I NWW 28/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie asesora sądowego i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Warszawie, powołując się na orzeczenie TSUE dotyczące niezależności sądów.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek powódki o wyłączenie asesora sądowego od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Warszawie. Sąd Najwyższy, powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. (C-204/21), stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku w oparciu o przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym. W konsekwencji, sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla m.st. Warszawy.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek powódki O. O. przeciwko I. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zapłatę, dotyczący wyłączenia asesora sądowego X.Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym dla m.st. Warszawy pod sygnaturą IX GC 1320/23. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku. Uzasadnienie opiera się na wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. (sygn. C-204/21), w którym stwierdzono naruszenie prawa Unii Europejskiej przez Polskę w związku z przepisami ustawy o Sądzie Najwyższym dotyczącymi wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych do rozpoznawania zarzutów braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego. Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie TSUE powinno być wykonane przez wszystkie organy państwa, w tym sądy. W związku z tym, przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, sprawa nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, Sąd Najwyższy przekazał wniosek do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla m.st. Warszawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie TSUE (C-204/21) nakazuje wykonanie jego skutków przez wszystkie organy państwa, w tym sądy. W związku z tym, przy pominięciu przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, sprawa nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, a powinna być rozpoznana przez sąd właściwy rzeczowo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do innego sądu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| O. O. | osoba_fizyczna | powódka |
| I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. | spółka | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 200 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 200 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
w związku z art. 52 § 1 k.p.c.
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
u.SN art. 26 § § 4
Ustawa o Sądzie Najwyższym
u.SN art. 82 § § 2-5
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Ustawa o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw art. 10
Konstytucja RP art. 91 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 91 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość Sądu Najwyższego w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych do rozpoznania wniosku o wyłączenie asesora sądowego na podstawie orzecznictwa TSUE.
Godne uwagi sformułowania
stwierdza swoją niewłaściwość przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu naruszyła prawo Unii Europejskiej m.in. poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 26 §§ 2 i 4-6 oraz art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym przekazując do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 karty praw podstawowych oraz na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zasady pierwszeństwa prawa Unii winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości
Skład orzekający
Oktawian Nawrot
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości Sądu Najwyższego w kontekście orzecznictwa TSUE i zasady pierwszeństwa prawa UE w sprawach dotyczących niezależności sądów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie asesora w kontekście kontrowersyjnych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praworządności i wpływu orzecznictwa TSUE na polski system prawny, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.
“Sąd Najwyższy oddaje sprawę do sądu niższej instancji powołując się na TSUE: kluczowa decyzja dla praworządności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 28/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z powództwa O. O. przeciwko I. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 lutego 2024 r. wniosku powódki o wyłączenie asesora sądowego X.Y. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie pod sygn. IX GC 1320/23, stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek zgodnie z właściwością przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla m.st. Warszawy w Warszawie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 listopada 2023 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie w sprawie IX GC 1320/23, na podstawie art. 200 § 1 4 k.p.c. w zw. z art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym i art. 49 k.p.c., przekazał Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wniosek powódki o wyłączenie asesora sądowego X.Y. obejmującego zarzut braku niezależności sądu, niezawisłości sędziego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r., wydanym w sprawie C - 204/21, Trybunał uznał, że Rzeczpospolita Polska naruszyła prawo Unii Europejskiej m.in. poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 26 §§ 2 i 4 - 6 oraz art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazując do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Na tej podstawie, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Rzeczpospolita, Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 karty praw podstawowych oraz na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zasady pierwszeństwa prawa Unii. W ocenie Sądu Najwyższego wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 91 ust. 2, w związku z art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego wyroku musi zatem polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Nie ulega przy tym wątpliwości, że przy pominięciu treści wskazanego przepisu sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie asesora sadowego, nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, określonej w art. 26 § 1 u.SN. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 200 § 1 1 oraz § 1 4 , w związku z art. 52 § 1 k.p.c. wniosek należało przekazać według właściwości do Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie. [D.Z.] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI