I NSW 21/19

Sąd Najwyższy2019-06-25
SNinneprawo wyborczeŚrednianajwyższy
wyboryparlament europejskiprotest wyborczydowód tożsamościkodeks wyborczysąd najwyższypaństwowa komisja wyborcza

Sąd Najwyższy uznał za bezzasadny protest wyborczy dotyczący odmowy dopuszczenia do głosowania z powodu nieokazania dowodu tożsamości.

R. S. złożył protest wyborczy, twierdząc, że nie dopuszczono go do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego z powodu nieokazania dowodu osobistego o specyficznych znamionach oraz przedstawienia zaświadczenia o zameldowaniu. Prokurator Generalny i Państwowa Komisja Wyborcza uznali protest za bezzasadny, wskazując, że zaświadczenie o zameldowaniu nie jest dokumentem tożsamości wymaganym do głosowania. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, powołując się na przepisy Kodeksu wyborczego.

Protest wyborczy R. S. dotyczył odmowy dopuszczenia do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Wnoszący protest twierdził, że nie został dopuszczony z powodu „nieokazania się dowodem osobistym o znamionach sierpa i młota” oraz przedstawił zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały jako dokument tożsamości. Prokurator Generalny i Państwowa Komisja Wyborcza wnieśli o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, argumentując, że treść pisma nie spełnia wymogów protestu wyborczego, a zaświadczenie o zameldowaniu nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość wyborcy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 241 § 1 i § 3 Kodeksu wyborczego oraz art. 336 k.w. (stosujący odpowiednio przepisy dotyczące protestów), a także art. 52 § 1 k.w. i wytyczne Państwowej Komisji Wyborczej, uznał, że zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem umożliwiającym stwierdzenie tożsamości wyborcy. W związku z tym, Sąd Najwyższy orzekł, że zarzut protestu jest bezzasadny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem umożliwiającym stwierdzenie tożsamości wyborcy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na przepisy Kodeksu wyborczego oraz wytyczne Państwowej Komisji Wyborczej, które precyzują, jakie dokumenty są dopuszczalne do potwierdzenia tożsamości wyborcy. Zaświadczenie o zameldowaniu nie znajduje się w katalogu dokumentów tożsamości, a jedynie dokumenty z fotografią, na podstawie których można niebudząco ustalić tożsamość, są akceptowane.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrażenie opinii o bezzasadności zarzutu

Strona wygrywająca

Państwowa Komisja Wyborcza, Prokurator Generalny

Strony

NazwaTypRola
R. S.osoba_fizycznawnioskodawca (protestujący)
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczejorgan_państwowyuczestnik postępowania
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik postępowania
Przewodniczący Okręgowej Komisji Wyborczej w Ł.organ_państwowyuczestnik postępowania

Przepisy (7)

Główne

k.w. art. 241 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Protest przeciwko ważności wyborów wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.

k.w. art. 241 § 3

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.

k.w. art. 52 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości.

k.w. art. 242 § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy.

k.w. art. 242 § 2

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy.

Pomocnicze

k.w. art. 336

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

Do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246.

Prawo pocztowe

Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe

Definicja operatora wyznaczonego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem umożliwiającym stwierdzenie tożsamości wyborcy. Wyborca powinien okazać dokument umożliwiający stwierdzenie tożsamości, np. dowód osobisty, paszport, prawo jazdy.

Odrzucone argumenty

Odmowa dopuszczenia do głosowania z powodu nieokazania dowodu osobistego o specyficznych znamionach (sierp i młot) była nieuzasadniona. Zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały powinno być wystarczające do potwierdzenia tożsamości.

Godne uwagi sformułowania

nieokazania się dowodem osobistym o znamionach sierpa i młota zaświadczenie zameldowania na pobyt stały nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość

Skład orzekający

Marek Dobrowolski

przewodniczący, sprawozdawca

Tomasz Demendecki

członek

Paweł Czubik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących dokumentów tożsamości wymaganych do głosowania oraz procedury protestu wyborczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przypadku wyborów do Parlamentu Europejskiego i konkretnych wytycznych PKW z 2019 roku, ale ogólne zasady dotyczące dokumentów tożsamości są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury wyborczej i interpretacji przepisów dotyczących dokumentów tożsamości, co jest ważne dla prawników procesualistów i specjalistów prawa wyborczego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Czy zaświadczenie o zameldowaniu wystarczy, by oddać głos? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I NSW 21/19
POSTANOWIENIE
Dnia 25 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Paweł Czubik
w sprawie z protestu R. S.
przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego
przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w Ł.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 czerwca 2019 r.
postanawia:
wyrazić opinię, że zarzut jest bezzasadny
UZASADNIENIE
R. S. wniósł do Sądu Okręgowego w Ł. Wydział Cywilny pismo zatytułowane „w Trybie Wyborczym”. Z treści pisma wynika, że nie został on dopuszczony do uczestnictwa w wyborach z powodu „nieokazania się dowodem osobistym o znamionach sierpa i młota”. R. S. podniósł także, iż przedstawił „w lokalu wyborczym” dokument „jaki wystawiono w urzędzie miasta” (tj. zaświadczenie zameldowania na pobyt stały, które zostało wystawione w dniu 28 kwietnia 2019 r. przez Urząd Miasta Ł., Departament Obsługi i Administracji, Wydział Spraw Obywatelskich).
W odpowiedzi na ww. pismo Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, wskazując, iż treść pisma wniesionego przez R. S. nie spełnia przesłanek ustawowych protestu wyborczego. Z kolei Zastępca Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej wskazał, że zaświadczenie, którego kopię przedstawił wnoszący protest, jest zaświadczeniem zameldowania na pobyt stały, a nie dokumentem potwierdzającym tożsamość. W związku z powyższym wyraził opinię, że zarzut protestu jest bezzasadny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 241 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 684; dalej: k.w.) protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 k.w.). Na podstawie art. 336 k.w. do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246.
Wnoszący protest R. S. „nie został dopuszczony do uczestnictwa w wyborach”, gdyż nie wylegitymował się dowodem osobistym, przedstawił natomiast zaświadczenie zameldowania na pobyt stały. Zgodnie z art. 52 § 1 k.w. przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości. Z kolei wytyczne dla obwodowych komisji wyborczych dotyczące zadań i trybu przygotowania oraz przeprowadzenia głosowania w obwodach głosowania utworzonych w kraju w wyborach do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 26 maja 2019 r. stanowiących załącznik do uchwał nr 70/2019 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 kwietnia 2019 r. (M.P. poz. 433) precyzują, iż komisja obwodowa ustala tożsamość wyborcy na podstawie dowodu tożsamości wyborcy lub każdego innego dokumentu z fotografią, pod warunkiem że ustalenie tożsamości wyborcy na jego podstawie nie budzi wątpliwości; wyborca może zatem okazać komisji dowolny dokument ze zdjęciem (np. paszport, prawo jazdy, legitymacja studencka), w tym również dokument, który utracił ważność, pod warunkiem że ustalenie tożsamości na jego podstawie nie budzi wątpliwości (pkt 38). W związku z powyższym uznać należy, iż zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość wyborcy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 242 § 1 i 2 k.w. w zw. z art. 336 k.w., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI