I NWW 49/23

Sąd Najwyższy2023-04-04
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
Sąd Najwyższywyłączenie sędziegoTSUEIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw PublicznychIzba KarnapraworządnośćKRS

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał sprawę do Izby Karnej SN, wykonując postanowienie TSUE zawieszające stosowanie przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Obrońcy oskarżonych złożyli wniosek o wyłączenie sędziego Marka Motuka od udziału w sprawie karnej I KK 240/22, argumentując to kwestią jego powołania na urząd. Sąd Najwyższy, powołując się na postanowienie TSUE z dnia 14 lipca 2021 r. (sygn. C-204/21), zobowiązujące Polskę do zawieszenia stosowania przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku. W związku z tym, sprawę przekazano do Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Wniosek o wyłączenie sędziego Marka Motuka od udziału w sprawie karnej o sygnaturze akt I KK 240/22 został złożony przez obrońców oskarżonych A. D., T. G. i W. G. Argumentacja wniosku dotyczyła sposobu powołania sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego, w kontekście przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Sąd Najwyższy, rozpatrując ten wniosek, odwołał się do postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. (sygn. C-204/21), które zobowiązało Rzeczpospolitą Polską do natychmiastowego zawieszenia stosowania określonych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, w tym tych dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych do rozpoznawania zarzutów dotyczących niezawisłości sędziego lub niezależności sądu. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie TSUE powinno być wykonane przez wszystkie organy państwa, w tym przez Sąd Najwyższy. W celu prawidłowego wykonania tego postanowienia, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w ramach Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. W konsekwencji, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., sprawę przekazano do rozpoznania właściwej rzeczowo Izbie Karnej Sądu Najwyższego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, wykonując postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, uznał, że sprawa nie należy do właściwości tej Izby i powinna zostać przekazana do Izby Karnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
A. D.osoba_fizycznaoskarżony
T. G.osoba_fizycznaoskarżony
W. G.osoba_fizycznaoskarżony
J. G.inneobrońca
Marek Motukinnesędzia

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 35 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis regulujący przekazanie sprawy według właściwości, zastosowany w celu przekazania sprawy do Izby Karnej SN.

Pomocnicze

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis dotyczący wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych do rozpoznawania zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu, którego stosowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia TSUE.

u.SN art. 26 § §§ 4-6

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepisy dotyczące wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

u.SN art. 82 § §§ 2-5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepisy dotyczące wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Ustawa o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw art. 10

Przepis przekazujący do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność wykonania postanowienia TSUE C-204/21 przez Sąd Najwyższy. Zawieszenie stosowania przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych na mocy postanowienia TSUE.

Godne uwagi sformułowania

zasady efektywności i lojalnej współpracy prawidłowego wykonania postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przy pominięciu regulacji art. 26 § 2 u.SN

Skład orzekający

Paweł Wojciechowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia i stosowanie postanowień TSUE w polskim porządku prawnym, kwestie właściwości Sądu Najwyższego w kontekście reformy sądownictwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wynikającej z postanowienia TSUE i jego implementacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy bezpośredniego wpływu orzecznictwa TSUE na funkcjonowanie polskiego Sądu Najwyższego i kwestie praworządności, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.

TSUE zmusza Sąd Najwyższy do zmiany decyzji ws. wyłączenia sędziego – co to oznacza dla praworządności?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 49/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 kwietnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wojciechowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 kwietnia 2023 r.
wniosku obrońcy A. D., T. G. i W. G.
w przedmiocie wyłączenia sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka
od udziału w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt I KK 240/22,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Izbie Karnej Sądu Najwyższego
UZASADNIENIE
Pismem z 10 lutego 2022 r. adw. J. G. – obrońca oskarżonych A. D., T. G. i W. G.
, złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie
I KK 240/22
sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka. Argumentacja przedstawiona we wniosku sprowadza się do kwestii powołania wskazanego sędziego na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na mocy postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie
w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4
-
6  i  art.  82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej:
„u.SN”), w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20  grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazujących do
wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.
Nie ulega wątpliwości, że powyższe postanowienie, mając na względzie zasady efektywności i lojalnej współpracy, powinno być wykonane – odpowiednio w
zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez Sąd Najwyższy. W świetle powyższego, w celu prawidłowego wykonania postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprawę należy przekazać do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku przy pominięciu regulacji art. 26 § 2 u.SN.
Wobec pominięcia dyspozycji art. 26 § 2 u.SN, stwierdzić należy, że sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego, nie
należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Tym  samym na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. wniosek należało przekazać według właściwości do Izby Karnej Sądu Najwyższego.
[SOP]
[ł.n]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI