I NSP 75/18

Sąd Najwyższy2018-10-18
SNinneprzewlekłość postępowaniaŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniaSąd Najwyższyskargazastępstwo procesoweadwokatradca prawnybezskuteczność czynnościpostępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ została wniesiona osobiście przez stronę, która powinna być reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego.

M. O. wniósł osobiście skargę na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w [...] oraz o zasądzenie 5.000 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na obowiązkowe zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym (art. 87¹ § 1 k.p.c.), odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu braku profesjonalnego pełnomocnika.

W niniejszej sprawie M. O. złożył osobiście skargę na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w [...] oraz wniósł o zasądzenie kwoty 5.000 zł. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę, zwrócił uwagę na obowiązek reprezentowania stron przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, wynikający z art. 87¹ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Ten obowiązek ma charakter bezwzględny i nie podlega wyłączeniom przewidzianym w art. 87¹ § 2 k.p.c. w sytuacji, gdy strona wniosła skargę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, czynność ta jest bezskuteczna. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał skargę za dotkniętą nieusuwalnym brakiem i na podstawie przepisów k.p.c. oraz ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, orzekł o jej odrzuceniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 87¹ § 1 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Brak profesjonalnego pełnomocnika, w sytuacji gdy nie zachodzą wyjątki z art. 87¹ § 2 k.p.c., skutkuje bezskutecznością czynności procesowych strony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strony

NazwaTypRola
M. O.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 87¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nakłada obowiązek zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Czynności podejmowane osobiście przez stronę są bezskuteczne, z zastrzeżeniem wyjątków.

ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. art. 8 § ust. 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Reguluje postępowanie ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 87¹ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Określa wyjątki od obowiązku zastępstwa procesowego.

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany odpowiednio do postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga wniesiona osobiście przez stronę, która powinna być reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, jest niedopuszczalna.

Godne uwagi sformułowania

W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego Przymusowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny. Czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87¹ § 2 k.p.c., są bezskuteczne.

Skład orzekający

Jolanta Strusińska-Żukowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu profesjonalnego pełnomocnika w Sądzie Najwyższym w sprawach ze skargi na przewlekłość postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy strona wnosi skargę osobiście, a nie zachodzą wyjątki od obowiązku zastępstwa procesowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej, ale jej rozstrzygnięcie jest rutynowe i opiera się na utrwalonej praktyce sądowej.

Odrzucona skarga na przewlekłość: dlaczego Sąd Najwyższy nie przyjął pisma wniesionego osobiście?

Dane finansowe

WPS: 5000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I NSP 75/18
POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska
w sprawie ze skargi M. O.
‎
na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w
[…]
w sprawie I ACa
[…]
,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2018 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
M. O. wniósł osobiście o stwierdzenie, że postępowanie w sprawie I ACa […] Sądu Apelacyjnego w […] dotknięte jest przewlekłością, a także o zasądzenie z tego tytułu na jego rzecz kwoty 5.000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87
1
§ 1 k.p.c.), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75; dalej jako „ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r.”). Zasada ta, zgodnie z art. 87
1
§ 2 k.p.c., nie ma zastosowania w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przymusowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87
1
§ 2 k.p.c., są bezskuteczne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, LEX nr 584755 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 6 lutego 2013 r., V CZ 88/12, LEX nr 1294195 oraz powołane tam orzeczenia).
Uwzględniając powyższe regulacje, skarga wniesiona przez M. O. osobiście, ze względu na art. 87
1
§ 1 k.p.c. oraz brak okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 87
1
§ 2 k.p.c., dotknięta jest brakiem nieusuwalnym, co powodowało konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 370 w związku z art. 394
1
§ 3 i art. 398
21
k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.). Środki odwoławcze (zażalenie) podlegają bowiem wstępnej kontroli, mającej na celu powstrzymanie dalszego toku postępowania, gdy środek ten jest niedopuszczalny, ponieważ nadawanie biegu takiemu nieskutecznemu środkowi odwoławczemu jest niecelowe i pozbawione racjonalności, skoro i tak nie zostanie merytorycznie rozpoznany.
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398
6
§ 3 w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI