I NSW 48/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę Komitetu Wyborczego Polska Jest Jedna na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej dotyczące odmowy rejestracji listy kandydatów, uznając skargę za niedopuszczalną z powodu uchybienia terminom procesowym.
Komitet Wyborczy Polska Jest Jedna złożył skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej dotyczące odmowy rejestracji listy kandydatów w wyborach do Sejmu. Komitet zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego przez Okręgową Komisję Wyborczą i Państwową Komisję Wyborczą. Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną, wskazując na uchybienie terminom procesowym przez pełnomocnika wyborczego w złożeniu odwołania do PKW oraz brak zaskarżenia uchwały PKW do Sądu Najwyższego. Sąd uznał również, że zaskarżone pismo PKW miało charakter odpowiedzi na skargę, a nie rozstrzygnięcia merytorycznego.
Pełnomocnik Wyborczy Komitetu Wyborczego Polska Jest Jedna złożył skargę na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej (PKW) z dnia 19 września 2023 r., zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego (k.wyb.) przez Okręgową Komisję Wyborczą (OKW) i PKW w procesie rejestracji list kandydatów. Komitet domagał się uchylenia postanowienia PKW, umożliwienia udziału kandydatom w wyborach oraz skierowania zagadnienia prawnego do Sądu Najwyższego dotyczącego wykładni art. 210 § 2 k.wyb. Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że skarga była niedopuszczalna z kilku powodów. Po pierwsze, nie istniał przedmiot zaskarżenia w postaci uchwały PKW w przedmiocie odwołania od uchwały OKW odmawiającej rejestracji listy kandydatów. Po drugie, pełnomocnik wyborczy uchybił terminowi na złożenie odwołania do PKW od uchwały OKW o odmowie rejestracji, co skutkowało pozostawieniem odwołania bez rozpoznania przez PKW. Ponadto, pełnomocnik nie zaskarżył uchwały PKW pozostawiającej odwołanie bez rozpoznania do Sądu Najwyższego. Sąd podkreślił, że przepisy prawa wyborczego nie przewidują możliwości zaskarżania do Sądu Najwyższego odpowiedzi PKW na skargi dotyczące działalności OKW, a zaskarżone pismo PKW miało taki właśnie charakter, stanowiąc odpowiedź na skargę dotyczącą sposobu postępowania sekretarza OKW, a nie odwołanie od postanowienia OKW. Wobec odrzucenia skargi, pozostałe wnioski Komitetu uznano za bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zaskarżone pismo PKW miało charakter odpowiedzi na skargę dotyczącą działalności OKW, a nie rozstrzygnięcia merytorycznego, a ponadto nie zostało zaskarżone uchwała PKW pozostawiająca odwołanie bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przepisy prawa wyborczego nie przewidują możliwości zaskarżania do SN odpowiedzi PKW na skargi dotyczące działalności OKW. Zaskarżone pismo PKW było odpowiedzią na skargę na czynności OKW, a nie odwołaniem od postanowienia OKW. Ponadto, skarżący nie zaskarżył uchwały PKW, która pozostawiła jego odwołanie bez rozpoznania z powodu uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Państwowa Komisja Wyborcza
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.P. - Pełnomocnik Wyborczy Komitetu Wyborczego POLSKA JEST JEDNA | inne | skarżący |
| Państwowa Komisja Wyborcza | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| Okręgowa Komisja Wyborcza w P. | organ_państwowy | inny |
Przepisy (8)
Główne
k.wyb. art. 218 § § 3
Ustawa Kodeks wyborczy
Określa termin i tryb wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie PKW.
Pomocnicze
k.wyb. art. 161 § § 1
Ustawa Kodeks wyborczy
k.wyb. art. 215 § § 1
Ustawa Kodeks wyborczy
k.wyb. art. 218 § § 2
Ustawa Kodeks wyborczy
k.wyb. art. 210 § § 2
Ustawa Kodeks wyborczy
Kwestia wykładni przepisu budząca wątpliwości skarżącego.
k.wyb. art. 218 § § 4
Ustawa Kodeks wyborczy
k.wyb. art. 216 § § 2
Ustawa Kodeks wyborczy
k.wyb. art. 160 § § 1 pkt 5
Ustawa Kodeks wyborczy
Dotyczy odpowiedzi PKW na skargi dotyczące działalności OKW.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga jest niedopuszczalna z powodu uchybienia terminom procesowym. Zaskarżone pismo PKW miało charakter odpowiedzi na skargę, a nie rozstrzygnięcia merytorycznego. Brak zaskarżenia uchwały PKW pozostawiającej odwołanie bez rozpoznania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego przez OKW i PKW. Wniosek o uchylenie postanowienia PKW i umożliwienie udziału kandydatom w wyborach. Wniosek o skierowanie zagadnienia prawnego do Sądu Najwyższego.
Godne uwagi sformułowania
Niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wobec braku przedmiotu zaskarżenia, tj. uchwały PKW w przedmiocie odwołania od uchwały OKW odmawiającej rejestracji listy kandydatów, oraz braku podstaw prawnych do wydania przez Sąd Najwyższy uchwały zastępującej uchwałę PKW, skargę pełnomocnika Komitetu należało odrzucić, jako niedopuszczalną. To zatem oczywiste uchybienie pełnomocnika wyborczego w dochowaniu terminu na złożenie skargi na uchwałę o odmowie rejestracji listy spowodowało pozostawienie skargi bez rozpoznania. przepisy prawa wyborczego nie przewidują możliwości zaskarżania do Sądu Najwyższego odpowiedzi PKW na skargi dotyczące działalności OKW
Skład orzekający
Marek Dobrowolski
przewodniczący-sprawozdawca
Maria Szczepaniec
członek
Paweł Wojciechowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty prawa wyborczego, w szczególności zasady wnoszenia skarg i odwołań oraz znaczenie terminów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania w sprawach wyborczych, z uwzględnieniem przepisów Kodeksu wyborczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem wyborczym ze względu na szczegółowe omówienie procedury odwoławczej i niedopuszczalności skargi. Dla szerszej publiczności może być mniej angażująca, chyba że kontekst wyborczy jest bardzo aktualny.
“Sąd Najwyższy odrzuca skargę wyborczą. Kluczowe znaczenie mają terminy procesowe.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NSW 48/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szczepaniec SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi S.P. - Pełnomocnika Wyborczego Komitetu Wyborczego POLSKA JEST JEDNA w okręgu wyborczym nr […] na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej znak […] z dnia 19 września 2023 r. w sprawie skargi Komitetu Wyborczego POLSKA JEST JEDNA na czynności Okręgowej Komisji Wyborczej w P. w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 września 2023 r., odrzuca skargę. [A.W.] UZASADNIENIE Dnia 22 września 2023 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego), Pełnomocnik Wyborczy Komitetu Wyborczego Polska Jest Jedna wniósł pismo zatytułowane „Skarga na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej (dalej: PKW) z dnia 19.09.2023r. znak […]”. Powyższemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: 1) art. 161 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz. U. 2022, poz. 1277 ze zm.; dalej: „k.wyb.”) w zw. z uchwałą nr […] PKW z dnia 17 sierpnia 2023 r. stanowiącą wytyczne dla Okręgowej Komisji Wyborczej (dalej: OKW) poprzez wyrażenie w piśmie z dnia 19 września 2023 r. stanowiska sprzecznego z własnymi wytycznymi zawartymi w w/w uchwale; 2) art. 215 § 1 k.wyb. poprzez nierozpatrzenie przez OKW w P. do dnia złożenia niniejszej skargi oświadczenia o skorzystaniu przez Komitet Wyborczy Polska Jest Jedna z uprawnienia, o którym mowa w art. 210 § 2 k.wyb. 3) art. 218 § 2 k.wyb. poprzez brak zgody na przyjęcie dokumentu oświadczenia o skorzystaniu z możliwości wynikającej z art. 210 § 2 k.wyb. - w zw. ze skargą na czynności OKW w P., a zamiast tego skierowania do Skarżącego pisma z dnia 19 września 2023 r. […] mającego atrybuty rozstrzygnięcia merytorycznego; 4) art. 210 § 2 k.wyb. poprzez zaniechanie przez OKW w P. przyjęcia dokumentu oświadczenia o skorzystaniu z uprawnienia, o którym mowa w art. 210 § 2 k.wyb. oraz akceptację takiego stanu rzeczy przez PKW, co nastąpiło pismem z dnia 19 września 2023 r. znak […]. W konsekwencji Komitet wniósł o: 1. uchylenie postanowienia PKW z dnia 19 września 2023 r. znak […] a poprzez to umożliwienie kandydatom zgłoszonym przez KW Polska Jest Jedna udziału w wyborach zaplanowanych na dzień 15 października 2023 r.; 2. skierowanie do Sądu Najwyższego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości związane z rozbieżnościami w wykładni przepisu art. 210 § 2 k.wyb. tj.: A. „Czy w sytuacji, kiedy PKW ogłosi, że dany komitet spełnia warunek określony w art. 210 § 2 zdanie pierwsze k.wyb. zasadnym jest, aby OKW nie przyjęła zgłoszenia list kandydatów od komitetu wyborczego na podstawie art. 210 § 1 k.wyb. oraz dokumentu oświadczenia o skorzystaniu z uprawnienia na zasadzie art. 210 § 2 k.wyb. poprzez wskazanie w jakiej formie następuje odmowa przyjęcia oświadczenia”; B. „Czy w sytuacji bezzasadnej odmowy w dniu 6 września 2023 r. odebrania od komitetu wyborczego w OKW dokumentu zawierającego oświadczenie o skorzystaniu z uprawnienia do rejestracji listy kandydatów na posłów na zasadzie, o której mowa w art. 210 § 2 k.wyb., złożenie tego oświadczenia było prawnie skuteczne". 3. umożliwienie udziału kandydatom na posłów zgłoszonych przez Komitet Wyborczy Polska Jest Jedna w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zaplanowanych na dzień 15 października 2023 r. W odpowiedzi Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o odrzucenie skargi uznając ją za niedopuszczalną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 215 § 1 k.wyb. listę kandydatów rejestruje OKW. W określonych w Kodeksie wyborczym sytuacjach OKW odmawia rejestracji list kandydatów (art. 216 § 2 k. wyb.). Na to postanowienie przysługuje odwołanie do PKW (art. 218 § 2 k.wyb.). Zgodnie z art. 218 § 3 k.wyb. skarga do Sądu Najwyższego przysługuje dopiero n a postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej, w terminie 2 dni od daty podania tego postanowienia do publicznej wiadomości. Jeśli Sąd Najwyższy uzna skargę za zasadną OKW niezwłocznie rejestruje listę kandydatów w zakresie wskazanym w orzeczeniu Sądu Najwyższego (art. 218 § 4 k.wyb.). Zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami kontrolę prawidłowości procesu rejestracji list kandydatów przeprowadza PKW, a dopiero w drugiej kolejności Sąd Najwyższy. Wobec braku przedmiotu zaskarżenia, tj. uchwały PKW w przedmiocie odwołania od uchwały OKW odmawiającej rejestracji listy kandydatów, oraz braku podstaw prawnych do wydania przez Sąd Najwyższy uchwały zastępującej uchwałę PKW, skargę pełnomocnika Komitetu należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Sąd Najwyższy ma jednak przede wszystkim na uwadze, że wnoszący przedmiotową skargę pełnomocnik wyborczy Komitetu w dniu 12 września 2023 r. złożył w PKW odwołanie od uchwały nr […] OKW w P. z dnia 8 września 2023 r. w sprawie odmowy rejestracji listy kandydatów na posłów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej komitetu wyborczego pod nazwą Komitet Wyborczy Polska Jest Jedna w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r. działając w trybie art. 218 § 2 k.wyb. Ze względu na to, że wpłynęło ono po upływie ustawowego terminu PKW, uchwałą nr […] PKW z dnia 12 września 2023 r. w sprawie odwołania Komitetu Wyborczego Polska Jest Jedna w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., pozostawiła odwołanie bez rozpoznania. To zatem oczywiste uchybienie pełnomocnika wyborczego w dochowaniu terminu na złożenie skargi na uchwałę o odmowie rejestracji listy kandydatów spowodowało pozostawienie skargi bez rozpoznania. Należy natomiast podkreślić, że stosownie do art. 218 § 2 k.wyb. w przypadku m.in. odmowy rejestracji listy kandydatów przez OKW, osobie zgłaszającej listę przysługuje prawo odwołania do PKW w terminie 2 dni od daty podania do publicznej wiadomości postanowienia o odmowie rejestracji i tylko w przypadku terminowego złożenia odwołania PKW jest zobowiązana do rozpoznania sprawy. Ponadto pełnomocnik wyborczy nie zaskarżył do Sądu Najwyższego tej uchwały PKW w trybie przewidzianym w art. 218 § 3 k.wyb. W tych okolicznościach wniesienie do PKW dnia 14 września 2023 r. skargi na czynności Okręgowej Komisji Wyborczej w P. jawi się jako w istocie próba przywrócenia terminu na wniesienie skargi na uchwałę o odmowie rejestracji listy, co jest niedopuszczalne. Należy jednocześnie podkreślić, że p rzepisy prawa wyborczego nie przewidują możliwości zaskarżania do Sądu Najwyższego odpowiedzi PKW na skargi dotyczące działalności OKW, o których mowa w art. 160 § 1 pkt 5 k.wyb. Sąd Najwyższy podziela stanowisko PKW, że taką właśnie istotę miało zaskarżone pismo PKW. Wbrew twierdzeniu skarżącego, nie miało ono charakteru rozstrzygnięcia PKW, lecz stanowiło odpowiedź na skargę dotyczącą działalności OKW w P. Z treści tej skargi nie wynikało, że stanowiło ono odwołanie od postanowienia OKW, o którym mowa w art. 218 § 2 k.wyb. W skardze tej wskazano m.in. „składam skargę na czynności OKW w P. dotyczące działań związanych ze złożeniem wniosków o rejestrację listy kandydatów na posłów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r. W skardze nie zakwestionowano żadnego postanowienia (uchwały) OKW w P., lecz kwestionowano sposób postępowania sekretarza OKW w P. przyjmującego zgłoszenie listy kandydatów na posłów dokonanego przez Komitet. Odpowiedź PKW informowała natomiast wyłącznie o obowiązującym stanie prawnym. Z uwagi na powyższe należało odrzucić skargę jako nieuprawnioną, która nie może odnieść zamierzonego skutku, z uwagi na niedopuszczalność . Wobec odrzucenia skargi, pozostałe wnioski uznać należało natomiast za bezprzedmiotowe. Z przedstawionych wyżej względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. s.h. [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI