I NSW 37/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę Komitetu Wyborczego Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej dotyczącą odmowy rejestracji listy kandydatów z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców złożył skargę do Sądu Najwyższego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej, która oddaliła ich odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji listy kandydatów. Głównym powodem odmowy było niespełnienie wymogu liczby podpisów wyborców. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując na brak spełnienia przez skarżącego wymogów formalnych, takich jak prawidłowe wskazanie naruszonych przepisów i ich uzasadnienie.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców do Sądu Najwyższego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej. Uchwała ta oddaliła odwołanie Komitetu od decyzji Okręgowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji listy kandydatów w wyborach do Sejmu RP. Powodem odmowy rejestracji było niespełnienie wymogu określonego w art. 210 § 1 Kodeksu wyborczego, czyli nieuzyskanie wystarczającej liczby podpisów wyborców. Komitet zarzucił naruszenie zasady powszechności wyborów oraz przepisów dotyczących funkcjonowania Centralnego Rejestru Wyborców i kampanii informacyjnej. Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, odrzucił skargę. Uzasadnił to przede wszystkim tym, że skarżący nie dopełnił obowiązków formalnych, nie wskazując precyzyjnie naruszonych przepisów ani sposobu ich naruszenia. Sąd wskazał na nieprawidłowe oznaczenie zaskarżonej uchwały oraz na błędne powołanie się na przepisy Kodeksu wyborczego, które w rzeczywistości miały inne brzmienie lub nie istniały w podanej formie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie dopełnił obowiązków formalnych, nie wskazując precyzyjnie naruszonych przepisów ani sposobu ich naruszenia, a także błędnie oznaczył zaskarżoną uchwałę.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę z powodu niespełnienia wymogów formalnych, w tym braku precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów (np. błędne powołanie się na art. 159 § 2 pkt 2 i 9 Kodeksu wyborczego, które miały inne brzmienie lub nie istniały w podanej formie) oraz sposobu ich naruszenia, a także nieprawidłowego oznaczenia zaskarżonej uchwały.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Państwowa Komisja Wyborcza
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.P. | osoba_fizyczna | osoba upoważniona do zgłoszenia listy kandydatów |
| Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców | inne | skarżący |
| Państwowa Komisja Wyborcza | organ_państwowy | organ |
| Okręgowa Komisja Wyborcza w R. | organ_państwowy | organ |
Przepisy (5)
Główne
k.w. art. 210 § 1
Kodeks wyborczy
Warunek uzyskania wymaganego poparcia wyborców dla rejestracji listy kandydatów.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 96 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada powszechności wyborów.
k.w. art. 192
Kodeks wyborczy
Powtórzenie zasady powszechności wyborów.
k.w. art. 159 § 2
Kodeks wyborczy
Przepis dotyczący wynagrodzenia członków PKW, błędnie wskazany przez skarżącego jako podstawa zarzutu dotyczącego CRW.
k.p.c. art. 398 § 6
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odrzucenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez skarżącego wymogów formalnych skargi, w tym brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów i sposobu ich naruszenia. Nieprawidłowe oznaczenie zaskarżonej uchwały. Niejasność i nieodniesienie zarzutów do treści zaskarżonej uchwały.
Odrzucone argumenty
Naruszenie zasady powszechności wyborów (art. 96 ust. 2 Konstytucji RP, art. 192 k.w.). Naruszenie art. 159 § 2 pkt 2 k.w. poprzez zaniechania PKW w zakresie CRW i weryfikacji praw wyborczych. Naruszenie art. 159 § 2 pkt 9 k.w. poprzez zaniechanie kampanii informacyjnej dotyczącej CRW.
Godne uwagi sformułowania
obowiązkiem skarżącego jest m.in. wskazanie konkretnego, naruszonego przepisu, jak również wskazywanie na czym polegało jego naruszenie. Związanie Sądu Najwyższego granicami zarzutów uniemożliwia zastępowanie strony w wyborze i określeniu przepisów, jakie miały zostać zdaniem skarżącego naruszone. niepoprawnie sformułowany lub niepełny zarzut w zasadzie wyłącza możliwość dokonania jego kontroli. Podnosząc zarzut naruszenia zasady powszechności wyborów (...) skarżący nie odniósł go w jakikolwiek sposób do treści zaskarżonej uchwały. Tymczasem art. 159 § 2 pkt 2 Kodeksu wyborczego stanowi, że: „Osobom wchodzącym w skład Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje wynagrodzenie miesięczne...
Skład orzekający
Adam Redzik
przewodniczący
Oktawian Nawrot
sprawozdawca
Grzegorz Żmij
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi do Sądu Najwyższego w sprawach wyborczych, konieczność precyzyjnego formułowania zarzutów i wskazywania naruszonych przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury skargowej w sprawach wyborczych; nie rozstrzyga merytorycznie kwestii związanych z CRW czy rejestracją kandydatów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury wyborczej i błędów formalnych, co jest istotne dla prawników procesowych i specjalistów prawa wyborczego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Błędy formalne przekreśliły szansę Komitetu Wyborczego na rejestrację listy kandydatów. Sąd Najwyższy odrzuca skargę.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NSW 37/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik (przewodniczący) SSN Oktawian Nawrot (sprawozdawca) SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi R.P. - osoby upoważnionej do zgłoszenia listy kandydatów Komitetu Wyborczego Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej nr […] z dnia 15 września 2023 r. w sprawie odwołania Komitetu Wyborczego Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 września 2023 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Uchwałą nr […] Okręgowej Komisji Wyborczej w R. z 11 września 2023 r. w sprawie odmowy rejestracji listy kandydatów na posłów złożonej przez Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., Okręgowa Komisja Wyborcza w R., odmówiła rejestracji listy kandydatów na posłów zgłoszonej przez Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców, zwanego dalej „Komitetem”, z powodu nieuzyskania wymaganego poparcia wyborców, tj. niespełnienia warunku określonego w art. 210 § 1 Kodeksu wyborczego. W dniu 13 września 2023 r. zostało doręczone Państwowej Komisji Wyborczej odwołanie złożone przez osobę upoważnioną przez pełnomocnika wyborczego Komitetu do zgłoszenia listy kandydatów na posłów. Uchwałą nr […] Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 15 września 2023 r. w sprawie odwołania Komitetu Wyborczego Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., zwaną dalej „uchwałą”, Państwowa Komisja Wyborcza oddaliła odwołanie. W dniu 18 września 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga na uchwałę wniesiona przez osobę upoważnioną przez Pełnomocnika Wyborczego Komitetu do zgłoszenia listy kandydatów. W skardze: 1) wniesiono o uchylenie uchwały, 2) zarzucono naruszenie: 1. zasady powszechności wyborów – art. 96 ust. 2 Konstytucji RP oraz powtórzoną w art. 192 Kodeksu wyborczego. Zasady rozumianej w doktrynie jako poszerzenie czynnego i biernego prawa wyborczego na wszystkie stadia postępowania wyborczego; 2. art. 159 § 2 pkt 2 poprzez zaniechanie lub niedopełnienie przez PKW w ramach nadzoru ujawnienia i wyciągnięcie skutków z faktu, iż przed 1 września CRW z mocy prawa i komunikatów nie posiadał danych pozwalających na rzetelną weryfikację praw wyborczych i odbierał prawa wyborcze obywatelom popierającym podpisami start komitetów, co doprowadziło do obniżenia liczby podpisów poparcia poniżej wymaganej; 3. art. 159 § 2 pkt 9 poprzez zaniechanie przez PKW kampanii informacyjnej dotyczącej warunków wdrożenia CRW określonych w komunikatach premiera co doprowadziło do niewiedzy zarówno obywateli, wyborców popierających, jak i obywateli pracujących w organach wyborczych, którzy widząc ponad normatywną, zaskakująco wysoką błędnych adresów i innych danych CRW, co doprowadziło w rezultacie to utrwalania praktyk fałszujących wyniki fazy wyborczej rejestracji komitetów i zniweczyło wysiłek obywateli popierających oraz nie wymusiło żadnej reakcji na władzy wykonawczej, która mogła zmienić treść komunikatów uzupełniając obowiązek migracji także o dane adresowe faktycznego zamieszkania wyborców. Pismem z 19 września 2023 r. Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o oddalenie skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 1. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego w przypadku skargi na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej odpowiednie zastosowanie do jej rozpatrzenia mają przepisy o skardze kasacyjnej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 kwietnia 2019 r., I NSW 2/19; 12 września 2019 r., I NSW 70/19). Stosownie do powyższego obowiązkiem skarżącego jest m.in. wskazanie konkretnego, naruszonego przepisu, jak również wskazywanie na czym polegało jego naruszenie. Związanie Sądu Najwyższego granicami zarzutów uniemożliwia zastępowanie strony w wyborze i określeniu przepisów, jakie miały zostać zdaniem skarżącego naruszone. Ponadto, niepoprawnie sformułowany lub niepełny zarzut w zasadzie wyłącza możliwość dokonania jego kontroli (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2023 r., I NSW 21/23). 2. W przedmiotowej skardze skarżący nie dopełnił powyższych obowiązków. Przede wszystkim skarżący w tytule skargi wskazał, „dot. wniosek o uchylenie uchwały PKW […] z dnia 15 września 2023 roku w sprawie oddalenia odwołania KW Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców od uchwały Okręgowej Komisji Wyborczej w W. z dnia 11 września 2023 roku dotyczącej odmowy rejestracji listy wyborczej w okręgu […] ”. Zważyć należy, że w W. siedzibę ma okręgowa komisja wyborcza właściwa dla okręgu wyborczego nr […]1. W wyborach do Sejmu, a nie dla okręgu wyborczego nr […] . Poza tym uchwałą nr […] z dnia 15 września 2023 r. w sprawie odwołania Komitetu Wyborczego Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r. Państwowa Komisja Wyborcza rozpoznała odwołanie od uchwały nr […] Okręgowej Komisji Wyborczej w R. z dnia 11 września 2023 r. w sprawie odmowy rejestracji listy kandydatów na posłów złożonej przez Komitet Wyborczy Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 15 października 2023 r., a nie uchwałą „w sprawie oddalenia odwołania KW Polska Liberalna Strajk Przedsiębiorców od uchwały Okręgowej Komisji Wyborczej w W. z dnia 11 września 2023 r. dotyczącej odmowy rejestracji listy wyborczej w okręgu […] ”. Uchwała o zaskarżonym tytule nie została wydana przez Państwową Komisję Wyborczą. 3. Niezależnie od powyższego podniesione przez skarżącego zarzuty nie poddają się kontroli. Podnosząc zarzut naruszenia zasady powszechności wyborów – art. 96 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 192 Kodeksu wyborczego – rozumianej jako poszerzenie czynnego i biernego prawa wyborczego na wszystkie stadia postępowania wyborczego, skarżący nie odniósł go w jakikolwiek sposób do treści zaskarżonej uchwały. Całkowicie niejasne więc pozostaje, w jaki sposób zaskarżona uchwała naruszać miała prawo wyborcze ani nawet czyje prawo wyborcze zostało naruszone (skarżący wskazuje zarówno czynne, jak i bierne prawo wyborcze). Podnosząc zarzut naruszenia art. 159 § 2 pkt 2 oraz 159 § 2 pkt 9 skarżący nie wskazuje tytułu aktu prawnego. Konsekwentnie całkowicie niejasne jest, jakie jego zdaniem przepisy zostały naruszone. W szczególności nie można przyjąć, że skarżący wskazuje Kodeks wyborczy. Naruszenie art. 159 § 2 pkt 2 skarżący upatruje w „zaniechaniu lub niedopełnieniu przez PKW w ramach nadzoru ujawnienia i wyciagnięcia skutków z faktu, iż przed 1 września CRW z mocy prawa i komunikatów nie posiadał danych pozwalających na rzetelną weryfikację praw wyborczych i odbierał prawa wyborcze obywatelom popierającym podpisami start komitetów, co doprowadziło do obniżenia liczby podpisów poparcia poniżej wymaganej”. Tymczasem art. 159 § 2 pkt 2 Kodeksu wyborczego stanowi, że: „Osobom wchodzącym w skład Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje wynagrodzenie miesięczne ustalane na podstawie kwoty bazowej przyjmowanej do ustalenia wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, z zastosowaniem mnożników dla zastępcy przewodniczącego – 4,48”. W Kodeksie wyborczym nie istnieje natomiast jednostka redakcyjna oznaczona jako art. 159 § 2 pkt 9. 4. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji. [A.W.] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI