I NWW 129/24

Sąd Najwyższy2024-05-28
SNinneorganizacja sądownictwaWysokanajwyższy
Sąd Najwyższywyłączenie sędziegoTSUEKonstytucja RPprawo Unii Europejskiejprzewlekłość postępowaniaIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw PublicznychIzba Cywilna

Sąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie sędziego do rozpoznania Izbie Cywilnej, powołując się na orzeczenie TSUE i własne wcześniejsze stanowisko dotyczące niezgodności przepisu z prawem UE i Konstytucją.

M. J. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Kamila Zaradkiewicza od rozpoznania sprawy. Zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego przekazało wniosek do rozpoznania Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy, powołując się na wyrok TSUE C-204/21 oraz własne wcześniejsze postanowienia, uznał, że przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym jest niezgodny z prawem UE i Konstytucją, co może prowadzić do przewlekłości postępowania. W związku z tym, wniosek został przekazany do rozpoznania Izbie Cywilnej.

Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Kamila Zaradkiewicza od rozpoznania sprawy, złożony przez M. J. na podstawie art. 49 k.p.c., został przekazany do rozpoznania Izbie Cywilnej. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wskazał na trzy kluczowe powody swojej decyzji. Po pierwsze, przywołano wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. w sprawie C-204/21, który orzekł, że przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Po drugie, podkreślono, że Sąd Najwyższy wielokrotnie wyrażał pogląd o niezgodności tego przepisu z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP, czego dowodem są wcześniejsze postanowienia Sądu Najwyższego. Po trzecie, wskazano, że stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona, może prowadzić do przewlekłości postępowania. W świetle tych argumentów, Sąd Najwyższy orzekł o przekazaniu wniosku do rozpoznania Izbie Cywilnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej (na podstawie wyroku TSUE C-204/21) ani z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na wyrok TSUE C-204/21 oraz własne wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym art. 26 § 2 u.SN jest niezgodny z prawem UE i Konstytucją, co może prowadzić do przewlekłości postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie wniosku do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. J.osoba_fizycznawnioskodawca
Kamil Zaradkiewiczosoba_fizycznasędzia Sądu Najwyższego

Przepisy (2)

Główne

u.SN art. 26 § § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis uznany za niezgodny z prawem Unii Europejskiej (wyrok TSUE C-204/21) oraz z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP.

Pomocnicze

k.p.c. art. 49

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezgodność art. 26 § 2 u.SN z prawem UE (wyrok TSUE C-204/21). Niezgodność art. 26 § 2 u.SN z Konstytucją RP (własne wcześniejsze orzecznictwo SN). Ryzyko przewlekłości postępowania wynikające ze stosowania wadliwego przepisu.

Godne uwagi sformułowania

przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania

Skład orzekający

Leszek Bosek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym w kontekście prawa UE i Konstytucji RP, a także kwestie proceduralne związane z wyłączeniem sędziego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w Sądzie Najwyższym i konkretnego przepisu ustawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii ustrojowych związanych z niezależnością sądownictwa i zgodnością polskiego prawa z prawem UE, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.

Sąd Najwyższy przekazuje wniosek o wyłączenie sędziego, powołując się na TSUE i Konstytucję!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NWW 129/24
POSTANOWIENIE
Dnia 28 maja 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie M. J.
na skutek zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z 1 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. III CZ 358/23,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 maja 2024 r.,
wniosku M. J. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Kamila Zaradkiewicza od rozpoznania sprawy III CZ 57/24,
przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Cywilnej.
UZASADNIENIE
Pismem z 30 marca 2023 r. M. J., na podstawie art. 49 k.p.c., wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Kamila Zaradkiewicza od rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z 1 lutego 2024 r., III CZ 358/23.
Zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Cywilnej, na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o
Sądzie
Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”) oraz § 36 Instrukcji biurowej, wniosek o wyłączenie został przekazany Prezesowi
Sądu
Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (k. 55 akt III CZ 57/24).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek należało przekazać Sądowi Najwyższemu – Izbie Cywilnej.
Po pierwsze, wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał  Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.
Po drugie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że art. 26 §  2  u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 stycznia 2024 r., I
NWW 483/23; z 12 października 2023 r., I NWW 365/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23).
Po trzecie, stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[SOP]
[ms]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI