I NSP 120/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona osobiście przez stronę, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, co jest wymogiem w postępowaniu przed SN.
J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...). Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę. Uzasadnienie wskazuje na obowiązkowe zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. Skoro skarga została wniesiona osobiście przez stronę, stanowi to brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem skargi.
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki została wniesiona przez J. J. do Sądu Najwyższego w dniu 7 czerwca 2021 r. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...) pod sygnaturami I ACz (...) oraz I ACa (...). Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 października 2021 r., postanowił odrzucić skargę. Podstawą odrzucenia był brak formalny w postaci wniesienia skargi osobiście przez stronę, podczas gdy w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym obowiązuje obowiązkowe zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87¹ § 1 k.p.c.). Sąd wskazał, że jest to brak nieusuwalny, który skutkuje bezskutecznością czynności podjętych przez stronę osobiście, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 87¹ § 2 k.p.c., które w tym przypadku nie miały zastosowania. W związku z tym, skarga podlegała odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki wniesiona do Sądu Najwyższego wymaga profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego).
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 k.p.c., który stanowi o obowiązkowym zastępstwie procesowym przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed SN. Brak takiego pełnomocnika przy wniesieniu skargi jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 87¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Dotyczy postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego przed Sądem Najwyższym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 87¹ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wyjątki od obowiązku zastępstwa procesowego.
k.p.c. art. 398⁶ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed SN.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed SN.
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed SN.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek profesjonalnego zastępstwa procesowego w Sądzie Najwyższym.
Godne uwagi sformułowania
w postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym [...] są bezskuteczne brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia
Skład orzekający
Leszek Bosek
przewodniczący-sprawozdawca
Tomasz Demendecki
członek
Krzysztof Wiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu profesjonalnego pełnomocnika w skardze na przewlekłość do Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skargi na przewlekłość postępowania wnoszonej do Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii formalnej, jaką jest obowiązek posiadania profesjonalnego pełnomocnika w Sądzie Najwyższym, co jest standardową procedurą. Nie zawiera ono głębszej analizy prawa ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSP 120/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Demendecki SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi J. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. I ACa (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 października 2021 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 7 czerwca 2021 r. J. J. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. I ACz (…) oraz I ACa (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87 1 § 1 k.p.c.), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87 1 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (postanowienia Sądu Najwyższego z: 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12; 18 października 2018 r., I NSP 75/18; 24 maja 2019 r., I NSP 27/19; 2 lutego 2021 r., I NSP 167/20). Skarga wniesiona przez J. J. została złożona do Sądu Najwyższego osobiście przez niego samego, bez profesjonalnego pełnomocnika, co ze względu na art. 87 1 § 1 k.p.c. oraz brak podstaw do zastosowania art. 87 1 § 2 k.p.c., stanowi brak nieusuwalny, powodując konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 398 6 § 3 w związku z art. 394 1 § 3 i art. 398 21 k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). Ponieważ skarga podlegała odrzuceniu, nie było potrzeby wzywania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych (wniesienia zaległej opłaty i dołączenia odpisu skargi). Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI