I NWW 438/23

Sąd Najwyższy2024-04-18
SNubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚrednianajwyższy
Sąd Najwyższywyłączenie sędziegoreasumpcjapostanowieniepostępowanie incydentalneprawo procesowek.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o reasumpcję postanowienia dotyczącego wyłączenia sędziego, stwierdzając brak zmiany okoliczności sprawy.

Pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego z 13 marca 2024 r., które oddaliło wniosek o wyłączenie sędziego Roberta Stefanickiego. Wniosek o reasumpcję opierał się na argumentach dotyczących braku kompetencji sądu i prawomocności innego postanowienia. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że art. 359 § 1 k.p.c. dopuszcza zmianę postanowienia tylko w przypadku zmiany okoliczności sprawy, a wnioskodawca nie wykazał takiej zmiany.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o reasumpcję postanowienia z dnia 13 marca 2024 r., którym oddalono wniosek o wyłączenie sędziego Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy sygn. I USK 414/23. Pełnomocnik ubezpieczonego domagał się uchylenia postanowienia z 13 marca 2024 r. w trybie art. 359 § 1 k.p.c., powołując się na brak kompetencji Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz prawomocność postanowienia z 16 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, podkreślając, że zgodnie z art. 359 § 1 k.p.c. podstawą do zmiany postanowienia niekończącego postępowania jest wyłącznie zmiana okoliczności sprawy, która nastąpiła po jego wydaniu. Wnioskodawca nie wykazał, aby takie zmiany zaszły, a jedynie powtórzył argumenty już wcześniej podniesione we wniosku o wyłączenie sędziego. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 359 § 1 k.p.c. nie znajduje zastosowania w tej sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o reasumpcję nie może być uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie wykazał zmiany okoliczności sprawy, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 359 § 1 k.p.c. dopuszcza zmianę postanowienia niekończącego postępowania tylko w przypadku obiektywnej zmiany okoliczności sprawy, która nastąpiła po wydaniu postanowienia. Ponowne przytoczenie argumentów już rozpatrzonych we wniosku o wyłączenie sędziego nie stanowi takiej zmiany.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie wniosku

Strona wygrywająca

Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie

Strony

NazwaTypRola
H. B.osoba_fizycznaubezpieczony
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieorgan_państwowyorgan rentowy

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 359 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dopuszcza uchylenie i zmianę postanowień niekończących postępowania w sprawie, także prawomocnych, wskutek zmiany okoliczności sprawy. Podstawą jest obiektywna zmiana okoliczności, wywołana przyczyną zewnętrzną, dotycząca podstawy faktycznej lub prawnej postanowienia. Nie jest nią odmienna ocena dotychczas istniejących okoliczności lub odmienny pogląd sądu.

Pomocnicze

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 359 § 1 k.p.c. wymaga obiektywnej zmiany okoliczności sprawy jako podstawy do reasumpcji postanowienia. Ponowne przytoczenie tych samych argumentów i orzecznictwa, które były już przedmiotem rozpatrywania, nie stanowi zmiany okoliczności sprawy.

Odrzucone argumenty

Wniosek o reasumpcję oparty na braku kompetencji sądu i prawomocności innego postanowienia. Argumentacja oparta na ponownym przytoczeniu orzecznictwa krajowego i międzynarodowego.

Godne uwagi sformułowania

wyłączną podstawą do uchylenia i zmiany postanowienia w sprawie incydentalnej jest zmiana okoliczności sprawy chodzi o obiektywną zmianę okoliczności, wywołaną przyczyną zewnętrzną nie może być uznana odmienna ocena dotychczas istniejących okoliczności, w tym odmienny pogląd sądu

Skład orzekający

Oktawian Nawrot

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 359 § 1 k.p.c. dotyczącego reasumpcji postanowień niekończących postępowania i wymogu zmiany okoliczności sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o reasumpcję postanowienia incydentalnego w Sądzie Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z możliwością zmiany postanowienia sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 438/23
POSTANOWIENIE
Dnia 17 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Oktawian Nawrot
w sprawie z odwołania H. B.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
o wysokość emerytury i o wysokość renty inwalidzkiej,
w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Najwyższym pod
‎
sygn. I USK 414/23,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
‎
i Spraw Publicznych w dniu 18 kwietnia 2024 r.
wniosku ubezpieczonego o reasumpcję postanowienia z 13 marca 2024 r. w trybie art. 359 § 1 k.p.c.,
oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 13 marca 2024 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że czynność w
postaci wydania w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego w
dniu 16 stycznia 2024 r. postanowienia w sprawie I USK 414/23 została dokonana w warunkach braku wniosku ubezpieczonego i nie wywołuje skutków prawnych oraz oddalił wniosek ubezpieczonego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy I USK 414/23.
Pismem z 5 kwietnia 2022 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) pełnomocnik ubezpieczonego wniósł w trybie art. 359 § 1 k.p.c. o uchylenie w
całości
postanowienia Sądu Najwyższego z 13 marca 2024 r., I NWW 438/23, z
uwagi na istotne okoliczności sprawy w postaci braku kompetencji do
rozpoznania wniosku przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz
prawomocność postanowienia z 16 stycznia 2024 r., I USK 414/23, w
przedmiocie wyłączenia od rozpoznania sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego.
W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o wyłączenie sędziego Sądu
Najwyższego Roberta Stefanickiego wystosowany został do Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, zaś postanowienie z
29
lutego
2024 r. wydane zostało przez Sąd Najwyższy. Następnie wskazano, że
reasumpcja postanowienia oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego jest
uzasadniona z uwagi konieczność zapewnienia stronie prawa do rozpatrzenia sprawy przez sąd prawidłowo obsadzony. O braku prawidłowej obsady sądu w
opinii
wnioskodawcy świadczy przytoczone w uzasadnieniu orzecznictwo zarówno sądów polskich, jak i trybunałów międzynarodowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 359 § 1 k.p.c. postanowienia niekończące postępowania w
sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że wyłączną podstawą do uchylenia i
zmiany postanowienia w sprawie incydentalnej jest zmiana okoliczności sprawy. W
doktrynie podkreśla się przy tym, że chodzi o obiektywną zmianę okoliczności, wywołaną przyczyną zewnętrzną. Zmiana ta może przy tym dotyczyć tak podstawy faktycznej, jak i prawnej postanowienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98). Konsekwentnie za zmianę okoliczności sprawy nie może być uznana odmienna ocena dotychczas istniejących
okoliczności, w tym odmienny pogląd sądu (zob. A. Gałas,
Komentarz do art. 359 k.p.c.
, (w:) T. Szanciło (red.),
Kodeks postępowania cywilnego, T. I, Komentarz, Art. 1
-
505
39
, Warszawa 2019, s. 1171; M. Manowska,
Komentarz do
art. 359 k.p.c.
, (w:) M. Manowska (red.),
Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. T. I, Art. 1
-
477
16
, Warszawa 2021, s. 1083
-
1084). Zakres zastosowania wskazanego przepisu obejmuje więc jedynie te przypadki, w których po wydaniu postanowienia dochodzi do zmiany okoliczności, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., IV CZ 97/11).
Przenosząc powyższe rozważania na realia rozpoznawanej sprawy należy
wskazać, że pełnomocnik ubezpieczonego wniósł w trybie art. 359 § 1 k.p.c. o reasumpcję postanowienia z 13 marca 2024 r., którym Sąd Najwyższy oddalił
wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego od
orzekania w sprawie I USK 414/23. W uzasadnieniu wniosku o reasumpcję pełnomocnik ubezpieczonego nie
przedstawił jednak żadnych okoliczności odnoszących się do podstawy faktycznej lub prawnej postanowienia Sądu Najwyższego z 13 marca 2024 r. wskazujących na
ich zmianę i ograniczył się jedynie do ponownego przytoczenia orzeczeń sądów krajowych oraz trybunałów międzynarodowych, wydanych przed datą 13 marca 2024 r. Orzeczenia te przytoczone bowiem zostały we wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego z 16 listopada 2024 r., który został rozpoznany w objętym wnioskiem o reasumpcję postanowieniu z 13 marca 2024 r.
Jak wskazano wyżej, art. 359 § 1 k.p.c. dopuszcza zmianę postanowienia niekończącego postępowania w sprawie w razie zmiany tych okoliczności, które
stanowiły podstawę rozstrzygnięcia, czyli zdecydowały o treści postanowienia. Pełnomocnik ubezpieczonego nie wykazał, że okoliczności, które
stanowiły podstawę postanowienia z 13 marca 2024 r. uległy zmianie, a
tym
samym nie sposób uznać, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 359 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na postawie art. 359 § 1 k.p.c.
a contrario
w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
orzekł jak w sentencji.
[SOP]
[ms]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI