I NWW 262/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., powołując się na wyrok TSUE kwestionujący wyłączną właściwość SN w takich sprawach.
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego M. M. od rozpoznania sprawy I Cz [...] został złożony przez T. T. z powodu wątpliwości co do jego bezstronności. Sąd Rejonowy w S. przekazał wniosek do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, powołując się na wyrok TSUE C-204/21, uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku, gdyż wyłączna właściwość Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach dotyczących wyłączenia sędziego została zakwestionowana jako niezgodna z prawem UE. W związku z tym sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c.
Sprawa dotyczy wniosku T. T. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego M. M. od rozpoznania sprawy o sygnaturze I Cz [...], złożonego z powodu uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności w związku z nowymi okolicznościami. Wniosek został przekazany do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, orzekając w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania tego wniosku. Uzasadnienie opiera się na wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. w sprawie C-204/21, który zakwestionował wyłączną właściwość Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach dotyczących wyłączenia sędziego, zarzutu braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, jako niezgodną z prawem Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy uznał, że takie wnioski powinny być rozpoznawane przez sądy według właściwości ogólnej, zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c., który stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy. W związku z tym, Sąd Najwyższy przekazał wniosek do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego w tej sytuacji.
Uzasadnienie
TSUE w wyroku C-204/21 zakwestionował wyłączną właściwość SN – IKNSP w sprawach dotyczących wyłączenia sędziego z powodu braku niezależności lub niezawisłości, uznając ją za niezgodną z prawem UE. W związku z tym, takie wnioski powinny być rozpoznawane przez sądy według właściwości ogólnej, zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie wniosku do rozpoznania innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. T. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 52 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a gdyby sąd ten nie mógł wydać postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów – sąd nad nim przełożony.
Pomocnicze
k.p.c. art. 49
Kodeks postępowania cywilnego
u.SN art. 26 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego.
u.SN art. 26 § §§ 2, 4-6
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Wyłączna właściwość Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego, została zakwestionowana przez TSUE jako niezgodna z prawem Unii Europejskiej.
k.p.c. art. 200 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość Sądu Najwyższego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie wyroku TSUE C-204/21.
Godne uwagi sformułowania
zakwestionowano przewidzianą w art. 26 §§ 2, 4-6 oraz art. 82 §§ 2-5 ustawy o Sądzie Najwyższym wyłączną właściwość Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego, jako niezgodną z prawem Unii Europejskiej
Skład orzekający
Adam Redzik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących wyłączenia sędziego w świetle prawa Unii Europejskiej i orzecznictwa TSUE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyłączenia sędziego i wyroku TSUE C-204/21.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praworządności i niezależności sądownictwa, a także wpływu orzecznictwa TSUE na polski system prawny. Pokazuje, jak międzynarodowe prawo wpływa na krajowe procedury.
“Sąd Najwyższy nie jest właściwy? TSUE zmienia zasady gry w sprawach o wyłączenie sędziego.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I NWW 262/24 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z wniosku T. T. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego M. M. od rozpoznania sprawy o syg. I […], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 4 grudnia 2024 r., stwierdza swoją niewłaściwość i zgodnie z właściwością wniosek przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE Pismem z 16 maja 2024 r. T. T. wniósł na podstawie art. 49 k.p.c. wniosek o wyłącznie sędziego Sądu Rejonowego M. M. od rozpoznania sprawy o sygn. I Cz […] z uwagi na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności „w związku z zaistnieniem nowych okoliczności w sprawie”. Postanowieniem z 17 września 2024 r. Sąd Rejonowy w S. przekazał ww. wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego w trybie art. 26 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. u.SN stanowi, że do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. Wobec treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r. w sprawie C - 204/21, w którym zakwestionowano przewidzianą w art. 26 §§ 2, 4 - 6 oraz art. 82 §§ 2 - 5 ustawy o Sądzie Najwyższym wyłączną właściwość Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego, jako niezgodną z prawem Unii Europejskiej, uznać należy, że takie wnioski powinny rozpoznawać sądy według właściwości ogólnej, mając na uwadze treść uregulowań. Zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w którym sprawa się toczy, a gdyby sąd ten nie mógł wydać postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów – sąd nad nim przełożony. Z tych wszystkich względów należało uznać, że Sąd Najwyższy orzekający w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest właściwy do rozpoznania wniosku T. T/ o wyłącznie sędziego Sądu Rejonowego M. M., a wniosek ten powinien zostać rozpoznany na podstawie art. 52 § 1 k.p.c. przez Sąd Rejonowy w S. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 200 § 1 1 oraz § 1 4 , w związku z art. 52 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak sentencji postanowienia. Sk [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę