I NWW 8/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał wniosek o wyłączenie sędziego Sądowi Okręgowemu w Warszawie, powołując się na postanowienie TSUE zawieszające stosowanie przepisów SN dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Wnioskodawca złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie, kwestionując status sędziów powołanych przez KRS ukształtowaną w nowym trybie. Sąd Okręgowy przekazał wniosek do SN. Sąd Najwyższy, powołując się na postanowienie TSUE z dnia 14 lipca 2021 r. (C-204/21) nakazujące zawieszenie stosowania przepisów SN dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał wniosek do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
Wnioskodawca, M. Spółka z o.o. z siedzibą w T., złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w W. od orzekania w sprawie o sygn. III C [...]. Podstawą wniosku było kwestionowanie statusu sędziów powołanych przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., uznając ich powołanie za bezskuteczne. Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 29 października 2021 r. (III C 1890/21) na podstawie art. 26 ustawy o Sądzie Najwyższym, przedstawił wniosek o wyłączenie sędziego R. S. Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Po zwróceniu się do wnioskodawcy o sprecyzowanie trybu postępowania, wnioskodawca wskazał na art. 49 k.c. jako podstawę wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, odwołał się do postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie C-204/21, które zobowiązało Rzeczpospolitą Polską do natychmiastowego zawieszenia stosowania przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów dotyczących braku niezawisłości sędziego lub niezależności sądu. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie TSUE powinno być wykonane przez wszystkie organy państwa, w tym wymiar sprawiedliwości. W związku z tym, stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku, który był oparty na przepisie art. 26 § 2 u.SN, i przekazał go do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, jako sądowi właściwemu zgodnie z art. 49 § 1 k.p.c. oraz art. 42a § 3 p.u.s.p.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów SN dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w zakresie zarzutów dotyczących braku niezawisłości sędziego lub niezależności sądu. W związku z tym, uznał, że powinien przekazać wniosek do sądu właściwego, pomijając dyspozycję art. 26 § 2 u.SN.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w Warszawie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Spółka z o.o. w T. | spółka | wnioskodawca |
| Sąd Okręgowy w W. R. S. | instytucja | sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 49 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis wskazujący sąd właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.
Pomocnicze
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przepis określający przekazanie wniosku o wyłączenie sędziego Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN. Jego stosowanie zostało zawieszone postanowieniem TSUE w zakresie, w jakim dotyczy zarzutów dotyczących braku niezawisłości sędziego lub niezależności sądu.
u.SN art. 26 § §§ 2, 4-6
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przepisy, których stosowanie zostało zawieszone postanowieniem TSUE.
u.SN art. 82 § §§ 2-5
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przepisy, których stosowanie zostało zawieszone postanowieniem TSUE.
Ustawa o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw art. 10
Przepis, którego stosowanie zostało zawieszone postanowieniem TSUE.
p.u.s.p. art. 42a § § 3
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Przepis dotyczący testu niezawisłości i bezstronności, wskazany przez wnioskodawcę jako ewentualna podstawa.
k.c. art. 49
Kodeks cywilny
Przepis wskazany przez wnioskodawcę jako podstawa wniosku o wyłączenie sędziów SN.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów SN dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Zasada efektywności i lojalnej współpracy z organami UE.
Godne uwagi sformułowania
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek Sądowi Okręgowemu w Warszawie. zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości.
Skład orzekający
Krzysztof Wiak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia i stosowanie postanowień TSUE przez polskie sądy, w szczególności SN, w kontekście niezależności sądownictwa i właściwości izb SN."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z funkcjonowaniem Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN i postanowieniami TSUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii praworządności, niezależności sądownictwa i relacji między polskim a unijnym prawem, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.
“Sąd Najwyższy nie chce rozpatrywać wniosku o wyłączenie sędziego. Kluczowe postanowienie TSUE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 8/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie z wniosku M. Spółka z o.o. w T. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w W. R. S. od orzekania w sprawie o sygn. III C […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 kwietnia 2023 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek Sądowi Okręgowemu w Warszawie. UZASADNIENIE W pismach z 16 października 2021 r. powód – M. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej: „wnioskodawca”) złożył wniosek ewentualny o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w W.: […] od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w W.. W uzasadnieniu pisma wnioskodawca podniósł, że jego zdaniem osoby powołane przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw nie są sędziami w rozumieniu prawa, a ich powołanie na urząd sędziego jest bezskuteczne. Wnioskodawca wniósł również o wyłączenie od orzekania w zakresie zażalenia sędziów delegowanych do Sądu Okręgowego w W. z sądów niższej instancji. Postanowieniem z 29 października 2021 r. (III C 1890/21) Sąd Okręgowy w Warszawie, na podstawie art. 26 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm., dalej: „u.SN”), przedstawił wniosek powoda o wyłączenie SSO R. S. Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Na podstawie zarządzenia z 19 września 2022 r., pismem z 27 września 2022 r. zwrócono się do wnioskodawcy o wskazanie, czy z uwagi na podniesione zarzuty, wnosi on o rozpoznanie tego wniosku w trybie art. 26 § 2 u.SN, czy też w trybie przewidzianym w art. 42a § 3 i nast. ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 2072 ze zm.). Pismem z 10 października 2022 r. wnioskodawca wskazał, że wnosi o wyłączenie w oparciu o art. 49 k.c. wskazanych sędziów Sądu Najwyższego. Dodał, że dopiero w przypadku negatywnego rozpoznania wniosku o wyłączenie, strona wnosi o przeprowadzenie testu niezawisłości i bezstronności w trybie art. 42a § 3 p.u.s.p. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4-6 i art. 82 §§ 2 - 5 u.SN, w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020, poz. 190 ze zm.), przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów dotyczących braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu. W ocenie Sądu Najwyższego, wskazane postanowienie, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinna polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Podstawą przekazania Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosku powoda o wyłączenie od rozpoznania sprawy SSO R. S. był przepis art. 26 § 2 u.SN. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W., jako sądowi właściwemu zarówno w zakresie art. 49 § 1 k.p.c., jak i art. 42a § 3 p.u.s.p. [SOP] [ł.n]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI