I NWW 279/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie sędziego do rozpoznania Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, uznając ją za właściwą do rozpatrzenia sprawy dotyczącej emerytury.
Pełnomocnik ubezpieczonej złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, jako właściwą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Dodatkowo, Sąd powołał się na orzeczenie TSUE kwestionujące zgodność art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem UE oraz własne wcześniejsze stanowisko o niezgodności tego przepisu z Konstytucją RP.
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury i renty inwalidzkiej został złożony przez pełnomocnika ubezpieczonej E. O. Sąd Najwyższy, rozpatrując ten wniosek, postanowił przekazać go do rozpoznania Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Uzasadniono to przede wszystkim właściwością tej izby do rozpoznawania spraw pracowniczych i z zakresu ubezpieczeń społecznych. Ponadto, Sąd Najwyższy odwołał się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. (C-204/21), który stwierdził niezgodność art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy podkreślił również, że wielokrotnie wyrażał pogląd o niezgodności tego przepisu z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona, mogłoby prowadzić do przewlekłości postępowania. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł o przekazaniu wniosku do właściwej izby.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie dotyczącej wysokości emerytury i renty inwalidzkiej powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Uzasadnienie
Sprawy pracownicze i z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. O. | osoba_fizyczna | ubezpieczona |
| Zakład Emerytalno-Rentowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (1)
Pomocnicze
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przepis niezgodny z prawem UE i Konstytucją RP, jego stosowanie może prowadzić do przewlekłości postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do rozpoznania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Niezgodność art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem UE (wyrok TSUE C-204/21). Niezgodność art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z Konstytucją RP (wielokrotne stanowisko SN). Ryzyko przewlekłości postępowania przy stosowaniu wadliwego przepisu.
Godne uwagi sformułowania
sprawy pracownicze i z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości tej izby Sądu Najwyższego przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej przepis, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania
Skład orzekający
Leszek Bosek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Właściwość Sądu Najwyższego w sprawach o wyłączenie sędziego, interpretacja i stosowanie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym w kontekście prawa UE i Konstytucji RP."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego w Sądzie Najwyższym i odnosi się do przepisów proceduralnych SN.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w Sądzie Najwyższym, w tym zgodności przepisów krajowych z prawem UE i Konstytucją, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem ubezpieczeń społecznych i ustrojowym.
“Sąd Najwyższy kwestionuje własne przepisy: Czy art. 26 § 2 u.SN jest zgodny z prawem?”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 279/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z odwołania E. O. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury i renty inwalidzkiej na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 grudnia 2024 r., na skutek wniosku ubezpieczonej o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy I USKP 122/24 przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu - Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. UZASADNIENIE Pismem z 19 listopada 2024 r. pełnomocnik ubezpieczonej E. O. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Agnieszki Żywickiej od rozpoznania sprawy I USKP 122/24. Pismem z 25 listopada 2024 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał powyższy wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek należało przekazać Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Po pierwsze, wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o wysokość emerytury i renty inwalidzkiej winien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ sprawy pracownicze i z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości tej izby Sądu Najwyższego. Po drugie, nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego rozpoznanie na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. 2023, poz. 1093 ze zm., dalej: „u.SN”), to wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Po trzecie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 271/23; z 26 lipca 2023 r., I NWW 131/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23). Po czwarte, stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. ł.n [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI