I NSP 63/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ ustawa nie przewiduje skargi na skargę dotyczącą przewlekłości.
Skarżący R.B. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w [...] (sygn. II AS [...]), które samo dotyczyło skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w P. (sygn. V S [...]). Skarżący domagał się również stwierdzenia przewlekłości, zorganizowania sądu zgodnie z Konstytucją i ustawami oraz zasądzenia 20.000 zł zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy, powołując się na ugruntowane orzecznictwo, uznał skargę za niedopuszczalną, gdyż ustawa o skardze na naruszenie prawa strony nie obejmuje postępowań dotyczących stwierdzenia przewlekłości. W konsekwencji skargę pozostawiono bez rozpoznania.
Skarżący R.B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w [...] (sygn. akt II AS [...]). Co istotne, postępowanie przed Sądem Apelacyjnym dotyczyło skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w P. (sygn. akt V S [...]). Skarżący domagał się nie tylko stwierdzenia przewlekłości, ale także zobowiązania Sądu Apelacyjnego do złożenia dowodów dotyczących umocowania sędziów oraz zorganizowania sądu rejonowego zgodnie z Konstytucją i ustawami. Dodatkowo, wniósł o zasądzenie kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy, rozpatrując niniejszą skargę, stwierdził jej niedopuszczalność. Uzasadnił to ugruntowanym poglądem orzeczniczym, zgodnie z którym ustawa o skardze na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć taka skarga. Postępowanie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie znajduje się w tym katalogu. W związku z tym, że przedmiotowa skarga dotyczyła postępowania, które samo w sobie było skargą na przewlekłość, Sąd Najwyższy uznał ją za niedopuszczalną z mocy ustawy. Na tej podstawie, stosownie do przepisów Kodeksu postępowania karnego i ustawy o skardze na przewlekłość, postanowiono pozostawić skargę bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taka skarga jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości. Postępowanie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest objęte tym katalogiem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (8)
Główne
ustawa o skardze na naruszenie prawa strony art. 3
Ustawa o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości.
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2
Ustawa o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Konstytucja art. 179
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołana przez skarżącego w kontekście umocowania sędziów.
Konstytucja art. 4 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołana przez skarżącego w kontekście umocowania do wykonywania władzy sądowniczej.
Konstytucja art. 10 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołana przez skarżącego w kontekście umocowania do wykonywania władzy sądowniczej.
Ustawa o ustroju sądów powszechnych
Przywołana przez skarżącego w kontekście ustanowienia składu sądu.
EKPC art. 6
Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Wolnościach Osobistych
Przywołana przez skarżącego w kontekście ustanowienia składu sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga. Postępowanie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest objęte tym katalogiem.
Godne uwagi sformułowania
art. 3 ustawy na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, której przedmiotem jest takie postępowanie
Skład orzekający
Janusz Niczyporuk
przewodniczący, sprawozdawca
Tomasz Demendecki
członek
Krzysztof Wiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi na przewlekłość, gdy przedmiotem jest inna skarga na przewlekłość."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie skarga dotyczy innej skargi na przewlekłość.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii dopuszczalności skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I NSP 63/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Demendecki SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi R.B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w [...] sygn. II AS […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2020 r., postanawia: skargę na przewlekłość pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE R.M. (dalej: skarżący) skargą z dnia 7 marca 2020 r., działając w imieniu własnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.: Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony), domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w [...] w sprawie II AS […]. W treści skargi wniósł o zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do złożenia do akt dowodów: „ powołania na urząd sędziego osób podających się za sędziów, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej osób podających się za sędziów, o czym mowa w art. 4 ust 2 w zw. z art. 10 ust 2 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; ustanowienia składu sądu w sprawie, jak tego wymaga ustawa o ustroju sądów powszechnych i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Wolnościach Osobistych, na okoliczność nieustanowienia”. Ponadto wniósł o: „stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie; zorganizowania sądu rejonowego zgodnie z Konstytucją i ustawami; zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należy pozostawić bez rozpoznania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest bowiem pogląd, że art. 3 ustawy na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości w sprawie (postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11, z 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17; z 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16). Skoro w katalogu tym nie zostało wymienione postępowanie o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, której przedmiotem jest takie postępowanie. R.M. w niniejszym postępowaniu wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w [...] (II AS […]), którego przedmiotem była skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w P. (V S […]). Ze wskazanego na wstępie powodu skarga taka jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co z kolei obliguje do pozostawienia jej bez rozpoznania, stosownie do treści art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Z tego względu należało orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI