I NSP 32/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wskazując na niedopuszczalność takiej skargi.
Skarżący W. C. wniósł o wznowienie postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II ZOW 6/22, zarzucając wadliwość decyzji merytorycznej i naruszenie prawa do sądu. Sąd Najwyższy, powołując się na ugruntowane orzecznictwo, uznał skargę za niedopuszczalną. Stwierdzono, że przepisy o wznowieniu postępowania nie mają zastosowania do postępowań w przedmiocie skargi na przewlekłość, ponieważ ustawa ta zawiera odrębne i całościowe uregulowania, a orzeczenie w sprawie skargi na przewlekłość nie kończy postępowania merytorycznego.
Skarżący W. C. złożył skargę o wznowienie postępowania przed Sądem Najwyższym, domagając się ponownego rozpoznania sprawy o sygn. II ZOW 6/22. Jako podstawę wskazał naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz wadliwość podjętej w tej sprawie decyzji merytorycznej, która miała ograniczać jego prawo do sądu. Dodatkowo, skarżący wniósł o przekazanie sprawy do Izby Karnej Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę na posiedzeniu bez udziału stron, postanowił pozostawić ją bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym stanowisku Sądu Najwyższego, zgodnie z którym przepisy o wznowieniu postępowania nie mają zastosowania do postępowań wszczętych na podstawie ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Ustawa ta zawiera bowiem odrębne i kompletne regulacje, które nie przewidują możliwości wznowienia postępowania. Ponadto, orzeczenie wydane w przedmiocie skargi na przewlekłość nie kończy postępowania merytorycznego, a możliwość wznowienia postępowania jest aktualna jedynie wobec definitywnego rozstrzygnięcia sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy o wznowieniu postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie skargi na przewlekłość.
Uzasadnienie
Ustawa o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zawiera odrębne i całościowe uregulowanie, które nie przewiduje możliwości wznowienia postępowania. Orzeczenie w przedmiocie skargi na przewlekłość nie kończy postępowania merytorycznego, a wznowienie jest możliwe tylko wobec definitywnego rozstrzygnięcia sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie skargi bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. C. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (4)
Główne
u.s.n.p.
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Pomocnicze
k.p.k. art. 545 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy o wznowieniu postępowania nie mają zastosowania do skargi na przewlekłość postępowania. Ustawa o skardze na przewlekłość zawiera odrębne i całościowe uregulowanie. Orzeczenie w sprawie skargi na przewlekłość nie kończy postępowania merytorycznego.
Godne uwagi sformułowania
W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest jednolite stanowisko, że przepisów o wznowieniu postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie skargi na przewlekłość postępowanie uregulowane ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zawiera odrębne i całościowe uregulowanie zasad i trybu wnoszenia oraz rozpoznawania tej skargi, w których brak regulacji dotyczących wznowienia postępowania niemożność wznowienia postępowania implikuje charakter orzeczenia wydawanego w przedmiocie skargi na przewlekłość. Nie kończy ono wszak postępowania „w sprawie”, ale rozstrzyga jedynie kwestie uboczną
Skład orzekający
Paweł Księżak
przewodniczący
Tomasz Przesławski
członek
Paweł Wojciechowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności wnoszenia skargi o wznowienie postępowania w sprawach dotyczących przewlekłości postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznego rodzaju skargi i jej relacji do instytucji wznowienia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z prawem do sądu i efektywnością postępowań, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
“Czy można wznowić postępowanie w sprawie o przewlekłość? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NSP 32/23 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak (przewodniczący) SSN Tomasz Przesławski SSN Paweł Wojciechowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi W. C. o wznowienie postępowania na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II ZOW 6/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 kwietnia 2023 r. pozostawia skargę o wznowienie bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z 20 stycznia 2023 r. W. C. (dalej: „skarżący”) wniósł o wznowienie postępowania na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II ZOW 6/22. Jak wskazał, wnosi o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na wadliwość podjętej decyzji merytorycznej (tj. postanowienia z 13 grudnia 2022 r., I NSP 334/22) przez skład orzeczniczy Sądu Najwyższego, ograniczający prawo skarżącego do sądu. Jednocześnie wniósł o przekazanie sprawy do Izby Karnej Sądu Najwyższego, celem rozpoznania zasadności złożonego wniosku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną, należało pozostawić bez rozpoznania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest jednolite stanowisko, że przepisów o wznowieniu postępowania nie stosuje się do postępowania w sprawie skargi na przewlekłość, zarówno w sprawie karnej jak i w sprawie cywilnej (zob. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z 28 czerwca 2005 r., III SPZP 1/05; postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 maja 2007 r., V KZ 24/07; z 8 października 2014 r., III KZ 65/14; z 9 lipca 2013 r., II KZ 23/13; z 26 marca 2010 r., VI KZ 21/10; z 29 grudnia 2014 r., III KZ 130/14; z 26 lutego 2015 r., III KZ 5/15; z 23 września 2016 r., KSP 4/16). Ten pogląd jako trafny należy w pełni podzielić. Jak zasadnie wskazywał Sąd Najwyższy, postępowanie uregulowane ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75) zawiera odrębne i całościowe uregulowanie zasad i trybu wnoszenia oraz rozpoznawania tej skargi, w których brak regulacji dotyczących wznowienia postępowania. Żaden też z artykułów wskazanej ustawy nie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów innych ustaw regulujących ten nadzwyczajny środek zaskarżenia, w tym przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lutego 2015 r., III KZ 5/15). Trafnie też zwracał uwagę Sąd Najwyższy, że niemożność wznowienia postępowania implikuje charakter orzeczenia wydawanego w przedmiocie skargi na przewlekłość. Nie kończy ono wszak postępowania „w sprawie”, ale rozstrzyga jedynie kwestie uboczną; tymczasem bezsporne jest, że możliwość wznowienia postępowania (w ujęciu karnej ustawy procesowej) aktualizuje się dopiero wobec definitywnego i ostatecznego (tj.: prawomocnego i wykonalnego) rozstrzygnięcia sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 września 2016 r., KSP 4/16). Z uwagi na powyższe, skargę o wznowienie postępowania, stosownie do art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., należało pozostawić bez rozpoznania. [SOP] [ł.n]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI