I NWW 257/23

Sąd Najwyższy2023-09-19
SNinneorganizacja wymiaru sprawiedliwościWysokanajwyższy
Sąd NajwyższyTSUEwyłączenie sędziegowłaściwość sąduprawo UEustawa o Sądzie Najwyższym

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę o wyłączenie sędziego do Sądu Rejonowego w Warszawie, uznając przepis o przekazywaniu takich wniosków do SN za niezgodny z prawem UE.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wyłączenie sędziego, który został przekazany przez Sąd Rejonowy w Warszawie na podstawie przepisu art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy, powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzający niezgodność tego przepisu z prawem UE, uznał swoją niewłaściwość i przekazał sprawę z powrotem do Sądu Rejonowego w Warszawie.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek R. C. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII GC 354/22. Sąd Rejonowy pierwotnie przekazał ten wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, uznając go za wniosek o wyłączenie sędziego w rozumieniu art. 26 § 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy, opierając się na wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. (sygn. akt C 204/21), który orzekł o niezgodności art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem Unii Europejskiej, stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku. Sąd Najwyższy uznał, że wyrok TSUE powinien być wykonywany przez wszystkie organy państwa, w tym sądy. W związku z tym, realizacja wyroku TSUE polegała na przekazaniu sprawy do sądu właściwego do rozpoznania wniosku strony, z pominięciem dyspozycji art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Warszawie jako właściwemu do jej rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na wyroku TSUE, który stwierdził niezgodność przepisu z prawem UE. Sąd Najwyższy uznał, że wyrok TSUE powinien być wykonywany przez wszystkie organy państwa, w tym sądy, co skutkuje koniecznością pominięcia wadliwego przepisu przy ustalaniu właściwości sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
R. C.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (2)

Główne

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

Przepis ten, nakazujący przekazywanie wniosków o wyłączenie sędziego do Sądu Najwyższego, został uznany za niezgodny z prawem Unii Europejskiej.

Pomocnicze

u.SN art. 26 § § 3

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezgodność art. 26 § 2 u.SN z prawem UE na mocy wyroku TSUE. Obowiązek stosowania prawa UE i wykonywania wyroków TSUE przez sądy krajowe.

Godne uwagi sformułowania

stanowi on wniosek o wyłączenie sędziego, o którym stanowi art. 26 § 2 i 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej wskazany wyrok, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winien być wykonywany przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości realizacja wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej polega na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN

Skład orzekający

Adam Redzik

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Stosowanie prawa UE i wyroków TSUE w polskim porządku prawnym, w szczególności w kontekście niezgodności przepisów krajowych z prawem UE i właściwości sądów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekazywania wniosków o wyłączenie sędziego do Sądu Najwyższego na podstawie wadliwego przepisu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy konfliktu między polskim prawem proceduralnym a prawem UE, a konkretnie wyroku TSUE wpływającego na funkcjonowanie Sądu Najwyższego i jego właściwość. Pokazuje to praktyczne skutki orzeczeń TSUE dla polskiego wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie sędziego? TSUE zmienia zasady gry!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 257/23
POSTANOWIENIE
Dnia 19 września 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Redzik
w sprawie z wniosku R. C.  o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Warszawie od orzekania w sprawie o sygn. akt VII GC 354/22,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
i Spraw Publicznych 19 września 2023 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Warszawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 30 czerwca 2023 r., VII GC 354/22, Sąd Rejonowy w
Warszawie przekazał Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wniosek R. C. o wyłączenie sędziów, uznając, że
stanowi on wniosek o wyłączenie sędziego, o którym stanowi art. 26 § 2 i 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C 204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii
Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.
W ocenie Sądu Najwyższego wskazany wyrok, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winien być wykonywany przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości – w zakresie posiadanych kompetencji. W niniejszej sprawie realizacja wyroku Trybunału   Sprawiedliwości Unii Europejskiej polega na przekazaniu sprawy do  sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. W konsekwencji Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Warszawie jako właściwemu.
[SOP]
[ms]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI