I NWW 69/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek oskarżonego o wyłączenie sędziego, uznając, że zarzut braku niezależności sądu nie został uzasadniony, a dotyczył kwestii braku bezstronności.
Oskarżony R. Ł. złożył wniosek o wyłączenie sędziego SSO A. M. od orzekania w sprawie III K 57/21, powołując się na orzeczenia TSUE i SN oraz twierdząc, że sędzia został powołany przez neoKRS. Sąd Okręgowy we Wrocławiu przekazał wniosek do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 26 § 2 i § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, pozostawił wniosek bez rozpoznania, stwierdzając, że zarzut braku niezależności sądu nie został uzasadniony, a dotyczył jedynie braku bezstronności.
Wniosek oskarżonego R. Ł. dotyczył wyłączenia sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu, SSO A. M., od orzekania w sprawie o sygnaturze III K 57/21. Oskarżony argumentował, że w składzie orzekającym brała udział osoba powołana przez neoKRS, co miało świadczyć o braku niezależności sądu. Wniosek został przekazany przez Sąd Okręgowy do Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, który stanowi, że wnioski dotyczące wyłączenia sędziego pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmują ustalenie i ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania. Sąd Najwyższy wskazał, że oskarżony sformułował zarzut braku niezależności sądu, ale nie uzasadnił go, a całe uzasadnienie dotyczyło kwestii braku bezstronności sędziego. Powołując się na własne orzecznictwo, Sąd Najwyższy stwierdził, że brak spełnienia warunków konstrukcyjnych wniosku lub jego abstrakcyjny charakter stanowi podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek taki powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, wnioski dotyczące wyłączenia sędziego pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmują ustalenie i ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania, lub nie spełniają warunków konstrukcyjnych (nie podają okoliczności faktycznych i ich oceny prawnej, uzasadnienia lub uprawdopodobnienia zawartych w nich twierdzeń) lub mają charakter abstrakcyjny. W niniejszej sprawie zarzut braku niezależności sądu nie został uzasadniony, a dotyczył kwestii braku bezstronności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić wniosek bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. Ł. | osoba_fizyczna | wnioskodawca (oskarżony) |
| A. M. | osoba_fizyczna | sędzia (podlegający wyłączeniu) |
Przepisy (2)
Główne
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należą wnioski lub oświadczenia dotyczące wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujące zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
u.SN art. 26 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek oskarżonego nie spełnia wymogów formalnych i merytorycznych określonych w art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, gdyż nie zawiera uzasadnienia zarzutu braku niezależności sądu, a jedynie odnosi się do braku bezstronności.
Godne uwagi sformułowania
wniosek pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w oparciu o przepis art. 26 § 3 u.SN, jest sytuacja, w której wniosek nie spełnia warunków konstrukcyjnych (nie podaje okoliczności faktycznych i ich oceny prawnej, uzasadnienia lub uprawdopodobnienia zawartych w nim twierdzeń) lub ma charakter abstrakcyjny.
Skład orzekający
Janusz Niczyporuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego w Sądzie Najwyższym, w szczególności w kontekście zarzutów dotyczących niezależności sądu i powołania sędziów przez neoKRS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury w Sądzie Najwyższym (Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) i wymaga spełnienia określonych warunków formalnych wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kwestii budzących duże kontrowersje prawne i społeczne związane z niezależnością sądownictwa i powoływaniem sędziów, co czyni ją interesującą dla prawników i obserwatorów życia publicznego.
“Sąd Najwyższy odrzuca wniosek o wyłączenie sędziego z powodu braku uzasadnienia zarzutów o neoKRS.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 69/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z wniosku R. Ł. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu A. M. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu sygn. III K 57/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 maja 2024 r., pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskiem z 30 stycznia 2024 r. oskarżony R. Ł. (dalej: „oskarżony”) domagał się wyłączenia SSO A. M. od orzekania w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, sygn. akt III K 57/21. Powołując się ogólnie na orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz ostatnie postanowienia Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oskarżony uznał, że w składzie orzekającym wybranym do orzekaznia we wskazanej sprawie brała udział osoba, która została powołana przez noeKRS. Postanowieniem z 19 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wniosek oskarżyciela o wyłączenie SSO A. M. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2024, poz. 622 z późn. zm.; dalej: „u.SN”) przekazał wraz z aktami do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. S ą d Najwy ż szy zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do w ł a ś ciwo ś ci Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nale ż y rozpoznawanie wniosk ó w lub o ś wiadcze ń dotycz ą cych wy łą czenia s ę dziego albo o oznaczenie s ą du, przed kt ó rym ma si ę toczy ć post ę powanie, obejmuj ą cych zarzut braku niezale ż no ś ci s ą du lub braku niezawis ł o ś ci s ę dziego. Jednocze ś nie, stosownie do tre ś ci art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o kt ó rym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia si ę bez rozpoznania, je ż eli obejmuje ustalenie oraz ocen ę zgodno ś ci z prawem powo ł ania s ę dziego lub jego umocowania do wykonywania zada ń z zakresu wymiaru sprawiedliwo ś ci. S ą d rozpoznaj ą cy spraw ę przekazuje niezw ł ocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach okre ś lonych w odr ę bnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu tocz ą cego si ę post ę powania. W przedmiotowej sprawie, w zakresie w jakim została ona przekazana Sądowi Najwyższemu, oskarżyciel wprost sformułował zarzut braku niezależności sądu i niezawisłości sędziego, jednakże w żaden sposób ich nie uzasadnił. Całość uzasadnienia dotyczy bowiem kwestii związanych z ewentualnym barkiem bezstronności sędziego. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (z wielu zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 maja 2020 r., I NWW 7/20), podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w oparciu o przepis art. 26 § 3 u.SN, jest sytuacja, w której wniosek nie spełnia warunków konstrukcyjnych (nie podaje okoliczności faktycznych i ich oceny prawnej, uzasadnienia lub uprawdopodobnienia zawartych w nim twierdzeń) lub ma charakter abstrakcyjny. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI