I NSW 1164/23

SN
I NSW 1164/23
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Marek Dobrowolski
‎
SSN Aleksander Stępkowski
w sprawie z protestu K.K.
‎
przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 15 października 2023 r.
przy udziale:
1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
2) Prokuratora Generalnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 20 grudnia 2023 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
[as]
UZASADNIENIE
W dniu 23 października 2023 r. A. K. wniosła protest przeciwko
ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 15 października 2023 r. wnosząc o ich unieważnienie.
W ocenie skarżącej popełnione przestępstwo lub naruszenie przepisów kodeksu wyborczego, które miało wpływ na głosowanie, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów polegało na „dezinormowano kuracjuszy, że
nie
będzie, głosowania, otworzono godz 8
00
a było na ogłoszeniu o 7
00
, w urnie wyborczej były już karty wrzucone nim wszedł pierwszy kuracjusz”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest wyborczy nie spełnia wymagań formalnych, dlatego też podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu.
Prawo wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów parlamentarnych posiada swoją konstytucyjną podstawę. Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo wniesienia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady ogólne wnoszenia protestów wyborczych oraz szczególne dotyczące wnoszenia protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 2408; dalej: „k.wyb.”).
Stosownie do art. 82 § 1 k.wyb. przeciwko ważności wyborów, ważności
wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu: dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów (pkt 1) lub naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub
wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (pkt 2). Stosownie do §
2 przytoczonego przepisu, protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, o którym mowa w § 1, lub
naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może wnieść
wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania. Ponadto zgodnie z § 3 art. 82 k.wyb. protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi
posła, senatora, posła do Parlamentu Europejskiego, radnego lub wójta może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w
spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego.
Z kolei, o czym stanowi art. 241 § 1 zd. 1. k.wyb. protest przeciwko
ważności
wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję
Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei zgodnie z
§ 3 przytoczonego przepisu, wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a
podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i
delikty
wyborcze rzutujące na przebieg głosowania, ustalanie jego wyników lub
ustalanie wyników samych wyborów (postanowienia Sądu Najwyższego z: 27
października 2011 r., III SW 15/11; 24 czerwca 2019 r., I NSW 16/19).
Ergo
,
obowiązkiem wnoszącego protest wyborczy jest sformułowanie w nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w tymże kodeksie, albo
dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom – mających wpływ na
wynik wyborów, jak też przedstawienie lub wskazanie dowodów uzasadniających te zarzuty (postanowienia Sądu Najwyższego z: 10 czerwca 2014
r., III SW 8/14; 24 czerwca 2019 r., I NSW 16/19).
Zgodnie z art. 243 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków
określonych w art. 241 k.wyb. Sankcja wynikająca z przytoczonego przepisu w postaci pozostawienia protestu bez dalszego biegu dotyczy m.in. sytuacji, gdy protest nie spełnia wymagań formalnych stanowiących konstrukcyjne elementy protestu, określonych w art. 241 § 3 k.wyb., to jest, gdy protestujący nie
sformułuje zarzutów oraz nie przedstawi lub nie wskaże dowodów, na których opiera swoje zarzuty.
Przepisy art. 241 § 1 i 3 k.wyb. oraz 243 § 1 k.wyb. skodyfikowane zostały w
dziale III Kodeksu wyborczego – Wybory do Sejmu – i na mocy odesłania znajdującego się w art. 258 k.wyb. zastosowanie znajdą w sprawach z protestów wyborczych dotyczących wyborów do Senatu. Stosownie bowiem do art. 258 k.wyb. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale – dział IV Wybory do Senatu – stosuje się odpowiednio przepisy działu III Kodeksu.
Analizując wniesiony protest wyborczy Sąd Najwyższy doszedł do
przekonania, że nie spełnia on wymogów formalnych, dlatego też należało pozostawić go bez dalszego biegu.
Jak wskazano powyżej, obowiązkiem wnoszącego protest wyborczy jest sformułowanie w nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w
tymże kodeksie albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom – mających wpływ na wynik wyborów (postanowienia Sądu Najwyższego z: 24
czerwca 2019 r., I NSW 16/19, z 11 lipca 2019 r., I NSW 46/19). Skarżąca poza opisanej przez siebie sytuacji nie sformułowała w proteście żadnych zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w kodeksie wyborczym, albo
dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom – mających wpływ na
wynik wyborów. Brak sformułowania przez wnoszącą protest zarzutów skutkuje pozostawieniem protestu bez dalszego biegu.
W ocenie Sądu Najwyższego, skarżąca poza ograniczeniem się do
opisania
nieprawidłowości jakie mogły mieć miejsce podczas głosowania, nie
przedstawiła ani nie wskazała jakichkolwiek dowodów popełnienia przestępstwa
lub deliktu wyborczego, a także ich wpływu na wynik wyborów. Informacja, iż na miejsce wezwano policję nie umożliwia przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu z dokumentu lub przesłuchania świadków w braku wskazania jednostki policji biorącej udział w interwencji, jeżeli faktycznie taka miała
miejsce. Z protestu nie wynika bowiem, że do takiej interwencji doszło, lecz że wezwano policję.
Wnoszący protest powinien w nim przedstawić lub wskazać dowody (art.
241 § 3 k.wyb.) popełnienia przestępstwa lub deliktu wyborczego, a także ich
wpływu na wynik wyborów (postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 286/19). Niewskazanie dowodów jest uchybieniem formalnym protestu wyborczego, które skutkuje pozostawieniem go bez dalszego biegu (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 listopada 2019 r., I NSW 222/19). Sąd
Najwyższy nie może wyłącznie na podstawie samych twierdzeń wyborcy podważyć ważności wyborów. Ciężar dowodu spoczywa na osobie, która wnosi
protest. Nie może być zatem tak, że zaledwie uprawdopodobniony oświadczeniem własnym lub kilku osób protest będzie odnosił zamierzony skutek (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 listopada 2019 r., I NSW 305/19).
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. oraz art. 243 § 1 k.wyb.
w zw. z art. 258 k.wyb.
[SOP]
[ms]