I NSP 58/20

Sąd Najwyższy2020-06-03
SNinneinneŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniaskargaSąd Najwyższypostępowanie sądoweniedopuszczalność

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania, ponieważ przedmiotem skargi było postępowanie ze skargi o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, które nie jest objęte katalogiem postępowań dopuszczających taką skargę.

R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...) w sprawie II AS (...), domagając się m.in. stwierdzenia przewlekłości i zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na ugruntowane orzecznictwo, zgodnie z którym ustawa o skardze na naruszenie prawa strony nie obejmuje postępowań, których przedmiotem jest skarga na przewlekłość. W konsekwencji, Sąd Najwyższy pozostawił skargę bez rozpoznania.

Skarżący R. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (...) (sygn. akt II AS (...)), domagając się zobowiązania sądu do złożenia dowodów umocowania osób sprawujących władzę sądowniczą, dowodów powołania sędziów oraz stwierdzenia przewlekłości postępowania i przyznania kwoty 20.000 zł zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym poglądzie Sądu Najwyższego, że art. 3 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć taka skarga. Ponieważ postępowanie ze skargi o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało w tym katalogu wymienione, wniesienie skargi na przewlekłość takiego postępowania jest niedopuszczalne. Skarga skarżącego dotyczyła bowiem postępowania, którego przedmiotem była inna skarga na przewlekłość, co czyniło ją niedopuszczalną z mocy ustawy i obligowało Sąd Najwyższy do jej pozostawienia bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na przewlekłość postępowania nie może dotyczyć postępowania, którego przedmiotem jest skarga o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, gdyż takie postępowanie nie jest objęte zamkniętym katalogiem postępowań dopuszczających skargę na przewlekłość.

Uzasadnienie

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości. Postępowanie ze skargi o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało w tym katalogu wymienione, co czyni skargę na przewlekłość takiego postępowania niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
R. B.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (5)

Główne

ustawa o skardze na naruszenie prawa strony art. 3

Ustawa o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości.

Pomocnicze

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Reguluje pozostawienie środka zaskarżenia bez rozpoznania.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2

Ustawa o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Reguluje pozostawienie skargi bez rozpoznania.

Konstytucja art. 4 § 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja art. 179

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest inna skarga na przewlekłość, ze względu na zamknięty katalog postępowań objętych ustawą.

Godne uwagi sformułowania

zamknięty katalog postępowań nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, której przedmiotem jest takie postępowanie

Skład orzekający

Janusz Niczyporuk

przewodniczący, sprawozdawca

Paweł Czubik

członek

Maria Szczepaniec

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania i zakresu dopuszczalnych skarg."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem skargi na przewlekłość jest inne postępowanie dotyczące przewlekłości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi na przewlekłość, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NSP 58/20
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Paweł Czubik
‎
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie ze skargi R. B.
na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w
(…)
w sprawie II AS
(…)
,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2020 r.,
pozostawia bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
R. B. (dalej: skarżący) pismem z dnia 14 stycznia 2020 r., działając w imieniu własnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony), wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie oznaczonej sygn. akt II AS (…).
W treści skargi domagał się „zobowiązania Sądu Apelacyjnego do złożenia do akt dowodów umocowania przez Naród osób wykonujących władzę sądowniczą (art. 4 ust. 2 Konstytucji), na okoliczność ich nieistnienia; dowodów powołania na urząd sędziego osób podających się za sędziów, jak o tym stanowi art. 179 Konstytucji, na okoliczność ich nieistnienia; zorganizowania Sądu Apelacyjnego zgodnie z Konstytucją i ustawami” o
raz
stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie i przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należy pozostawić bez rozpoznania.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest bowiem pogląd, że art. 3 ustawy
na naruszenie prawa strony
zawiera zamknięty katalog postępowań, których może dotyczyć skarga o stwierdzenie przewlekłości w sprawie (postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11, z 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17; z 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16). Skoro w katalogu tym nie zostało wymienione postępowanie ze skargi o stwierdzenie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, nie jest dopuszczalne wniesienie skargi, której przedmiotem jest takie postępowanie.
Roman Burzyński w niniejszym postępowaniu wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w
(…)
(II AS
(…)
), którego przedmiotem była skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w Ł. (V S
(…)
). Ze wskazanego na wstępie powodu skarga taka jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co z kolei obliguje do pozostawienia jej bez rozpoznania, stosownie do treści art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.
Z tego względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI