I NWW 274/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę o wyłączenie sędziego do Sądu Okręgowego w Olsztynie, powołując się na postanowienie TSUE.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w Olsztynie, który został przekazany do SN na podstawie art. 26 § 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym. Pomimo że procedura ta została częściowo zawieszona postanowieniem TSUE w sprawie C-204/21, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość, powołując się na postanowienie TSUE i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Olsztynie.
Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznał wniosek T. B. o wyłączenie sędziów K. S. i T. C. od orzekania w sprawie I C 669/22. Sąd Okręgowy w Olsztynie pierwotnie przekazał ten wniosek do Sądu Najwyższego, uznając go za wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, odwołał się do postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie C-204/21, które zobowiązało Polskę do zawieszenia stosowania niektórych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Choć postanowienie TSUE nie zawiesiło stosowania art. 26 § 3 u.SN, który stanowi o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w określonych sytuacjach, Sąd Najwyższy uznał, że skoro podstawą przekazania wniosku był art. 26 § 2 u.SN, to powinien stwierdzić swoją niewłaściwość. W konsekwencji, Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy stwierdza swoją niewłaściwość.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na postanowienie TSUE C-204/21, które zawiesiło stosowanie niektórych przepisów dotyczących właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Mimo że art. 26 § 3 u.SN nie został objęty zawieszeniem, Sąd Najwyższy uznał, że w świetle postanowienia TSUE i podstawy przekazania wniosku (art. 26 § 2 u.SN), powinien stwierdzić swoją niewłaściwość.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. B. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| K. S. | osoba_fizyczna | sędzia (wniosek o wyłączenie) |
| T. C. | osoba_fizyczna | sędzia (wniosek o wyłączenie) |
Przepisy (7)
Główne
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Dotyczy wniosku o wyłączenie sędziego lub stwierdzenie braku niezależności sądu, który pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania.
Pomocnicze
u.SN art. 26 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Stanowi, że wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
u.SN art. 82 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
u.SN art. 82 § § 3
Ustawa o Sądzie Najwyższym
u.SN art. 82 § § 4
Ustawa o Sądzie Najwyższym
u.SN art. 82 § § 5
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Ustawa z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw art. 10
Przekazywał do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie TSUE C-204/21 zobowiązuje do zawieszenia stosowania przepisów dotyczących właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Podstawa przekazania wniosku do SN (art. 26 § 2 u.SN) w kontekście postanowienia TSUE skutkuje stwierdzeniem niewłaściwości SN.
Godne uwagi sformułowania
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę w mocy pozostaje wskazane postanowienie Wiceprezesa TSUE pomijając dyspozycję tego przepisu
Skład orzekający
Adam Redzik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości Sądu Najwyższego w kontekście postanowień TSUE dotyczących praworządności i niezależności sądownictwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z funkcjonowaniem Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz postanowieniami TSUE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii praworządności, niezależności sądownictwa i relacji polskiego prawa z prawem UE, co jest tematem o dużym znaczeniu publicznym i prawniczym.
“Sąd Najwyższy oddala sprawę o wyłączenie sędziego, powołując się na TSUE – co to oznacza dla polskiego sądownictwa?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NWW 274/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z wniosku T. B. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego w Olsztynie K. S. i T. C. od orzekania w sprawie o sygn. akt I C 669/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 marca 2023 r., stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 grudnia 2022 r., I C 669/22, Sąd Okręgowy w Olsztynie przekazał do Sądu Najwyższego wniosek powoda T. B. o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w Olsztynie K.S. i T.C. od rozpoznawania sprawy o sygn. akt I C 669/22, uznając go za wniosek, o którym stanowi art. 26 § 2 i 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4 - 6 i art. 82 §§ 2 - 5 u.SN, w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020, poz. 190 ze zm.), przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu. Wskazanym postanowieniem TSUE nie zwiesił natomiast stosowania art. 26 § 3 u.SN, który stanowi, że wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Pomimo iż w dniu orzekania procedura z art. 26 § 2 - 6 ustawy o SN nie jest jedyną przewidzianą w systemie prawnym w celu podnoszenia przez zainteresowanego (stronę) zarzutu spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności oraz braku niezależności sądu, to w mocy pozostaje wskazane postanowienie Wiceprezesa TSUE. Skoro więc podstawą przekazania Prezesowi Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy był art. 26 § 2 u.SN, to – pomijając dyspozycję tego przepisu – Sąd Najwyższy stwierdza swoją niewłaściwość i w konwekcji przekazuję sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie, jako właściwemu. [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI