I NWW 86/22

SN
Sygn. akt I NWW 86/22
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Księżak
w sprawie z powództwa W. K.
przeciwko W. spółce komandytowej z siedzibą w W. i P. D. o zapłatę
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
w dniu 26 października 2022 r.
na skutek wniosku pozwanych
o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego: Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego
‎
i Tomasza Szanciło
od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt II CSKP 21/22
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego.
UZASADNIENIE
W piśmie z 30 września 2022 r. (k. 25
-
27) pełnomocnik pozwanych, w
ślad
za wnioskiem o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło, wskazał, że wniosek ten wyczerpuje także przesłanki określone w art. 29 § 5 i nast. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 200 § 1
1
k.p.c. swoją właściwość sąd bierze pod uwagę z
urzędu w każdym stanie sprawy. Artykuł 200 § 1
4
k.p.c. wskazuje, że sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu.
Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904; dalej: „u.SN”)
dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i  bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i
jego
postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 7, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.
Wedle art. 29 § 6 u.SN wniosek o stwierdzenie przesłanek, o których mowa w § 5, może być złożony wobec sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wyznaczonego do składu rozpoznającego:
1) środek zaskarżenia;
2) sprawę dyscyplinarną;
3) sprawę o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów prokuratury;
4) sprawę z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych dotyczącą sędziego Sądu Najwyższego;
5) sprawę z zakresu przeniesienia sędziego Sądu Najwyższego w stan spoczynku.
Stosownie do art. 29 § 7 u.SN uprawnionym do złożenia wniosku jest strona lub uczestnik postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawach, o których mowa w § 6.
Wobec powyższego, zważywszy na fakt, że pełnomocnik pozwanych jako podstawę wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Mariusza Łodko, Marcina Łochowskiego i Tomasza Szanciło wskazał także art. 29 § 5 i nast. u.SN, Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy miał przy tym na uwadze, że stosowanie przepisu wskazanego przez pełnomocnika strony pozwanej w piśmie z 30 września 2022 r. jako alternatywna podstawa wniosku o wyłączenie sędziów – tj. art. 26 § 2 u.SN – zostało ze skutkiem natychmiastowym zawieszone postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C
-
204/21 – do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie. W  ocenie Sądu Najwyższego wskazane postanowienie, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości.
W tej sytuacji, przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN ze wskazanych powyżej przyczyn, sprawę należało przekazać, zgodnie z żądaniem pełnomocnika pozwanych zgłoszonym w trybie art. 29 § 5 i nast. u.SN, Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego.
[as]