I NSWR 746/23

SN
I NSWR 746/23
POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Marek Dobrowolski
‎
SSN Aleksander Stępkowski
w sprawie z protestu E. K.
‎
przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego przeprowadzonego w dniu
‎
15 października 2023 r.
‎
przy udziale:
‎
1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
‎
2) Prokuratora Generalnego,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2023 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Protestem z 23 października 2023 r. E.K. wniosła o
„unieważnienie referendum” przeprowadzonego w dniu 15 października 2023 r. z
uwagi na „dopuszczenie się przestępstwa, mającego zmasowany charakter na terytorium całego kraju”.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w obwodowej komisji wyborczej przystępując do głosowania nie otrzymała od razu kompletu kart do głosowania, a
po
chwili otrzymała pytanie od członkini komisji „Czy chce Pani kartę do referendum?”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest nie spełnia wymagań formalnych, dlatego też podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.r.o. przeciwko ważności referendum może być
wniesiony protest ze względu na zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów niniejszej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum.
Jak stanowi art. 34 ust. 2 u.r.o. do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz
sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy.
Stosownie do art. 241 § 3 k.wyb., wnoszący protest powinien sformułować
w
nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż przedmiotem protestu jest ważność referendum, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i naruszenia ustawy o referendum ogólnokrajowym dotyczące głosowania, ustalania wyników głosowania lub ustalania wyników samego referendum.
Ponadto z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż obowiązkiem wnoszącego protest, zgodnie z przepisami ustawy o referendum ogólnokrajowym i
odpowiednio stosowanymi przepisami Kodeksu wyborczego, jest sformułowanie w
nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w ustawie o
referendum ogólnokrajowym, albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum - mających wpływ na wynik wyborów, jak też przedstawienie lub wskazanie dowodów uzasadniających te zarzuty.
Sąd Najwyższy analizując wniesiony protest doszedł do przekonania, że
nie
spełnia on wymogów z art. 241 § 3 k. wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o. Skarżąca w swoim proteście wskazała, że dopuszczono się przestępstwa, jednakże
nie wyjaśniła jakiego rodzaju naruszenie przepisów karnych przeciwko
referendum rzutujących na głosowanie, ustalenie wyników głosowania lub
wyniku referendum w jej ocenie miało miejsce. Niezależnie od powyższego skarżąca w swoim proteście nie przedstawiła i nie wskazała dowodów, na poparcie przytaczanych okoliczności. Podkreślić przy tym należy, że nie jest rolą Sądu
Najwyższego zastępowanie skarżącej w formułowaniu lub domniemywaniu możliwych do podniesienia zarzutów oraz wskazywanie lub poszukiwanie potencjalnych dowodów.
Zgodnie z art. 243 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb. Sankcja wynikająca z przytoczonego przepisu w
postaci pozostawienia protestu bez dalszego biegu dotyczy m.in. sytuacji, gdy protest nie spełnia wymagań formalnych, stanowiących konstrukcyjne elementy protestu, określonych w art. 241 § 3 k.wyb., to jest, gdy wnoszący protest nie
sformułuje zarzutów oraz nie przedstawi lub nie wskaże dowodów, na których opiera swoje zarzuty.
Z uwagi na fakt, iż protest nie spełnia wymagań formalnych, o których mowa w art. 241 § 3 k.wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o., podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o.
[ms]
[ał]