I NSP 52/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uznał za bezskuteczne pismo skarżącego dotyczące przewlekłości postępowania, ponieważ nie wskazał on sygnatury sprawy, do której się odnosił.
R. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania, jednak jego pismo z 4 lipca 2018 r. było nieprecyzyjne i nie wskazywało sygnatury akt sprawy. Sąd Najwyższy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków, jednak R. B. w odpowiedzi podał sygnaturę obecnej sprawy, co nie spełniło wymogu. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał pismo za bezskuteczne.
Skarżący R. B. skierował do Sądu Najwyższego pismo z dnia 4 lipca 2018 r., określone jako skarga na przewlekłość postępowania. Pismo to dotyczyło przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym, które z kolei było związane ze skargą na przewlekłość postępowania przed Prokuratorem Rejonowym. Ze względu na niejasność co do tego, jakiej konkretnie sprawy dotyczy skarga, Sąd Najwyższy wezwał R. B. do usunięcia braków formalnych pisma, poprzez wskazanie właściwej sygnatury akt. Skarżący w odpowiedzi z dnia 16 grudnia 2018 r. podał sygnaturę obecnej sprawy (I NSP 52/18). Sąd Najwyższy uznał jednak, że takie wskazanie nie spełnia wymogu, ponieważ skarga na przewlekłość nie może dotyczyć postępowania, które jeszcze się nie rozpoczęło lub jest już przedmiotem rozpoznania w innej sprawie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał pismo z dnia 4 lipca 2018 r. za bezskuteczne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo nie zostało prawidłowo uzupełnione, ponieważ skarżący wskazał sygnaturę akt obecnej sprawy, a nie sprawy, której dotyczyła skarga na przewlekłość.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wezwał skarżącego do wskazania sygnatury akt sprawy, której dotyczy skarga na przewlekłość. Skarżący podał sygnaturę obecnej sprawy, co nie jest dopuszczalne, gdyż skarga nie może dotyczyć postępowania, które jeszcze się nie rozpoczęło lub jest już przedmiotem rozpoznania. W związku z tym, pismo uznano za bezskuteczne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uznanie pisma za bezskuteczne
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 120 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do uznania pisma za bezskuteczne w przypadku nieusunięcia braków formalnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącego nie zawierało wymaganej sygnatury akt sprawy, co uniemożliwiało jego dalszy bieg. Wskazanie sygnatury obecnej sprawy przez skarżącego nie stanowiło uzupełnienia braków formalnych.
Godne uwagi sformułowania
z ograniczoną kognicją Sądu Najwyższego do rozpoznawania skarg na przewlekłość postępowania nie została wskazana bowiem sygnatura akt sprawy żadnego postępowania, do którego mogło odnosić się to pismo skarga na przewlekłość postępowanie nie może dotyczyć postępowania, które jeszcze się nie rozpoczęło
Skład orzekający
Marek Siwek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi składania skarg na przewlekłość postępowania i skutki ich niedopełnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku formalnego w piśmie procesowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braków formalnych pisma, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I NSP 52/18 ZARZĄDZENIE Dnia 9 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego po rozpoznaniu w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 stycznia 2019 r., na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. uznaje za bezskuteczne pismo R. B. z dnia 4 lipca 2018 r. UZASADNIENIE R. B. skierował do Sądu Najwyższego pismo z dnia 4 lipca 2018 r., określone jako „skarga na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w sprawie skargi opatrzonej datą 21 grudnia 2017 r. na przewlekłość postępowania przed Prokuratorem Rejonowym w P. w sprawie zawiadomienia opatrzonego datą 13 października 2017 r. i sygnaturą […] ”. Ze względu na fakt, że z określenia pisma, jak również z jego treści nie wynikało, jakiego postępowania skarga dotyczy, zarządzeniem z dnia 20 listopada 2018 r. R. B. został wezwany do usunięcia braku pisma, poprzez wskazanie sygnatury akt sprawy, której dotyczy wskazana wyżej skarga. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zważywszy na ograniczoną kognicję Sądu Najwyższego do rozpoznawania skarg na przewlekłość postępowania, a zarazem konieczność ustalenia, który sąd w ogóle jest właściwy do rozpoznania skargi, wskazane na wstępie pismo obarczone było brakiem, uniemożliwiającym nadanie mu dalszego biegu. Na skutek wezwania do usunięcia braku, R. B. w piśmie z dnia 16 grudnia 2018 r. wskazał jako sygnaturę akt, sygnaturę akt niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy należało uznać, że pismo z dnia 4 lipca 2018 r. nie zostało uzupełnione o element niezbędny dla nadania mu dalszego biegu. Nie została wskazana bowiem sygnatura akt sprawy żadnego postępowania, do którego mogło odnosić się to pismo. Za wskazanie takie nie może być natomiast uznane przywołanie sygnatury I NSP 52/18, gdyż jest to sygnatura niniejszej sprawy. Oczywiste jest, że skarga na przewlekłość postępowanie nie może dotyczyć postępowania, które jeszcze się nie rozpoczęło, a sprawa I NSP 52/18 została zainicjowana pismem, w zakresie którego do usunięcia braków został wezwany R. B.. Z tych względów należało zarządzić jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI