I NSW 1236/23

Sąd Najwyższy2023-12-07
SNinneprawo wyborczeWysokanajwyższy
wyboryprotest wyborczySąd NajwyższyKodeks wyborczycisza wyborczagłosowanieważność wyborów

Sąd Najwyższy pozostawił protest wyborczy bez dalszego biegu z powodu braku sformułowania konkretnych zarzutów i przedstawienia dowodów naruszeń mających wpływ na wynik wyborów.

Wnosząca protest K.P. wniosła protest wyborczy przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu, zarzucając naruszenie ciszy wyborczej i niezgodne z prawem głosowanie po godzinie 21:00. Sąd Najwyższy, analizując protest, stwierdził brak konkretnych zarzutów i dowodów, które mogłyby wpłynąć na wynik wyborów. Zgodnie z Kodeksem wyborczym, protesty muszą zawierać konkretne zarzuty i dowody, a nie ogólne opinie. Sąd pozostawił protest bez dalszego biegu.

Sąd Najwyższy rozpatrzył protest wyborczy wniesiony przez K.P. przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu RP zarządzonych na 15 października 2023 r. Wnosząca protest zarzuciła naruszenie ciszy wyborczej oraz niezgodne z prawem głosowanie po godzinie 21:00, domagając się unieważnienia wyborów. Sąd Najwyższy, działając w składzie 3 sędziów, postanowił pozostawić protest bez dalszego biegu. Uzasadnienie opiera się na przepisach Kodeksu wyborczego, które wymagają od wnoszącego protest sformułowania konkretnych zarzutów dotyczących przestępstw przeciwko wyborom lub naruszeń przepisów Kodeksu wyborczego, mających wpływ na wynik wyborów, a także przedstawienia lub wskazania dowodów. W niniejszej sprawie sąd uznał, że zarzuty wnoszącej protest miały charakter ogólny i abstrakcyjny, nie odnosiły się do konkretnych zdarzeń ani lokalizacji, a nadto nie przedstawiono żadnych dowodów. Sąd podkreślił, że opinia prywatna, niepoparta dowodami, nie może stanowić podstawy protestu, a kontrola ważności wyborów ma charakter indywidualno-konkretny, a nie abstrakcyjny. Odnosząc się do kwestii głosowania po godzinie 21:00, sąd wyjaśnił, że wyborcy, którzy przybyli do lokalu przed tą godziną, mają prawo oddać głos, a komisja wyborcza ma obowiązek to umożliwić. Sąd przypomniał również, że naruszenie ciszy wyborczej jest wykroczeniem i nie stanowi podstawy do wniesienia protestu wyborczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, protest wyborczy musi zawierać konkretne zarzuty dotyczące przestępstw przeciwko wyborom lub naruszeń przepisów Kodeksu wyborczego, które miały wpływ na wynik wyborów, a także przedstawione lub wskazane dowody.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z Kodeksem wyborczym, protestujący jest zobowiązany do wykazania wpływu naruszeń na wynik wyborów. Ogólne i abstrakcyjne zarzuty, niepoparte dowodami, nie spełniają wymogów formalnych protestu i skutkują jego pozostawieniem bez dalszego biegu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie protestu bez dalszego biegu

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
K. P.osoba_fizycznawnosząca protest
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik
Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczejorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (10)

Główne

k.wyb. art. 242 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w formie postanowienia, opinię w sprawie protestu.

k.wyb. art. 82 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.

k.wyb. art. 241 § § 3

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Wnoszący protest powinien sformułować zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Osoba wnosząca protest jest zobowiązana do wykazania wpływu wystąpienia naruszeń na wynik wyborów.

k.wyb. art. 243 § § 1

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający wymogów formalnych, tj. niezawierający zarzutów, które mogą być podstawą kwestionowania ważności wyborów oraz w którym nie przedstawiono lub nie wskazano dowodów.

Pomocnicze

k.wyb. art. 258

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Przepisy dotyczące rozpatrywania protestów znajdują zastosowanie również w przypadku wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów do Senatu.

k.k. art. XXXI

Kodeks karny

Rozdział dotyczący przestępstw przeciwko wyborom.

Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym

Model protestów wyborczych i referendalnych polega na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno-konkretnej kontroli ważności wyborów i referendum.

k.wyb. art. 39 § § 2

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Głosowanie odbywa się bez przerwy od godziny 7:00 do godziny 21:00.

k.wyb. art. 39 § § 4

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

O godzinie zakończenia głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej zarządza zakończenie głosowania. Od tej chwili głosować mogą tylko wyborcy, którzy przybyli do lokalu wyborczego przed godziną zakończenia głosowania.

k.wyb. art. 498

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy

Ustawa przewiduje odpowiedzialność karną m.in. za naruszenie ciszy wyborczej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Protest nie zawierał konkretnych zarzutów dotyczących przestępstw przeciwko wyborom lub naruszeń przepisów Kodeksu wyborczego mających wpływ na wynik wyborów. Wnosząca protest nie przedstawiła ani nie wskazała dowodów na poparcie swoich zarzutów. Zarzuty miały charakter ogólny i abstrakcyjny, nie odnosząc się do konkretnych zdarzeń. Naruszenie ciszy wyborczej jest wykroczeniem, a nie przestępstwem, i nie może być podstawą protestu. Głosowanie po godzinie 21:00 jest dopuszczalne dla wyborców, którzy przybyli przed tą godziną.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia ciszy wyborczej. Zarzut niezgodnego z prawem głosowania po godzinie 21:00 (w rozumieniu, że samo głosowanie po 21:00 jest niedopuszczalne).

Godne uwagi sformułowania

Protest należało pozostawić bez dalszego biegu. opinia wnoszącego protest, ze swej istoty niepoparta żadnymi dowodami, może być zakwalifikowana wyłącznie jako opinia prywatna zarzuty sprowadzające się do hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w ustawie osoba wnosząca protest nie może skutecznie podnosić zarzutów o charakterze abstrakcyjnym, odnoszących się do ogólnie pojętych wydarzeń w kraju lub za granicą, o których protestujący jedynie słyszał. model protestów wyborczych i referendalnych polega bowiem na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno-konkretnej kontroli ważności wyborów i referendum. Brak natomiast podstaw prawnych do prowadzenia w tym zakresie kontroli abstrakcyjnej.

Skład orzekający

Krzysztof Wiak

przewodniczący, sprawozdawca

Maria Szczepaniec

członek

Paweł Wojciechowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogów formalnych protestu wyborczego, w tym konieczności przedstawienia konkretnych zarzutów i dowodów, a także interpretacja przepisów dotyczących głosowania po godzinie 21:00."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania w sprawie protestów wyborczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważności wyborów, co jest tematem o dużym znaczeniu społecznym. Choć rozstrzygnięcie jest proceduralne, wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące składania protestów wyborczych.

Sąd Najwyższy odrzuca protest wyborczy: dlaczego Twoje zarzuty muszą być konkretne i poparte dowodami?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NSW 1236/23
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Maria Szczepaniec
‎
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie z protestu wyborczego K. P.
przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na 15 października 2023 r.,
przy udziale Prokuratora Generalnego oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 grudnia 2023 r.,
pozostawia protest bez dalszego biegu.
[SOP]
UZASADNIENIE
K.P. (dalej: „wnosząca protest”) wniosła protest wyborczy przeciwko wyborom do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, podnosząc, że doszło do złamania ciszy wyborczej i niezgodnego z prawem głosowania po godzinie 21:00.
Wnosząca protest zażądała unieważnienia wyborów i ich ponownego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Protest należało pozostawić bez dalszego biegu.
Zgodnie z art. 242 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 2408, dalej: „k.wyb.”),
Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w
formie
postanowienia, opinię w sprawie protestu. Powyższe przepisy znajdują
zastosowanie również w przypadku wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów do Senatu (art. 258 k.wyb.).
Protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony do Sądu Najwyższego z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na
przebieg
głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 k.wyb.).
Zgodnie z art. 241 § 3 k.wyb.,
wnoszący protest powinien sformułować
zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
Z treści tego przepisu wynika, że osoba wnosząca protest jest
zobowiązana do wykazania wpływu wystąpienia naruszeń na wynik wyborów.
Sąd Najwyższy pozostawia natomiast bez dalszego biegu protest wniesiony przez
osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający wymogów formalnych, tj.
niezawierający zarzutów, które zgodnie z art. 82 § 1 k.wyb., mogą być podstawą
kwestionowania ważności wyborów oraz w którym nie przedstawiono lub nie wskazano dowodów, na których zarzuty te byłyby oparte (art. 243 § 1 k.wyb.).
W niniejszej sprawie wnosząca protest nie sformułowała zarzutów, z
których
wynikałoby, że doszło do popełnienia
przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na
przebieg
głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub
naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia
wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na
wynik
wyborów (art. 82 § 1 k.wyb.). Powołane przez nią zarzuty mają charakter ogólny i abstrakcyjny – nie odnoszą się do konkretnego zdarzenia, którego
wnosząca protest byłaby świadkiem. Z treści jej pisma nie sposób wyprowadzić wniosku, w których dokładnie lokalach wyborczych miały miejsca wskazane przez nią naruszenia. Wnosząca protest nie powołała również żadnych dowodów w tym zakresie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego konsekwentnie przyjmuje się natomiast, że
opinia wnoszącego protest, ze swej istoty niepoparta żadnymi dowodami, może
być zakwalifikowana wyłącznie jako opinia prywatna, a zarzuty sprowadzające się do hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach nie
mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w ustawie
(np. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 listopada 2019 r., I NSW 206/19). Co więcej,
osoba
wnosząca protest nie może skutecznie podnosić zarzutów o charakterze abstrakcyjnym, odnoszących się do ogólnie pojętych wydarzeń w kraju lub
za
granicą, o których protestujący jedynie słyszał. Przyjęty zarówno w Kodeksie wyborczym, jak i ustawie z 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym model
protestów wyborczych i referendalnych polega bowiem na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno-konkretnej kontroli ważności wyborów i
referendum. Brak natomiast podstaw prawnych do prowadzenia w tym zakresie kontroli abstrakcyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 235/19).
Niezależnie od powyższego, odnosząc się do zarzutu naruszenia
czasu
głosowania w wyborach i referendum, należy zaznaczyć, że
zgodnie z art. 39 § 2 k.wyb. głosowanie odbywa się bez przerwy od godziny 7
00
do godziny 21
00
. Stosownie zaś do art. 39 § 4 k.wyb., o godzinie zakończenia głosowania przewodniczący obwodowej komisji wyborczej zarządza zakończenie
głosowania. Od tej chwili głosować mogą tylko wyborcy, którzy
przybyli do lokalu wyborczego przed godziną zakończenia głosowania. Wyborca, który przybył do lokalu wyborczego przed godziną zakończenia głosowania, czyli w realiach sprawy przed godziną 21
00
, może zrealizować swoje
czynne prawo wyborcze. Jedocześnie obwodowa komisja wyborcza ma
obowiązek umożliwienia takiej osobie realizację jej konstytucyjnego prawa. Dotyczy to również wyborcy, który ze względu na warunki lokalowe nie mógł dostać
się do środka lokalu, ale przez upływem godziny 21.00 stanął w kolejce oczekujących na wejście do budynku, w którym mieściła się siedziba obwodowej komisji wyborczej. Z dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że
„wnoszący protest, który przebywał w lokalu Komisji Wyborczej, mimo
zarządzenia o zakończeniu głosowania, był nadal uprawniony do
oddania
głosu (…). Tym samym Komisja była zobowiązana do wydania mu karty wyborczej i udostępnienia urny wyborczej” (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 listopada 2015 r., III SW 108/15).
Należy też dodać, że w Kodeksie wyborczym ustawodawca przewidział odpowiedzialność karną m.in. za naruszenie ciszy wyborczej (art. 498 k.wyb.). Zachowanie to stanowi jednak jedynie wykroczenie, które nie może być podstawą wniesienia protestu wyborczego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. orzekł jak w sentencji.
Z.G.
[ał]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI