sposób przedstawienia kandydatury przez KRS. Pozostali obrońcy przyłączyli się do wniosku. Sąd Rejonowy przekazał wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, na podstawie art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, pozostawił wniosek bez rozpoznania. Uzasadnienie wskazuje, że zgodnie z art. 26 § 2 ustawy o SN, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznaje wnioski dotyczące wyłączenia sędziego, gdy zarzuca się brak niezależności sądu lub niezawisłości sędziego. Jednakże, zgodnie z § 3 tego artykułu, wniosek taki pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie i ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania. Sąd Najwyższy podkreślił, że procedura konkursowa prowadzona przez KRS i sposób powołania sędziego były przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, który uznał przepisy za zgodne z Konstytucją. Ponadto, zgodnie z aktualnymi przepisami, nie ma możliwości kwestionowania prawidłowości powołania sędziego przez Prezydenta RP, które rozstrzyga definitywnie kwestię statusu sędziego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taki wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, wnioski dotyczące wyłączenia sędziego, które obejmują ustalenie i ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania, pozostawia się bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie wniosku bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. G. | inne | wnioskodawca |
| P.S. | inne | sędzia |
| obrońca adw. W. S. | inne | obrońca |
| pozostali obrońcy oskarżonych | inne | obrońca |
Przepisy (4)
Główne
ustawa o SN art. 26 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Wniosek o wyłączenie sędziego pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
ustawa o SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
Konstytucja RP art. 190 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne.
Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
Przepisy dotyczące procedury konkursowej prowadzonej przez Krajową Radę Sądownictwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis art. 26 § 3 ustawy o SN wyłącza możliwość rozpoznawania wniosków o wyłączenie sędziego, które dotyczą oceny zgodności z prawem jego powołania. Powołanie sędziego przez Prezydenta RP jest definitywne i nie podlega kwestionowaniu w kontekście procedury nominacyjnej. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczące KRS są wiążące i potwierdzają zgodność przepisów z Konstytucją.
Odrzucone argumenty
Kwestionowanie uprawnienia sędziego do orzekania z uwagi na datę nominacji sędziowskiej i sposób przedstawienia kandydatury przez KRS.
Godne uwagi sformułowania
Powołanie przez Prezydenta RP rozstrzyga w sposób definitywny kto jest sędzią.
Skład orzekający
Tomasz Przesławski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie braku możliwości kwestionowania powołania sędziego przez Prezydenta RP oraz stosowania art. 26 § 3 ustawy o SN w sprawach o wyłączenie sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego opartego na kwestionowaniu procedury nominacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie dotyczy fundamentalnej kwestii niezależności sądownictwa i możliwości kwestionowania statusu sędziego, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i społecznym.
“Czy można podważyć status sędziego? Sąd Najwyższy stawia jasną granicę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 92/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie z wniosku R. G. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Ł. P.S. od orzekania w sprawie o sygn. IV K 500/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 marca 2023 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Do protokołu rozprawy z 17 grudnia 2021 r. obrońca adw. W. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego P.S. od rozpoznania sprawy. Powołał się przy tym na postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2021 r., I KZ 29/21, oraz kwestionował uprawnienie sędziego do orzekania z uwagi na datę nominacji sędziowskiej i przedstawienie kandydatury przez aktualnie funkcjonującą KRS. Pozostali obrońcy przyłączyli się do tak sformułowanego wniosku. Postanowieniem z 28 września 2021 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieście w Łodzi przekazał wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy adw. W. S., do którego przyłączyli się pozostali obrońcy oskarżonych, o wyłączenie sędziego P.S., z uwagi na brzmienie art. 26 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904, dalej także: „ustawa o SN”), pozostawiony został bez rozpoznania. Zgodnie z brzmieniem art. 26 § 2 zd. 1 ustawy o SN do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. W myśl zaś art. 26 § 3 tego aktu wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Autor wniosku powołuje się na postanowienie Sądu Najwyższego z 16 września 2021 r., I KZ 29/21. Analiza powołanego rozstrzygnięcia pozwala przyjąć, że osią argumentacji zgłoszonego wniosku jest kontestowanie przez stronę procedury konkursowej prowadzonej przez Krajową Radę Sądownictwa, ukształtowaną przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3). W konsekwencji także – odczytywanym zamiarem wnioskodawcy – jest rzekoma – niezgodna z prawem procedura powołania sędziego. Tym samym przyjąć należy, że Autor podważa także możliwość wykonywania czynności jurydycznych przez sędziego P. S., do których to został on uprawniony przez Prezydenta RP. Nie można zapominać, że kwestionowana przez wnioskodawcę procedura powołania Krajowej Rady Sądownictwa, a tym samym jej pozycji ustrojowej, była przedmiotem kontroli konstytucyjnej przeprowadzonej przez Trybunał Konstytucyjny, którego orzeczenia w myśl art. 190 ust. 1 Konstytucji RP mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Są nimi związane zatem wszystkie podmioty występujące w obrocie prawnym, w tym także organy stosujące prawo (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 października 2022 r., I NWW 142/22). W efekcie kontroli konstytucyjnej, przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3), wyrokiem z 25 marca 2019 r., K 12/18, uznane zostały za zgodne z art. 187 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 173 oraz z art. 186 ust. 1 Konstytucji RP. Skutki tego rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego wiążą zatem także Sąd Najwyższy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 22 sierpnia 2018 r., III PK 71/17). Przypomnieć należy, że w świetle aktualnie obowiązujących przepisów nie ma możliwości kwestionowania prawidłowości powołania sędziego przez Prezydenta RP (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 listopada 2022 r., I NWW 130/21). Powołanie przez Prezydenta RP rozstrzyga w sposób definitywny kto jest sędzią (postanowienie Sądu Najwyższego z 8 lutego 2023 r., I NWW 191/21). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 26 § 3 ustawy o SN orzekł jak w sentencji. [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI