I NSW 2750/20

SN
Sygn. akt I NSW 2750/20
POSTANOWIENIE
Dnia 29 lipca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący)
‎
SSN Adam Redzik
‎
SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca)
w sprawie z protestu wyborczego A. K.
przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
‎
przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 lipca 2020 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Protest wyborczy A. K. (dalej: Wnosząca protest) wpłynął do Konsula Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Konsul RP) w L. 16 lipca 2020 r.
Wnosząca protest w ww. piśmie posłużyła się następującym sformułowaniem: „składam protest wyborczy, który został podjęty przez Państwową Komisję Wyborczą w dniu 13 lipca 2020r., jako wybór na głowę państwa Rzeczypospolitej Polskiej A. D., w wyniku przestępstwa. Wnoszę o unieważnienie Wyborów Prezydenckich 2020 przez właściwy organ właściwy miejscowo i rzeczowo (UE) i ewentualnie o ustalenie statusu wnioskodawcy jako osoby bezpańswowej” [pisownia oryginalna]. W uzasadnieniu Wnosząca protest nie wskazała, o jakie przestępstwo chodzi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP na zasadach określonych w ustawie. W przypadku wyborów, których dotyczy protest, jest to ustawa z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (Dz.U. 2020, poz. 979; dalej: u.wyb.2020). Ustawa ta określa zasady i tryb organizacji wyborów Prezydenta RP zarządzonych w czerwcu 2020 r., w związku z ogłoszonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanem epidemii. W zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, zgodnie z art. 1 ust. 2 u.wyb.2020, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu wyborczego (dalej: k.wyb.).
Zgodnie z art. 15 ust. 2 u.w.2020, protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 3 dni od dnia podania wyniku wyborów do publicznej wiadomości przez PKW. Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP na zasadach określonych w ustawie.
Materialnoprawne podstawy protestu wyborczego określone są w art. 82 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu wyborczego (dalej: k.wyb.), w myśl którego przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
W zakresie kwestii proceduralnych należy natomiast wskazać, iż według art.
321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Zestawienie tego przepisu o charakterze procesowym, z materialnoprawnymi podstawami protestu wyborczego nie pozostawia wątpliwości, że w proteście wyborczym można podnieść tylko takie zarzuty, które przewiduje Kodeks wyborczy.
Pomijając przestępstwa wymienione w art. 82 § 1 pkt 1 k.wyb., można zatem podnieść jedynie naruszenia wyłącznie tych przepisów Kodeksu wyborczego, które
dotyczą głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, co wynika
expressis verbis
z art. 82 § 1 pkt 2 k.wyb.
Dodać należy, że protest wyborczy musi odnosić się do określonych zdarzeń, związanych z głosowaniem, ustaleniem wyników głosowania lub wyników wyborów, jakie są znane wnoszącemu protest i co do których dysponuje on określonymi dowodami. Nie jest zatem dopuszczalne kwestionowanie w proteście wyborczym innych okoliczności oraz dążenie do ich weryfikacji przez Sąd Najwyższy w postępowaniu protestowym.
Taki charakter ma jednak podniesiony w proteście zarzut, jak i złożone w nim wnioski, które podobnie jak zarzuty, nie odnoszą się merytorycznie do naruszeń wymienionych w art. 82 § 1 pkt 1 i 2 k.wyb.
W związku z tym, że według art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321 k.wyb., należało orzec jak w sentencji.