I NWW 216/24

Sąd Najwyższy2024-09-03
SNubezpieczenia społeczneemerytury policyjneWysokanajwyższy
Sąd Najwyższywyłączenie sędziegoemerytura policyjnaprawo UEKonstytucja RPIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw PublicznychIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie sędziów do rozpoznania Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wskazując na niezgodność przepisu o wyłączaniu sędziów z prawem UE i Konstytucją RP.

Pełnomocnik ubezpieczonego złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury policyjnej. Sąd Najwyższy, rozpatrując ten wniosek, uznał, że powinien on zostać przekazany do rozpoznania Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Sąd powołał się na wyrok TSUE stwierdzający niezgodność przepisu art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem UE oraz na własne wcześniejsze orzecznictwo wskazujące na niezgodność tego przepisu z Konstytucją RP.

Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury policyjnej został złożony przez pełnomocnika ubezpieczonego K. G. Wniosek ten skierowano przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Sąd Najwyższy, rozpatrując przedmiotowy wniosek na posiedzeniu niejawnym, postanowił przekazać go do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Uzasadnienie tej decyzji opiera się na kilku przesłankach. Po pierwsze, Sąd wskazał, że wniosek dotyczący świadczenia emerytalnego powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nawet jeśli rozpatrywać wniosek na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, to wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r. (C-204/21) orzekł, że ten przepis jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej. Po drugie, Sąd Najwyższy wielokrotnie wyrażał pogląd, że art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym jest niezgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Po trzecie, Sąd podkreślił, że stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona, może prowadzić do przewlekłości postępowania. W związku z powyższymi argumentami, Sąd Najwyższy orzekł o przekazaniu wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wniosek dotyczący świadczenia emerytalnego winien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, powołując się na wyrok TSUE oraz własne orzecznictwo dotyczące niezgodności art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym z prawem UE i Konstytucją RP.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
K. G.osoba_fizycznaubezpieczony
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracjiorgan_państwowystrona przeciwna

Przepisy (2)

Główne

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis ten jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej oraz zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Jego stosowanie może prowadzić do przewlekłości postępowania.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Dotyczy zasad rzetelnej legislacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie świadczenia emerytalnego powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej (wyrok TSUE C-204/21). Przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym jest niezgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Stosowanie wadliwego przepisu może prowadzić do przewlekłości postępowania.

Godne uwagi sformułowania

wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania

Skład orzekający

Leszek Bosek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączania sędziów w Sądzie Najwyższym, niezgodność przepisów krajowych z prawem UE i Konstytucją RP, wpływ orzecznictwa TSUE na polskie prawo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziów w Sądzie Najwyższym i odnosi się do konkretnych przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii ustrojowych związanych z niezależnością sądownictwa i zgodnością polskiego prawa z prawem UE i Konstytucją, co jest istotne dla prawników i obywateli.

Sąd Najwyższy przekazuje wniosek o wyłączenie sędziów. Kluczowa sprawa o zgodność prawa z UE i Konstytucją.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 216/24
POSTANOWIENIE
Dnia 3 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie z odwołania K. G.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
o wysokość emerytury policyjnej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 września 2024 r.,
na skutek wniosku ubezpieczonego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego
‎
od rozpoznania sprawy II USKP 163/23,
przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu - Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
UZASADNIENIE
Pismem z 2 sierpnia 2024 r. pełnomocnik ubezpieczonego K.
G. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Leszka Bieleckiego, Jarosława Sobutki i Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy II USKP 163/23.
Pismem z 20 sierpnia 2024 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał
powyższy wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek należało przekazać Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Po pierwsze, wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego – Izby
Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej świadczenia emerytalnego winien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych. Nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego
rozpoznanie na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o
Sądzie
Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), to
wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii
Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.
Po drugie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 sierpnia 2023 r., I
NWW 198/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 271/23; z 26 lipca 2023 r., I NWW 131/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23).
Po trzecie, stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[ms]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI