I NSW 5932/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, uznając go za niedopuszczalny, a także pozostawił bez dalszego biegu ponowny wniosek o wyłączenie sędziów złożony na podstawie tych samych okoliczności.
Skarżący M.J. złożył wniosek o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20, które dotyczyło odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziów. Sąd Najwyższy uznał, że tego rodzaju postanowienie nie podlega uzasadnieniu zgodnie z art. 357 § 2(1) k.p.c., w związku z czym wniosek został odrzucony jako niedopuszczalny. Ponadto, sąd rozpatrzył ponowny wniosek o wyłączenie sędziów, uznając go za niedopuszczalny na podstawie art. 53(1) § 1 pkt 2 k.p.c. z uwagi na złożenie go po raz kolejny co do tych samych sędziów z powołaniem tych samych okoliczności, co stanowi nadużycie prawa procesowego.
Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznał wniosek M.J. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20, które dotyczyło odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziów. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie wydane na podstawie art. 50 k.p.c. w zw. z art. 52 k.p.c. nie podlega uzasadnieniu zgodnie z art. 357 § 2(1) k.p.c. W związku z tym, wniosek o sporządzenie uzasadnienia został odrzucony jako niedopuszczalny na podstawie art. 391 § 1, art. 361 w zw. z art. 328 § 4 k.p.c. Dodatkowo, Sąd Najwyższy odniósł się do ponownego wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów, który został złożony na podstawie art. 53(1) k.p.c. Sąd wskazał, że niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego złożony po raz kolejny co do tego samego sędziego z powołaniem tych samych okoliczności. Celem tej regulacji jest zapobieganie nadużywaniu instytucji wyłączenia sędziego. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym wielokrotne składanie wniosków o wyłączenie sędziego, opartych na tych samych zarzutach, jest nadużyciem praw procesowych. W konsekwencji, wniosek ten został pozostawiony w aktach sprawy bez podejmowania dalszych czynności na podstawie art. 53(1) § 2 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, tego rodzaju postanowienie nie podlega uzasadnieniu.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 357 § 2(1) k.p.c., postanowienia Sądu Najwyższego wydane na podstawie przepisów o wyłączeniu sędziego nie podlegają uzasadnieniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono wniosek o uzasadnienie postanowienia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.J. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 357 § § 2(1)
Kodeks postępowania cywilnego
Postanowienia Sądu Najwyższego wydane na podstawie przepisów o wyłączeniu sędziego nie podlegają uzasadnieniu.
k.p.c. art. 53(1) § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego złożony po raz kolejny co do tego samego sędziego z powołaniem tych samych okoliczności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 50
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 52
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 53(1) § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wniosek niedopuszczalny na podstawie § 1 pozostawia się w aktach sprawy bez podejmowania dalszych czynności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie Sądu Najwyższego wydane na podstawie przepisów o wyłączeniu sędziego nie podlega uzasadnieniu. Ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, złożony co do tych samych sędziów i z powołaniem tych samych okoliczności, jest niedopuszczalny i stanowi nadużycie prawa procesowego.
Godne uwagi sformułowania
Tego rodzaju postanowienie Sądu Najwyższego nie podlega uzasadnieniu zapobieganie nadużywaniu instytucji wyłączenia sędziego przez składanie notorycznych wniosków w tym zakresie wielokrotne składanie wniosków o wyłączenie sędziego, opartych na tych samych zarzutach, niedających się zweryfikować i w sposób oczywisty godzących w powagę sądu, jest nadużyciem praw procesowych
Skład orzekający
Janusz Niczyporuk
przewodniczący, sprawozdawca
Marek Dobrowolski
członek
Krzysztof Wiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących uzasadniania postanowień Sądu Najwyższego oraz dopuszczalności wielokrotnych wniosków o wyłączenie sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i rodzaju postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wnioskami o uzasadnienie i wyłączenie sędziego, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia uzasadnienia? Kluczowe zasady procesowe.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSW 5932/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Dobrowolski SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M.J. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I NSW (…) , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 lipca 2021 r., w przedmiocie wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia postanowienia, postanawia: odrzucić wniosek o uzasadnienie postanowienia. UZASADNIENIE M. J. (dalej: Skarżący) pismem z 29 października 2020 r. wniósł do Sądu Najwyższego wniosek o uzasadnienie postanowienia z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20 w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego: Antoniego Bojańczyka, Leszka Boska, Dariusza Czajkowskiego, Pawła Czubika, Tomasza Demendeckiego, Marka Dobrowolskiego, Joanny Lemańskiej, Marcina Łochowskiego, Janusza Niczyporuka, Adama Redzika, Marka Siwka, Ewy Stefańskiej, Aleksandra Stępkowskiego, Marii Szczepaniec, Krzysztofa Wiaka, Jacka Widło i Grzegorza Żmija oraz oddalenia wniosku o wyłączenie Sędziów Sądu Najwyższego w pozostałym zakresie. Skarżący wskazanym wyżej pismem z 29 października 2020 r. wniósł nadto ponowny wniosek o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z 31 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I NSW 4977/20, którym Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu protest wyborczy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: M. J. złożył wniosek o uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2020 r. wydanego na podstawie art. 50 k.p.c. w zw. z art. 52 k.p.c. Tego rodzaju postanowienie Sądu Najwyższego nie podlega uzasadnieniu, co wynika z treści art. 357 § 2 1 k.p.c. W konsekwencji wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 391 § 1, art. 361 w zw. z art. 328 § 4 k.p.c. jako niedopuszczalny. Odnosząc się teraz do ponownego wniosku o wyłączenie od orzekania Sędziów Sądu Najwyższego wyjaśnić należy, że został on w istocie złożony na podstawie art. 53 1 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem prawa „Niedopuszczalny jest wniosek o wyłączenie sędziego: złożony po raz kolejny co do tego samego sędziego z powołaniem tych samych okoliczności” (art. 53 1 § 1 ust. 2 k.p.c.). Wskazać zatem należy, że c elem powołanej regulacji prawnej jest zapobieganie nadużywaniu instytucji wyłączenia sędziego przez składanie notorycznych wniosków w tym zakresie. Wprowadzenie uproszczonego sposobu odnoszenie się do wniosków już wcześniej rozstrzygniętych, opartych na tych samych przesłankach ma wypełnić lukę powstałą po derogacji art. 53 k.p.c. (uznanego za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wyrokiem TK z 11 grudnia 2002 r., SK 27/01 , OTK-A 2002, nr 7, poz. 93). Za utrwalone należy uznać więc orzecznictwo ukształtowane w stanie prawnym przed nowelizacją stwierdzające, że wielokrotne składanie wniosków o wyłączenie sędziego, opartych na tych samych zarzutach, niedających się zweryfikować i w sposób oczywisty godzących w powagę sądu, jest nadużyciem praw procesowych (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2016 r., V CSK 649/15 , OSNC 2017, nr 3, poz. 37). Uznanie wniosku za niedopuszczalny na podstawie art. 53 1 § 1 pkt 1 i 2 nie prowadzi natomiast do jego odrzucenia, ponieważ ustawodawca – podobnie jak w art. 350 1 – posłużył się formułą jego pozostawienia w aktach sprawy bez podejmowania żadnych dalszych czynności na podstawie art. 53 1 § 2 k.p.c. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI