I NSW 2/22

SN
Sygn. akt I NSW 2/22
POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący)
‎
SSN Leszek Bosek
‎
SSN Paweł Czubik
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Elżbieta Karska
‎
SSN Aleksander Stępkowski
‎
SSN Grzegorz Żmij (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi partii politycznej Lewica Razem
na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej nr
67/2022
z 1 sierpnia 2022 r. w sprawie sprawozdania partii politycznej Lewica Razem o źródłach pozyskania środków finansowych w 2020 r.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2022 r.
.
na podstawie art. 177 § 1 pkt 3
1
k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 34b ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 372)
zawiesza postępowanie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie sygn. akt P 2/19.
UZASADNIENIE
Uchwałą z 1 sierpnia 2022 r. nr 67/202
w sprawie sprawozdania partii
politycznej Lewica Razem o źródłach pozyskania środków finansowych w 2020 r. Państwowa Komisja Wyborcza, na podstawie art. 38a ust. 1 pkt 3 i
art.
38a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz.U. 2022, poz. 372) postanowiła odrzucić sprawozdanie partii politycznej Lewica Razem, o źródłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2020 r., z powodu naruszenia art. 25 ust. 1 ustawy o partiach politycznych.
Partia polityczna Lewica Razem w skardze z 9 sierpnia 2022 r. zaskarżyła w
całości uchwałę nr
67/2022
Państwowej Komisji Wyborczej z 1 sierpnia 2022 r. w
sprawie odrzucenia sprawozdania finansowego o źródłach pozyskania środków finansowych partii politycznej – Lewica Razem w 2020 r. wnosząc o jej uchylenie w
całości. Skarżąca uchwale zarzuciła naruszenie „art. 38a § 1 pkt 3 oraz art. 38a § 2 pkt 4 ustawy o partiach politycznych”, poprzez nieprawidłowe zastosowania tych przepisów, polegające na odrzuceniu sprawozdania pomimo braku podstaw do
uznania, że skarżący świadomie przyjął czy korzystał z środków finansowych ze źródeł niedozwolonych oraz naruszenie „art. 38a § 1 pkt 3 oraz art. 38a § 2 pkt 4 ustawy o partiach politycznych”, poprzez nieprawidłowe zastosowanie tych przepisów polegające na odrzuceniu sprawozdania pomimo niekonstytucyjności ww. przepisów z uwagi na ich niezgodność z art. 2, art. 11, art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 1 Konstytucji.
W Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 2/19 zawisła sprawa zainicjowana pytaniem prawnym Sądu Najwyższego o zgodność art. 38a ust. 2 pkt
4 w związku z art. 25 ust. 1, art. 38a ust. 1 pkt 3, art. 38d ustawy
z
dnia
27
czerwca 1997 r. o partiach politycznych z art. 2 w zw. z art. 11 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Postępowanie podlegało zawieszeniu.
W zarzutach i uzasadnieniu skargi partii politycznej Lewica Razem skarżący zarzucał uchwale PKW naruszenie przepisów ustawy o partiach politycznych wskazując również na ich niezgodność z Konstytucją. W Trybunale Konstytucyjnym toczy się zaś postępowanie, w którym Trybunał ten ma rozstrzygnąć o zgodności z
Konstytucją przepisów będących podstawą wydania zaskarżonej uchwały i
podnoszonych w skardze zarzutów. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależeć będzie od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym,
sama zaś skarżąca alternatywnie wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy sygn. P 2/19.
Sąd Najwyższy postanowieniem z 6 grudnia 2018 r., I NSW 14/18 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 38 a ust. 2 pkt 4 w związku z art. 25 ust. 1, art.
38a ust. 1 pkt 3, art. 38d ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych  z art. 2 w związku z art. 11 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Sąd Najwyższy podzielił przy tym również ocenę wyrażoną w innej sprawie
(
postanowienie Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2016 r., III SW 15/16), w
której Sąd Najwyższy zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją aktu normatywnego o
analogicznej treści do tej określonej w art. 38a ust. 2 pkt 4 ustawy o partiach politycznych, tj. norm wyprowadzanych z art. 38a ust. 1 pkt 3, art. 38 a ust. 2 pkt 5 i
art. 38d ustawy o partiach politycznych (postępowanie w Trybunale Konstytucyjnym zarejestrowane pod sygn. akt P 8/17). Sąd Najwyższy wyraził przy
tym wątpliwość, czy zgodne z Konstytucją RP są w/w normy wyprowadzone z
ustawy o partiach politycznych, które, jak ta zakwestionowana w pytaniu, nakazują Państwowej Komisji Wyborczej odrzucenie sprawozdania finansowego partii politycznej w każdym przypadku stwierdzenia
naruszeń przepisów prawa przez partię polityczną, niezależnie od okoliczności, przyczyn i ich skali (
postanowienie Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2016 r., III SW 15/16). Pogląd
o
istnieniu wątpliwości co do zgodności z Konstytucją ustawy o partiach politycznych wyraził także Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 grudnia 2017 r., III SW 3/17.
Sąd Najwyższy w rozpatrywanej sprawie podzielił wątpliwości Skarżącej, co
do zgodności wskazanych przez nią przepisów ustawy
z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych z Konstytucją.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, nie bez wątpliwości związanych z długim czasem oczekiwania na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 177 § 1 pkt 3
1
k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c..
Od postanowienia i uzasadnienia zdanie odrębne złożył SSN Leszek Bosek.
[as]
ał