I NSWR 228/23

SN
I NSWR 228/23
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Krzysztof Wiak
‎
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie z protestu R. K.,
przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego zarządzonego na 15 października 2023 r.
przy udziale Prokuratora Generalnego oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 30 listopada 2023 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
W dniu 23 października 2023 r. (data stempla pocztowego) R. K. (dalej jako „wnoszący protest”) złożył do Sądu Najwyższego pismo, w
treści którego wskazał, że gdy pobierał karty do głosowania zapytano go „czy chce wszystkie karty do głosowania?”.
Pismem z 23 listopada 2023 r. Prokurator Generalny zajął stanowisko w
sprawie wskazując, że wniesiony protest referendalny należy pozostawić bez dalszego biegu.
Pismem z 28 listopada 2023 r. Okręgowa Komisja Wyborcza w N. zajęła stanowisko w sprawie wskazując, że wniesiony protest referendalny należy pozostawić bez dalszego biegu. Wyjaśniła, iż opisywany incydent miał miejsce i był to przypadek jednostkowy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu, z uwagi na to, że nie spełniał on wymogów formalnych pisma procesowego.
Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz. U. 2020, poz. 851 ze zm., dalej jako: „u.r.o.”), do
warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i
trybu
podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (tekst
jedn. Dz. U. 2023, poz. 2408, dalej: „k.wyb.”). Oznacza to, że Sąd Najwyższy rozpoznaje protesty przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego w
postępowaniu nieprocesowym (art. 242 § 1 k.wyb.). Wobec powyższego w
postępowaniu tym zastosowanie znajduje m.in. art. 511 § 1 k.p.c., zgodnie
z
którym wniosek o wszczęcie postępowania, powinien czynić zadość przepisom o pozwie. Regulujący te kwestie art. 187 § 1 k.p.c. stanowi zaś, że
pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego. Warunki te określone zostały w art. 126 k.p.c., zgodnie z którym każde pismo procesowe powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego pismo jest skierowane; imiona
i
nazwiska lub nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych i
pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; w
przypadku gdy jest to konieczne do rozstrzygnięcia co do wniosku lub
oświadczenia – wskazanie faktów, na których strona opiera swój wniosek lub
oświadczenia, oraz wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie
załączników (§ 1). Ponadto, gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie powinno zwierać m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania lub
siedziby i adresy stron, oznaczenie miejsca i zamieszkania lub siedziby i
adresy
przedstawicieli ustawowych i pełnomocników stron oraz numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) lub
numer
identyfikacji podatkowej (NIP) wnoszącego pismo (§ 2). Niespełnienie
przez podmiot wnoszący protest wymogów formalnych, skutkuje pozostawieniem protestu bez dalszego biegu (art. 243 § 1 k.wyb.).
Jak przyjął Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z
25 października 2023 r. (I NZP 8/23) – „[w] postępowaniach zainicjowanych protestami przeciwko ważności wyborów: do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i
do
Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz
do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w
ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz.
1277, ze zm.), a także w postępowaniu zainicjowanym protestem przeciwko
ważności referendum, o którym mowa w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851, ze zm.), nie
mają
zastosowania przepisy art. 130 § 1-2 oraz art. 1301a § 1-3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1550, ze zm.)”. Tym samym braki formalne protestu przeciwko ważności wyborów bądź referendum nie podlegają uzupełnieniu.
Wnoszący pismo w niniejszym postępowaniu nie sformułował żadnego
wniosku, w tym w szczególności wniosku o unieważnienie referendum. Treść pisma ogranicza się wyłączenie do przekazania informacji o
zadanym
mu
pytaniu. Brak osnowy protestu stanowi nieusuwalny brak formalny, który wiąże się z koniecznością pozostawienia protestu bez dalszego biegu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2023 r., I NSWR 111/23).
Z powyższych względów Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 243 § 1 zd.1 k.wyb., w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o., postanowił jak w sentencji.
[SOP]
[ał]