I NSW 125/19

Sygn. akt I NSW 125/19
POSTANOWIENIE
Dnia 6 listopada 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Marek Siwek
‎
SSN Adam Redzik
w sprawie z protestu wyborczego P.G.
przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
przy udziale: Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 listopada 2019 r.
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
P.G. wniósł o unieważnienie wyborów do Sejmu i Senatu, które odbyły się w dniu 13 października 2019 r. ze względu na złamanie Konstytucji obowiązującej w Polsce od 966 r., a więc od przyjęcia Chrztu Świętego, kiedy to Polska jako jedyną konstytucję przyjęła Dekalog. Wnoszący protest wyraził krytyczną opinię na temat sytuacji polityków oraz politycznej w Polsce oraz Europie.
Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o pozostawienie protestu bez nadawania mu dalszego biegu, gdyż nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla protestu wyborczego. Protest zawiera niezrozumiałe zarzuty pod adresem konkretnych osób z życia publicznego, które nie korespondują z przedstawionymi dowodami. Zdaniem PKW dowody, na które powołuje się wnoszący pismo, nie mają związku z wyborami do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonymi 13 października 2019 r.
Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Pismo nie zawiera żadnych zarzutów dotyczących dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom czy popełnienia deliktu wyborczego. Zatem nie spełnia wymogów formalnych, określonych w art. 241 Kodeksu wyborczego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do
art. 241 § 1
i
3
ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm., dalej: k.wyb.) - protest przeciwko ważności wyborów wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, a wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
Zgodnie z
art. 82 § 1
k.wyb., w myśl którego przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI
Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
2) naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Zgodnie natomiast z
§ 2
tego artykułu protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, o którym mowa w
§ 1
, lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania.
§ 3
stanowi natomiast, że protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi posła, senatora, posła do Parlamentu Europejskiego, radnego lub wójta może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wnoszący protest wyborczy powinien zgodnie z wymogami wyżej przedstawionych przepisów Kodeksu wyborczego sformułować w nim zarzuty dotyczące jego naruszenia, albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom - mające wpływ na wynik wyborów, jak też przedstawić lub wskazać dowody uzasadniające te zarzuty.
Skarżący zobligowany jest do przedstawienia dowodów zaistnienia określonych naruszeń, zgodnie z art. 82 § 1 pkt 1 i 2 k.wyb. Sąd Najwyższy rozstrzygając co do protestu wyborczego nie może orzekać wyłącznie na podstawie opisu okoliczności, z którymi potencjalnie wnoszący protest łączy zaistnienie deliktu wyborczego ale konkretnie co do określonego zdarzenia, na podstawie dowodu odnoszącego się do tego zdarzenia. Z tego względu ustawodawca w Kodeksie wyborczym przewidział, że uwzględnienie protestu wyborczego, łączące się ze stwierdzeniem określonego zdarzenia przewidzianego w art. 82 § 1 pkt 1 lub 2 k.wyb., jednocześnie winno zawierać opinię, czy stwierdzenie tego zdarzenia miało wpływ na wynik wyborów. Należy także nadmienić, iż w proteście wyborczym można podnosić jedynie zarzuty naruszenia przepisów dotyczących wyborów, określonych w art. 82 § 1 pkt 2 k.wyb., które są rangi ustawy.
P.G. w piśmie z dnia 17 października 2019 r. nie sformułował zarzutów, które mieściłyby się w dyspozycji art. 82 k.wyb.
Sąd Najwyższy w myśl art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego pozostawia bez dalszego biegu, między innymi, protest niespełniający warunków określonych w art.  241 Kodeksu wyborczego. W tej sprawie protest nie spełnia tych warunków ponieważ wnoszący nie sformułował zarzutów w rozumieniu art. 241 § 3 w związku z art. 82 § 1 Kodeksu, nie przedstawił ani nie wskazał dowodów.