I NSP 364/22

SN
Sygn. akt I NSP 364/22
POSTANOWIENIE
Dnia 29 marca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Oktawian Nawrot
‎
SSN Aleksander Stępkowski
w sprawie ze skargi K. O.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie
o sygn. III AUa 2305/20
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 marca 2023 r.:
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skarżąca K. O., pismem datowanym na 10 listopada 2022 r., wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w
postępowaniu sądowym, toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach pod sygn. akt III AUa 2305/20, żądając:
1.
stwierdzenia, że w postępowaniu III AUa 2305/20 przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach, doszło do przewlekłości postępowania,
2.
wydania Sądowi rozpoznającemu wskazaną sprawę zalecenia rozpoznania sprawy;
3.
przyznania od Skarbu Państwa na rzecz Skarżącej kwoty 10 000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych);
4.
zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Katowicach – na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania w wysokości opłaty od skargi 200 zł (słownie: dwieście złotych).
W uzasadnieniu wskazano, że od wpłynięcia apelacji i odpowiedzi na nią do dnia wniesienia skargi minęło niemal 2 lata. Skarżąca wskazała, że od grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach dysponował apelacją i odpowiedzią na  apelację, a termin posiedzenia nie został wyznaczony. Skarżąca wskazała, że
rozpoznanie sprawy jest dla niej istotne. Podniosła także, że od dwóch lat jej sytuacja związana ze świadczeniami jest w stanie zawieszenia, co rzutuje na życie osobiste i zawodowe.
Prezes Sądu Apelacyjnego w Katowicach w datowanej na 21 lutego 2023 r. odpowiedzi na skargę zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o odrzucenie skargi, a w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie o oddalenie skargi w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę jako niedopuszczalną należy odrzucić.
W myśl art. 8 ust. 2
ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz.   75, dalej: „u.s.p.p.”)
w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Kwestia zdolności postulacyjnej strony nie została uregulowana w u.s.p.p., dlatego konieczne jest odniesienie się do przepisów właściwych dla zaskarżonego postępowania.
Wniesiona przez skarżącą skarga na przewlekłość postępowania dotyczy postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie
pod
sygn. akt III AUa 2305/20, co do którego
właściwe pozostają przepisy ustawy z     dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1805
ze zm., dalej: „k.p.c.”
).
Stosownie do art.
87
1
§ 1 k.p.c.,
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a
w
sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Przepis   ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004
r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 – zasada prawna;
a także postanowienie Sądu Najwyższego: z
2 lutego 2021 r
., I NSP 174/20; z 6 lutego 2021 r., I NSP 169/20; z 1 września 2021 r., I NSP 135/21; z 23 marca 2022 r.,
I NSP 42/22
).
Skarżąca wniosła do Sądu Najwyższego pismo zawierające skargę na
naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez
nieuzasadnionej zwłoki osobiście. Z treści wywiedzionej
ad casum
skargi nie wynika, aby skarżąca należała do kręgu podmiotów uprawnionych do  samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym. W konsekwencji w
niniejszej sprawie nie dopełniono obowiązku wynikającego z art. 87
1
§ 1 k.p.c. Tym samym, wniesiona przez K. O. skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna z mocy ustawy (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego: z 19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17; z
2
października 2019 r., I NSP 103/19; z 16 kwietnia 2019 r., I NSP 5/19; z 21 marca 2019 r., I NSP 1/19).
Z uwagi na powyższe, postanowiono jak na wstępie.