I NWW 188/24

Sąd Najwyższy2025-01-21
SNinnepostępowanie dyscyplinarneŚrednianajwyższy
sąd najwyższyadwokatpostępowanie dyscyplinarnewyłączenie sędziegozasady etykiproceduraskarżący

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek adwokata o wyłączenie sędziów, uznając go za niedopuszczalny z powodu braku indywidualizacji i skonkretyzowania.

Adwokat M. Ł. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Najwyższego w ramach wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, uznał wniosek o wyłączenie za niedopuszczalny, ponieważ nie został on skonkretyzowany podmiotowo ani przedmiotowo, a także był hipotetyczny. Dodatkowo, sąd wskazał, że wniosek stał się bezprzedmiotowy po wcześniejszym oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek adwokata M. Ł. o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego, złożony w ramach wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego. Wniosek o wyłączenie został pozostawiony bez rozpoznania. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wniosek o wyłączenie sędziego musi być zindywidualizowany podmiotowo i skonkretyzowany przedmiotowo, a także wykazywać okoliczności świadczące o braku bezstronności sędziego. Wniosek adwokata M. Ł. był abstrakcyjny i hipotetyczny, co czyniło go niedopuszczalnym. Ponadto, sąd wskazał, że nawet gdyby wniosek był prawidłowo skonstruowany, stałby się bezprzedmiotowy, ponieważ Sąd Najwyższy wcześniej odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego, a wniosek o wyłączenie ma charakter incydentalny wobec głównego przedmiotu procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o wyłączenie sędziego musi być zindywidualizowany podmiotowo i skonkretyzowany przedmiotowo, a także wykazywać okoliczności świadczące o braku bezstronności.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o wyłączenie sędziego musi mieć charakter zindywidualizowany i skonkretyzowany, a jego celem jest zapewnienie bezstronności. Wniosek abstrakcyjny, hipotetyczny lub niezawierający konstrukcyjnych elementów jest niedopuszczalny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawić wniosek bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. Ł.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 41 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

Prawo o adwokaturze art. 6 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu art. 19 § ust. 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o wyłączenie sędziego musi być zindywidualizowany podmiotowo i skonkretyzowany przedmiotowo. Wniosek abstrakcyjny, hipotetyczny lub niezawierający konstrukcyjnych elementów jest niedopuszczalny. Wniosek o wyłączenie sędziego ma charakter incydentalny i staje się bezprzedmiotowy po zakończeniu głównego postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Celem wniosku o wyłączenie sędziego jest natomiast zapewnienie stronie prawa do rozpoznania sprawy bez udziału sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy. Prawidłowo skonstruowany wniosek o wyłączenie sędziego musi mieć więc charakter zindywidualizowany w ujęciu podmiotowym (...) jak i skonkretyzowany w znaczeniu przedmiotowym (...) Wniosek abstrakcyjny, hipotetyczny lub w oczywisty sposób niezawierający konstrukcyjnych elementów jest zatem niedopuszczalny, a konsekwencją niedopuszczalności wniosku jest pozostawienie go bez rozpoznania. Rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, ale pozostaje niejako obok głównego przedmiotu procesu.

Skład orzekający

Leszek Bosek

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wniosków o wyłączenie sędziego w Sądzie Najwyższym, zwłaszcza w sprawach dyscyplinarnych i po zakończeniu postępowania głównego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie złożonego w ramach wniosku o wznowienie postępowania, które samo zostało już oddalone.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na szczegółowe omówienie wymogów formalnych wniosku o wyłączenie sędziego, co jest kluczowe w praktyce procesowej.

Kiedy wniosek o wyłączenie sędziego nie ma szans na rozpoznanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 188/24
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie adwokata M. Ł.
obwinionego o czyn z art. 6 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze i § 19 ust. 1 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 stycznia 2025 r.,
na skutek wniosku adwokata M. Ł. o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego,
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
postanowił:
pozostawić wniosek bez rozpoznania.
ł.n
UZASADNIENIE
Pismem z 8 lutego 2020 r. M. Ł. wniósł o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego w sprawie II DSI 78/19 postanowieniem SN z 11 grudnia 2019 r., oddalającym jako oczywiście bezzasadną kasację skarżącego od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury w
Warszawie z 27 kwietnia 2019 r., sygn. akt WSD
-
44/19. W treści tego pisma zawarł wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy „wszystkich sędziów”.
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy odmówił wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt II DSI 78/19.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Skarżący zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów w treści wniosku o wznowienie postępowania, a zatem wywiódł go jeszcze przed wyznaczeniem składu orzekającego. Celem wniosku o wyłączenie sędziego jest natomiast zapewnienie stronie prawa do rozpoznania sprawy bez udziału sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy. Prawidłowo skonstruowany wniosek o
wyłączenie sędziego musi mieć więc charakter zindywidualizowany w ujęciu podmiotowym (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019
r., I NOZP 1/19), jak i skonkretyzowany w znaczeniu przedmiotowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2019 r., I NSPO 2/19), a także wykazywać okoliczności świadczące o takim stosunku sędziego wyznaczonego do
rozpoznania, który rzutować może na prawidłowość (bezstronność) orzekania. Wniosek abstrakcyjny, hipotetyczny lub w oczywisty sposób niezawierający konstrukcyjnych elementów jest zatem niedopuszczalny, a konsekwencją niedopuszczalności wniosku jest pozostawienie go bez rozpoznania.
Tylko ubocznie można przy tym stwierdzić, że w zaistniałej sytuacji procesowej gdyby nawet wniosek został prawidłowo skonstruowany, to niemożliwe byłoby jego uwzględnienie, a to z tej przyczyny, że wniosek o wyłączenie sędziego ma
ex definitione
charakter incydentalny wobec głównego przedmiotu procesu. Rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, ale pozostaje niejako obok głównego przedmiotu procesu. Jeżeli więc Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2020 r. odmówił wznowienia postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z
dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt II DSI 78/19, to wniosek jako bezprzedmiotowy nie mógłby zostać rozpoznany.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
ł.n
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI