I NWW 55/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wyłączenie asesora sądowego, wskazując na brak podstaw prawnych do kwestionowania jego powołania.
Obwinieni złożyli wniosek o wyłączenie asesora sądowego od rozpoznania sprawy, argumentując wątpliwościami co do prawidłowości jego powołania w kontekście kontrowersji wokół Krajowej Rady Sądownictwa oraz powołując się na art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych i Konstytucji RP, stwierdził, że asesor sądowy jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom, a kwestionowanie aktu powołania przez Prezydenta RP jest niedopuszczalne. W związku z tym, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.
Wniosek o wyłączenie asesora sądowego od rozpoznania sprawy został złożony przez obwinionych, którzy podnieśli wątpliwości proceduralne dotyczące prawidłowości powołania asesora, nawiązując do kontrowersji związanych z Krajową Radą Sądownictwa oraz powołując się na art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, odwołał się do przepisów Prawa o ustroju sądów powszechnych, zgodnie z którymi zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości w sądach rejonowych wykonują również asesorzy sądowi. Podkreślono, że asesorzy sądowi są mianowani przez Prezydenta RP na wniosek KRS, są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom, a także są nieusuwalni. Sąd Najwyższy zaznaczył, że zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta RP na wniosek KRS, a kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. Analogiczne wnioski zastosowano do asesorów sądowych. W konsekwencji, na podstawie art. 26 § 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wyłączenie asesora sądowego podlega pozostawieniu bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że asesor sądowy jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom, a kwestionowanie aktu powołania przez Prezydenta RP jest niedopuszczalne. Brak jest podstaw prawnych do wyłączenia asesora w oparciu o podniesione argumenty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. C. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| D. C. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| A. D. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| M. F. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| S. R. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| W. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| M. A. | osoba_fizyczna | asesor sądowy |
Przepisy (9)
Główne
u.SN art. 26 § 3
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
p.u.s.p. art. 2 § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 2 § 1a
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 106i § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 106j § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 106k § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
p.u.s.p. art. 106zg
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Konstytucja RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 179
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do kwestionowania aktu powołania asesora sądowego przez Prezydenta RP. Asesor sądowy jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom. Przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych i Konstytucji RP nie przewidują kontroli aktu powołania sędziego lub asesora przez Prezydenta RP.
Odrzucone argumenty
Wątpliwości proceduralne co do prawidłowości powołania asesora sądowego z udziałem obecnej Krajowej Rady Sądownictwa. Kontrowersje wokół Krajowej Rady Sądownictwa i jej uzależnienie od władzy ustawodawczej i wykonawczej.
Godne uwagi sformułowania
kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP Analogiczne wnioski wyprowadzić należy w odniesieniu do asesorów sądowych
Skład orzekający
Maria Szczepaniec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie statusu i niezawisłości asesora sądowego oraz niedopuszczalności kwestionowania jego powołania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie asesora sądowego, ale zawiera ogólne zasady dotyczące powoływania sędziów i asesorów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii ustrojowych związanych z niezawisłością sędziowską i statusem asesorów sądowych, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej zrozumiałe dla szerokiej publiczności.
“Czy można kwestionować powołanie asesora sądowego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NWW 55/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku obwinionych A. C., D. C., A. D., M. F., S. R. i W. W. z dnia 26 maja 2020 r. o wyłączenie asesora sądowego M. A. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w G. pod sygn. akt X W (…) , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2020 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 26 maja 2020 r. obwinieni A. C., D. C., A. D., M. F., S. R., W. W. złożyli wniosek o wyłączenie asesora sądowego M. A. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w G. pod sygn. akt X W (...), wskazując, że zachodzą uzasadnione wątpliwości proceduralne co do prawidłowości jej powołania z udziałem obecnej Krajowej Rady Sądownictwa, wobec której narosło wiele kontrowersji w środowisku prawniczym, w związku z jej uzależnieniem od władzy ustawodawczej i wykonawczej. Ponadto w uzasadnieniu wnioskodawcy m.in. przytoczyli treść art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na mocy art. 2 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. 2020, poz. 365 ze zm., dalej: p.u.s.p.) zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują sędziowie. Natomiast zgodnie z art. 2 § 1a in principio p.u.s.p. w sądach rejonowych zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują także asesorzy sądowi. Z kolei na podstawie art. 106i § 1 p.u.s.p. asesorów sądowych mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na czas nieokreślony, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa. Asesor sądowy w sprawowaniu swojego urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom, a także jest nieusuwalny (zob. art. 106j § 1 i art. 106k § 1 p.u.s.p., por. art. 106zg p.u.s.p.). Zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta RP, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony. Należy podkreślić, że kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. W polskim porządku prawnym nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP. Analogiczne wnioski wyprowadzić należy w odniesieniu do asesorów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania i tak też Sąd Najwyższy postanowił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI