I NSW 895/25

Sąd Najwyższy2025-06-26
SNinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
wybory prezydenckieprotest wyborczySąd NajwyższyKodeks wyborczyweryfikacja wyborcyPaństwowa Komisja Wyborcza

Sąd Najwyższy uznał protest wyborczy dotyczący weryfikacji zaświadczenia o prawie do głosowania za niezasadny, stwierdzając brak naruszeń przepisów wyborczych.

Wnosząca protest zarzuciła dopuszczenie jej ojca do głosowania bez przeprowadzenia telefonicznej weryfikacji jego zaświadczenia o prawie do głosowania. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu wyborczego, uznał protest za niezasadny. Stwierdzono, że obowiązek telefonicznej weryfikacji zaświadczenia powstaje jedynie w przypadku wątpliwości członka komisji co do jego oryginalności, a wnosząca protest nie uprawdopodobniła istnienia takich wątpliwości.

Protest wyborczy został wniesiony przez H. S. przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 18 maja 2025 r. Głównym zarzutem było dopuszczenie ojca wnoszącej protest do głosowania bez przeprowadzenia telefonicznej weryfikacji jego zaświadczenia o prawie do głosowania. Sąd Najwyższy, rozpatrując protest, odwołał się do przepisów Kodeksu wyborczego, w szczególności art. 82 § 1, który określa podstawy wniesienia protestu (przestępstwo przeciwko wyborom lub naruszenie przepisów mające wpływ na wynik wyborów). Sąd podkreślił również, że protest może być wniesiony przez wyborcę, a jego treść musi zawierać zarzuty i dowody. W analizowanym przypadku Sąd Najwyższy stwierdził, że tożsamość wyborcy została zweryfikowana przez członka komisji, a obowiązek telefonicznej weryfikacji zaświadczenia powstaje tylko wtedy, gdy członek komisji ma wątpliwości co do jego oryginalności (np. braku hologramu). Ponieważ wnosząca protest nie wykazała istnienia takich wątpliwości, a tym bardziej nie uprawdopodobniła, że ojciec posługiwał się zaświadczeniem budzącym zastrzeżenia, protest został uznany za niezasadny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, dopuszczenie wyborcy do głosowania bez przeprowadzenia telefonicznej weryfikacji zaświadczenia nie stanowi naruszenia, jeśli członek komisji nie miał wątpliwości co do oryginalności dokumentu.

Uzasadnienie

Obowiązek telefonicznej weryfikacji zaświadczenia powstaje tylko w przypadku wątpliwości członka komisji co do jego oryginalności. Wnosząca protest nie uprawdopodobniła istnienia takich wątpliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

protest niezasadny

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza

Strony

NazwaTypRola
H. S.osoba_fizycznawnosząca protest
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczejorgan_państwowyuczestnik
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (7)

Główne

k.wyb. art. 82 § 1

Ustawa Kodeks wyborczy

Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

k.wyb. art. 82 § 4

Ustawa Kodeks wyborczy

Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania.

Pomocnicze

k.wyb. art. 321 § 1

Ustawa Kodeks wyborczy

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający ustawowych warunków określonych w art. 321 k.wyb.

k.wyb. art. 321 § 3

Ustawa Kodeks wyborczy

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera te zarzuty.

k.wyb. art. 322 § 1

Ustawa Kodeks wyborczy

Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu.

k.wyb. art. 52 § 1

Ustawa Kodeks wyborczy

Dotyczy weryfikacji tożsamości wyborcy.

k.k. art. XXXI

Ustawa Kodeks karny

Przestępstwa przeciwko wyborom.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wątpliwości członka komisji co do oryginalności zaświadczenia o prawie do głosowania. Obowiązek telefonicznej weryfikacji zaświadczenia powstaje tylko w przypadku wątpliwości członka komisji. Wnosząca protest nie uprawdopodobniła istnienia wątpliwości co do oryginalności zaświadczenia.

Odrzucone argumenty

Dopuszczenie do głosowania bez telefonicznej weryfikacji zaświadczenia stanowi naruszenie przepisów wyborczych.

Godne uwagi sformułowania

Protest należało uznać za niezasadny. obowiązek takiej formy weryfikacji następuje jedynie w sytuacji, gdy członek komisji wyborczej nabierze wątpliwości co do tego, czy wyborca przedkłada oryginał zaświadczenia

Skład orzekający

Oktawian Nawrot

przewodniczący

Marek Dobrowolski

sprawozdawca

Janusz Niczyporuk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących protestów wyborczych i weryfikacji tożsamości wyborców."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wyborów Prezydenta RP i konkretnych okoliczności faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy procedury wyborczej i potencjalnych nieprawidłowości, co jest istotne dla zrozumienia mechanizmów demokratycznych, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Czy brak telefonicznej weryfikacji zaświadczenia dyskwalifikuje głos?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NSW 895/25
POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący)
‎
SSN Marek Dobrowolski (sprawozdawca)
‎
SSN Janusz Niczyporuk
w sprawie z protestu H. S.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
z udziałem Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 czerwca 2025 r.,
wydaje opinię, że protest wyborczy jest niezasadny.
Marek Dobrowolski      Oktawian Nawrot     Janusz Niczyporuk
sh
UZASADNIENIE
Dnia 13 czerwca 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) H. S. (dalej: „wnosząca protest”) wniosła protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej zarządzonych na dzień 18 maja 2025 r., w którym wskazała, że jej ojciec został dopuszczony do głosowania bez przeprowadzenia telefonicznej weryfikacji jego zaświadczenia o prawie do głosowania.
Stanowisko w sprawie przedstawił Prokurator Generalny i Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało uznać za niezasadny.
Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w  rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania (art. 82 § 4 k.wyb.). Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub
niespełniający ustawowych warunków określonych w art. 321 k.wyb. Niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do wniesienia protestu (art. 322. § 1 k.wyb.).
Ponadto stosowanie do art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera te zarzuty.
Okoliczności podniesione w proteście wskazują, że tożsamość wyborcy (ojca    wnoszącej protest) została zweryfikowana przez członka właściwej obwodowej komisji wyborczej, tym samym uznać należy, iż nie doszło do    naruszenia art. 52 § 1 k.wyb. Wnosząca protest zarzuca jednak, że
nie
przeprowadzono telefonicznej weryfikacji ważności zaświadczenia uprawniającego do głosowania, jednak obowiązek takiej formy weryfikacji następuje jedynie w sytuacji, gdy członek komisji wyborczej nabierze wątpliwości co do tego, czy wyborca przedkłada oryginał zaświadczenia, tj. czy dokument opatrzony jest hologramem z nadrukiem „PRP 2025”. Taki obowiązek wynika z pkt 45 ppkt 1 wytycznych dla obwodowych komisji wyborczych dotyczących zadań i trybu przygotowania oraz przeprowadzenia głosowania w obwodach głosowania utworzonych w kraju w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 18 maja 2025 r. (stanowiących załącznik do uchwały nr 165/2025 PKW z dnia 23 kwietnia 2025 r., M.P. z 2025 r., poz. 418 i 455).
Wnosząca protest w jakikolwiek sposób nie uprawdopodobniła natomiast, że członkowie wskazanej powyżej komisji wydający karty do głosowania wyborcom mieli podstawy do nabrania wątpliwości co do oryginalności przedstawianych zaświadczeń. Tym bardziej nie sposób przyjmować, że ojciec wnoszącej protest posługiwał się zaświadczeniem mogącym rodzić zastrzeżenia w tym zakresie.
Z powyższych względów
Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Marek Dobrowolski      Oktawian Nawrot     Janusz Niczyporuk
sh
[a.ł]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI