I NWW 264/22

Sąd Najwyższy2023-02-16
SNKarneinneWysokanajwyższy
Sąd NajwyższyTSUEwyłączenie sędziegoKRSniezależność sądownictwaIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw PublicznychIzba Karna

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i przekazał sprawę do Izby Karnej SN, wykonując postanowienie TSUE.

Obrońca skazanego S. T. złożył wniosek o wyłączenie sędziów SN z powodu ich powołania na wniosek KRS ukształtowanej nowymi przepisami. Sąd Najwyższy, powołując się na postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów dotyczących wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, stwierdził swoją niewłaściwość.

Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka, Pawła Kołodziejskiego i Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie V KK 420/20 został złożony przez obrońcę skazanego S. T. Argumentacja wniosku opierała się na sposobie powołania wskazanych sędziów na urząd, który miał nastąpić na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej zgodnie z ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, odwołał się do postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 lipca 2021 r. (sygn. akt C-204/21), które zobowiązało Rzeczpospolitą Polską do natychmiastowego zawieszenia stosowania określonych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, w tym tych przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów dotyczących niezawisłości sędziego lub niezależności sądu. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie TSUE powinno być wykonane przez wszystkie organy państwa, w tym Sąd Najwyższy. W związku z tym, w celu prawidłowego wykonania postanowienia TSUE i pominięcia dyspozycji art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, stwierdzono, że sprawa nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., wniosek został przekazany do rozpoznania Izbie Karnej Sądu Najwyższego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, wykonując postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, uznał, że sprawa nie należy do właściwości tej Izby.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy do innej izby SN

Strony

NazwaTypRola
S. T.osoba_fizycznaskazany
Antoni Bojańczykosoba_fizycznasędzia
Paweł Kołodziejskiosoba_fizycznasędzia
Ryszard Witkowskiosoba_fizycznasędzia
J. W.osoba_fizycznaobrońca

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 35 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis regulujący przekazanie sprawy według właściwości.

Pomocnicze

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis przekazujący do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu, którego stosowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia TSUE.

u.SN art. 26 § §§ 4-6

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepisy, których stosowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia TSUE.

u.SN art. 82 § §§ 2-5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepisy, których stosowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia TSUE.

Ustawa z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw art. 10

Przepis przekazujący do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu, którego stosowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia TSUE.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie TSUE nakazujące zawieszenie stosowania przepisów o wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Obowiązek wykonania postanowienia TSUE przez Sąd Najwyższy.

Godne uwagi sformułowania

zasady efektywności i lojalnej współpracy powinno być wykonane – odpowiednio w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa w celu prawidłowego wykonania postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprawę należy przekazać do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku przy pominięciu regulacji art. 26 § 2 u.SN.

Skład orzekający

Paweł Wojciechowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia i stosowanie postanowień TSUE dotyczących ustroju sądów w Polsce, w szczególności w kontekście właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z postanowienia TSUE w sprawie C-204/21 i jego wpływu na polskie przepisy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy bezpośredniego wpływu orzecznictwa TSUE na funkcjonowanie polskiego Sądu Najwyższego i jego izb, co jest tematem o dużym znaczeniu dla prawników i opinii publicznej.

TSUE zmusza Sąd Najwyższy do zmiany właściwości: Izba Kontroli Nadzwyczajnej traci jurysdykcję?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NWW 264/22
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie S. T.
‎
po rozpoznaniu bez udziału stron na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 16 lutego 2023 r.,
wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka, Pawła Kołodziejskiego i Ryszarda Witkowskiego
od udziału w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt V KK 420/20,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Izbie Karnej Sądu Najwyższego.
UZASADNIENIE
Pisme
m z 23 listopada 2022 r. adw. J. W. – obrońca skazanego S. T.
, złożył wniosek o wyłączenie od orzekania sprawie V
KK
420/20 sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka, Pawła Kołodziejskiego i Ryszarda Witkowskiego. Argumentacja przedstawiona we
wniosku sprowadza się do kwestii powołania wskazanych sędziów na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na mocy postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została  zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie
w
tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4
-
6 i  art.  82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej:
„u.SN”), w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20
grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazujących do
wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.
Nie ulega wątpliwości, że powyższe postanowienie, mając na względzie zasady efektywności i lojalnej współpracy, powinno być wykonane – odpowiednio w
zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez Sąd Najwyższy. W świetle powyższego, w celu prawidłowego wykonania postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprawę należy przekazać do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku przy pominięciu regulacji art. 26 § 2 u.SN.
Wobec pominięcia dyspozycji art. 26 § 2 u.SN, stwierdzić należy, że sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego, nie
należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Tym
samym na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. wniosek należało przekazać według właściwości do Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI