I NSW 1010/23

SN
I NSW 1010/23
POSTANOWIENIE
Dnia 19 grudnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Elżbieta Karska
w sprawie z protestu K. K.,
przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na 15 października 2023 r.,
przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 grudnia 2023 r.,
pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
Pismem z 25 października 2023 r. (data stempla pocztowego)
K. K.
(dalej: „Skarżąca”) wniosła do Sądu Najwyższego protest
przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu przeprowadzonych 15 października 2023 r.
W uzasadnieniu protestu Skarżąca stwierdziła, że zadawano pytania odnośnie do wydawania kart do głosowania. Wskazane okoliczności stanowią podstawę do unieważnienia wyborów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277 ze zm., dalej: „k.wyb.”) przeciwko ważności
wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1)
dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w
rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2)
naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
Ponadto wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz
przedstawić lub wskazać dowody, na których je opiera (art. 241 § 3 k.wyb.).
Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do
tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb.
Zgodnie z art. 242. § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3
sędziów w postępowaniu nieprocesowym. Warunki pisma procesowego zostały
zaś ujęte w art. 125 i nast. k.p.c.
Postępowanie w sprawie protestu ma na celu zapewnienie wyborcom ochrony prawnej przed przestępstwami i deliktami wyborczymi, które utrudniają lub
uniemożliwiają im korzystanie z praw wyborczych w nieskrępowany i
efektywny
sposób. Przedmiotem zarzutu powinny być więc takie okoliczności (działania lub zaniechania), wskutek których tak rozumiany własny, rzeczywisty i
aktualny interes prawny protestującego doznał naruszenia. Przyjęty model protestu polega na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno
-
konkretnej kontroli ważności referendum, natomiast brak jest podstaw prawnych do
prowadzenia przezeń kontroli abstrakcyjnej (postanowienia Sądu Najwyższego z: 18 lipca 2019 r., I NSW 39/19; 30 października 2019 r., I NSW 117/19). Tymczasem Skarżący powołuje się na niewydanie mu karty do głosowania. Skarżący nie wskazał jednak konkretnych dowodów na poparcie podniesionych zarzutów.
Sąd Najwyższy stwierdza zatem, że przedstawione przez Skarżącą twierdzenia nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w art.
82 § 1 k.wyb.
W proteście brak jest też konkretnego wskazania, jakie przestępstwo zostało
popełnione i czy miało ono bezpośredni wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników referendum. Skarżąca nie spełniła tym
samym ustawowego wymogu polegającego na konieczności wykazania, że
zarzucane naruszenia rzeczywiście miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników referendum.
Zważyć przy tym należy, że nieprawidłowości takie, o ile rzeczywiście miały miejsce nie zostały wykazane. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na ich potwierdzenie, uchybiając tym samym obowiązkowi wynikającemu
art. 241 § 3 i art. 243 § 1 k.wyb.
Z powyższych względów, na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. postanowiono o pozostawieniu protestu bez dalszego biegu.
[SOP]
(r.g.)