I NSW 17/24

Sąd Najwyższy2024-07-04
SNinneprawo wyborczeWysokanajwyższy
wyboryparlament europejskiprotest wyborczysąd najwyższykodeks wyborczywymogi formalneważność wyborów

Podsumowanie

Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Wnoszący protest D. B. złożył protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego z 9 czerwca 2024 r., kwestionując ich ważność. Państwowa Komisja Wyborcza oraz Prokurator Generalny uznali, że protest nie spełnia wymogów formalnych i powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy, powołując się na Kodeks wyborczy i swoje orzecznictwo, stwierdził, że protest nie zawierał konkretnych zarzutów dotyczących naruszeń przepisów lub przestępstw wyborczych, a jedynie ogólną ocenę sytuacji. W związku z tym, protest został pozostawiony bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 338 k.wyb.

Protestujący D. B. wniósł pismem z 14 czerwca 2024 r. protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się 9 czerwca 2024 r., stwierdzając ich nieważność. Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) w opinii z 24 czerwca 2024 r. wskazała, że protest nie spełnia wymogów formalnych, zawiera niezrozumiałe zarzuty, które nie mieszczą się w katalogu podstaw protestu wyborczego określonym w Kodeksie wyborczym, i w związku z tym powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu. Podobne stanowisko zajął Prokurator Generalny w piśmie z 27 czerwca 2024 r., argumentując, że twierdzenia i zarzuty protestu nie korespondują z podstawami protestu wyborczego określonymi w art. 82 Kodeksu wyborczego. Sąd Najwyższy, rozpatrując protest na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2024 r., postanowił pozostawić go bez dalszego biegu. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 241 § 1 Kodeksu wyborczego, protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego wnosi się do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od ogłoszenia wyników wyborów. Zgodnie z art. 241 § 3 k.wyb., wnoszący protest powinien sformułować zarzuty i przedstawić dowody. Sąd podkreślił, że przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne czy niezwiązane ściśle z sytuacją prawną protestującego, co potwierdza jego wcześniejsze orzecznictwo. Na podstawie art. 243 § 1 k.wyb., Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest niespełniający warunków formalnych. Sąd przypomniał również, że w sprawach protestów wyborczych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących wzywania do uzupełnienia braków formalnych. Analiza protestu wykazała, że stanowi on wyraz manifestu i subiektywnej oceny sytuacji, a nie zawiera konkretnych zarzutów naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego lub przestępstw wyborczych mających wpływ na wynik. Sąd Najwyższy nie jest upoważniony do inicjowania postępowania z urzędu ani formułowania zarzutów za protestującego. W związku z brakiem wskazania zarzutów, protest obarczony jest brakiem formalnym, który nie podlega konwalidacji. Dlatego Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 243 § 1 zd. 1 k.wyb. w zw. z art. 338 k.wyb., pozostawił protest bez dalszego biegu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, protest taki powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu, ponieważ nie spełnia wymogów formalnych określonych w Kodeksie wyborczym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że protest wyborczy musi zawierać konkretne zarzuty dotyczące naruszeń przepisów lub przestępstw wyborczych, poparte dowodami i wykazujące wpływ na wynik wyborów. Protest, który zawiera jedynie ogólną ocenę sytuacji lub subiektywną opinię, nie spełnia tych wymogów i na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. podlega pozostawieniu bez dalszego biegu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie protestu bez dalszego biegu

Strony

NazwaTypRola
D. B.osoba_fizycznawnoszący protest
Prokurator Generalnyorgan_państwowyudział
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczejorgan_państwowyudział

Przepisy (10)

Główne

k.wyb. art. 241 § 1

Kodeks wyborczy

Określa termin i sposób wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu (stosowany do wyborów do Parlamentu Europejskiego na podstawie art. 338 k.wyb.).

k.wyb. art. 241 § 3

Kodeks wyborczy

Wymaga od wnoszącego protest sformułowania zarzutów i przedstawienia lub wskazania dowodów.

k.wyb. art. 243 § 1

Kodeks wyborczy

Stanowi podstawę do pozostawienia protestu bez dalszego biegu, jeśli jest wniesiony przez osobę nieuprawnioną lub nie spełnia warunków formalnych.

k.wyb. art. 338

Kodeks wyborczy

Nakazuje stosowanie przepisów Działu III (dotyczących wyborów do Sejmu) do protestów przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, w zakresie nieuregulowanym w Dziale VI.

Pomocnicze

k.wyb. art. 82

Kodeks wyborczy

Określa katalog zarzutów, które mogą stanowić podstawę protestu wyborczego.

k.p.c. art. 130 § 1-2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy te nie mają zastosowania w postępowaniach zainicjowanych protestami wyborczymi.

k.p.c. art. 130a § 1-3

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy te nie mają zastosowania w postępowaniach zainicjowanych protestami wyborczymi.

Ustawa o referendum ogólnokrajowym

Wspomniana jako akt, którego naruszenia mogą być podstawą protestu.

k.k. art. XXXI

Kodeks karny

Rozdział dotyczący przestępstw przeciwko wyborom, których naruszenia mogą być podstawą protestu.

Prawo pocztowe

Ustawa definiująca operatora wyznaczonego, którego placówka pocztowa jest równoznaczna z wniesieniem protestu do Sądu Najwyższego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Protest nie zawierał konkretnych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego lub przestępstw wyborczych. Protest stanowił wyraz manifestu i subiektywnej oceny sytuacji, a nie opierał się na dowodach. Brak formalny protestu nie podlega konwalidacji w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Godne uwagi sformułowania

przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z sytuacją prawną protestującego w sprawach dotyczących protestów wyborczych nie wzywa się zatem skarżących do uzupełnienia braku formalnego pisma Analiza treści wywiedzionego protestu wyborczego nakazuje przyjąć, że w istocie stanowi on wyraz swoistego manifestu składającego protest oraz subiektywnej oceny aktualnej sytuacji w Polsce.

Skład orzekający

Tomasz Przesławski

przewodniczący-sprawozdawca

Mirosław Sadowski

członek

Maria Szczepaniec

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie wymogów formalnych protestów wyborczych i brak możliwości uzupełniania braków formalnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań protestowych w sprawach wyborczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy ważnych wyborów i procedury ich kwestionowania, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem wyborczym i administracyjnym. Pokazuje rygorystyczne podejście sądu do wymogów formalnych.

Ważność wyborów do Parlamentu Europejskiego podważona? Sąd Najwyższy wyjaśnia, dlaczego protest został odrzucony.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I NSW 17/24
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Mirosław Sadowski
‎
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie z protestu D. B.
przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 9 czerwca 2024 r.,
przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 lipca 2024 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
Mirosław Sadowski      Tomasz Przesławski     Maria Szczepaniec
UZASADNIENIE
D. B. (dalej: „wnoszący protest”) pismem datowanym na
14
czerwca 2024 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego: 14 czerwca 2024 r.) wniósł protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 9 czerwca 2024 r. Z treści uzasadnienia odczytać można, że wnoszący protest stwierdza, że „wybory do Parlamentu Europejskiego z dnia 9 czerwca 2024 r. są nieważne”.
Państwowa Komisja Wyborcza (dalej: „PKW”) pismem z 24 czerwca 2024 r. wyraziła opinię, że wniesiony protest nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla protestu wyborczego i w związku z tym powinien pozostać bez   dalszego biegu. Wskazano, że protest zawiera niezrozumiałe zarzuty, które
nie
mogą stanowić podstawy protestu wyborczego. Nie mieszczą się one bowiem w katalogu zarzutów wskazanych w Kodeksie wyborczym.
Prokurator Generalny pismem z 27 czerwca 2024 r. wyraził pogląd, iż   wniesiony protest wyborczy należy pozostawić bez dalszego biegu. W
uzasadnieniu wskazano, że wniesiony protest wyborczy nie spełnia wymogów formalnych, albowiem podniesione w nim twierdzenia i zarzuty nie korespondują z
katalogiem podstaw protestu wyborczego określonym w art. 82 ustawy z dnia 5
stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 2408; dalej: „k.wyb.”).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest wyborczy pozostawiono bez dalszego biegu.
Z uwagi na to, że problematyka protestów wyborczych przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego nie została uregulowana w Dziale VI k.wyb. na podstawie art. 338 k.wyb. konieczne jest odwołanie się do przepisów Działu III regulujących wybory do Sejmu.
Zgodnie z art. 241 § 1 k.wyb., stosowanym w niniejszej sprawie na podstawie art. 338 k.wyb., protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23  listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego.
Stosownie do brzmienia art. 241 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
Konstrukcyjnym elementem protestu wyborczego jest takie sformułowanie zarzutów popełnienia konkretnych przestępstw lub naruszeń ustawy o referendum ogólnokrajowym lub Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum lub wyborów, które poparte są dowodami i wykazują naruszenie własnego, konkretnego, rzeczywistego i aktualnego interesu protestującego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie wskazuje się, że przedmiotem protestu nie mogą być zarzuty abstrakcyjne, hipotetyczne, dotyczące innych osób, bliżej nieokreślone, niezwiązane ściśle z
sytuacją prawną protestującego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z
7
listopada 2023 r., I NSW 86/23; z 14 listopada 2023 r., I NSWR 46/23; z 30 października 2019 r., I NSW 117/19; z 18 lipca 2019 r., I NSW 39/19).
Z kolei w świetle art. 243 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez
dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych.
Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy uchwałą z 25 października 2023 r., I
NZP 8/23, której nadano moc zasady prawnej, jednoznacznie stwierdził, że
„w
postępowaniach zainicjowanych protestami przeciwko ważności wyborów: do   Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277, ze zm.), a także w
postępowaniu zainicjowanym protestem przeciwko ważności referendum, o którym mowa w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851, ze zm.), nie mają zastosowania przepisy art. 130 § 1-2 oraz art. 130
1a
§ 1-3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks  postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1550, ze zm.)”. W
sprawach dotyczących protestów wyborczych nie wzywa się zatem skarżących do uzupełnienia braku formalnego pisma.
Analiza treści wywiedzionego protestu wyborczego nakazuje przyjąć, że
w
istocie stanowi on wyraz swoistego manifestu składającego protest oraz subiektywnej oceny aktualnej sytuacji w Polsce.
Wnoszący protest nie wskazał bowiem do naruszenia których przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub
wyników wyborów mającego wpływ na wynik wyborów lub do jakiego przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wynik wyborów, jego zdaniem doszło. W ocenie Sądu Najwyższego, protest ten wykroczył poza granice podstaw określone w art. 82 k.wyb. (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z: 28 listopada 2019 r., I NSW 127/19; 1 sierpnia 2020 r., I NSW 3419/20).
Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy nie jest upoważniony ani  do  inicjowania postępowania protestowego z urzędu, ani do formułowania za
protestującego zarzutów, ani wreszcie do wskazywania dowodów, na których protestujący opiera swoje zarzuty.
Wniesiony protest obarczony jest zatem brakiem formalnym w postaci braku wskazania przez wnoszącego protest zarzutów. Brak ten nie podlega konwalidacji w niniejszym postępowaniu.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 243 § 1 zd.1 k.wyb. w zw. z art. 338 k.wyb. postanowił jak w sentencji.
Mirosław Sadowski      Tomasz Przesławski     Maria Szczepaniec
[SOP]
[ms]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę