I NSW 147/20

SN
Sygn. akt I NSW 147/20
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lipca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ewa Stefańska (przewodniczący)
‎
SSN Paweł Czubik (sprawozdawca)
‎
SSN Marek Siwek
w sprawie z protestów wyborczych: S. M., K. P., A. F. K. M. F. K., A. F. K., K. O., E. S., W. F., B. H., K. W., T. O., M. C., M. B. T., A. S., M. S. W. , J. P. , A. S. , J. S., W. S. , P. D. , A. P. , Z. W. , J. B. , M. B. , D. K. , D. K. , A. B. , M. K. S. , K. K.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
przy udziale:
1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
2) Prokuratora Generalnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 lipca 2020 r.
pozostawia protesty bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęły pisma z treści których wynika zamiar złożenia przez
S.  M. , K.  P., A.
F. K. , M. F. K. , A. F. K. , K. O. , E. S. , W. F. , B. H. , K. W. , T. O. , M. C. , M. B. T. , A. S. , M. S. W. , J. P. , A. S. , J. S., W. S. , P. D. , A. P. , Z. W. , J. B. , M. B. , D. K. , D. K. , A. B. , M. K. S. , K. K.
protestów wyborczych przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Pisma nie zostały podpisane.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na mocy art. 129 ust. 2 w zw. z ust. 1 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP na zasadach określonych w ustawie z dnia 2 czerwca 2020 r. o  szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (dalej: u.wyb.2020), a w zakresie nią nieuregulowanym w
oparciu o przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (k.wyb.) stosowane odpowiednio.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 u.wyb.2020, protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP wnosi się do Sądu Najwyższego na piśmie. Protest wyborczy, stosownie do
treści art. 323 § 1 k.wyb., Sąd Najwyższy rozpatruje w postępowaniu nieprocesowym, stosując w tym zakresie przepisy kodeksu postępowania cywilnego odpowiednio, z uwzględnieniem specyfiki postępowania w przedmiocie rozpoznania protestu wyborczego. Oznacza to w szczególności, że na podstawie art. 511 § 1 k.p.c., w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. i art. 126 § 1 pkt 6 k.p.c. protest wyborczy musi zawierać podpis osoby go wnoszącej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 października 2015 r., III SW 84/15, z 14 listopada 2019 r., I NSW 194/19).
Brak jest podstaw do zastosowania ogólnej regulacji wynikającej z art. 130 k.p.c., wobec szczególnego uregulowania zawartego w art. 15 u.wyb.2020 oraz art. 321-323 k.wyb., wskazujących warunki wniesienia protestu, termin wniesienia protestu oraz konsekwencje wniesienia pisma, które nie spełnia określonych tam warunków. Z tego powodu nie wzywa się osoby wnoszącej pismo, które miało stanowić protest wyborczy do uzupełnienia braków formalnych poprzez jego podpisanie. Pisma inicjujące postępowanie w sprawie, wskazujące wnoszących protesty jako ich autorów, nie zostały podpisane, co nie pozwala uznać ich za protesty wyborcze. Wszystkie regulacje odnoszące się do rozpoznania protestu, jakie znajdują się w ustawie o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta RP zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego i kodeksie wyborczym odnoszą się do protestu faktycznie wniesionego do Sądu Najwyższego, a więc pisma określonego podmiotu kwestionującego wynik wyborów z określonych powodów. Podstawową cechą takiego pisma musi więc być fakt sporządzenia przez określoną osobę, jako wyraz jej woli podważenia wyniku wyborów, a fakt ten jest niewątpliwy jedynie wówczas, gdy protest wyborczy jest podpisany. Przepis art. 323 § 1 k.wyb., stanowiący o  rozpoznaniu protestu wyborczego w trybie nieprocesowym oznacza zatem, że
tryb ten należy stosować w sytuacji, kiedy dochodzi już do rozpoznania sprawy zainicjowanej protestem. Zważywszy na specyfikę postępowania w przedmiocie rozpoznania protestu, nie ma podstaw do stosowania art. 130 § 1 k.p.c., który z natury rzeczy, dotyczy fazy protestu, o której mowa w art. 323 § 2 k.wyb., a nie tylko oceny, czy do wniesienia protestu w ogóle doszło. Rozwiązaniem takiej sytuacji, przewidzianym w kodeksie wyborczym, jest pozostawienie protestu bez  dalszego biegu, a więc rozstrzygnięcie tożsame z decyzją podejmowaną co  do  protestu faktycznie wniesionego, ale obarczonego brakami w zakresie wymogów, o jakich mowa w art. 15 ust. 2 u.wyb.2020 i art. 321-322 k.wyb.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.