I NSP 31/23

Sąd Najwyższy2023-05-18
SNinneprawo procesoweŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowanianaruszenie prawa do rozpoznania sprawySąd Najwyższyprawo procesowenadużycie prawa procesowegokontrola instancyjna

Podsumowanie

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, uznając ją za nadużycie prawa procesowego.

Skarżący X.Y. złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się odszkodowania i kwestionując merytoryczną zasadność zarządzenia innego sędziego SN. Skarga została pozostawiona bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, ponieważ sąd uznał, że skarżący nadużył prawa procesowego, próbując zaskarżyć meritum zarządzenia, a nie faktyczną przewlekłość postępowania.

Skarżący X.Y. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się przyznania 10 000 zł. Podniósł również, że Izba Odpowiedzialności Zawodowej nie jest sądem w rozumieniu art. 6 EKPC. Głównym zarzutem skarżącego była niewłaściwa wykładnia art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym przez sędziego SN Wiesława Kozielewicza, która miała skutkować bezprawnym zarządzeniem z 7 września 2022 r. rejestrującym wniosek o test niezawisłości. Skarżący wcześniej złożył już skargę na przewlekłość w tej samej sprawie (II ZZ 3/22), która została odrzucona. Sąd Najwyższy, rozpoznając obecną skargę, stwierdził, że skarżący kwestionuje merytoryczną zasadność zarządzenia, a nie faktyczną przewlekłość postępowania. Uznał to za nadużycie prawa do skargi na przewlekłość, kwalifikując ją do załatwienia na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na przewlekłość postępowania służy ocenie sprawności postępowania, a nie merytorycznej zasadności rozstrzygnięć sądu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nadużył prawa do skargi na przewlekłość, ponieważ próbował zaskarżyć meritum zarządzenia, a nie faktyczną zwłokę w postępowaniu. Skarga na przewlekłość ma charakter incydentalny i służy ocenie sprawności postępowania, a nie merytorycznej ocenie rozstrzygnięć.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie skargi bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (wobec odrzucenia skargi)

Strony

NazwaTypRola
X.Y.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do załatwienia skargi jako nadużycia prawa procesowego.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Podstawa do orzeczenia w przedmiocie skargi.

Pomocnicze

ustawa o skardze na przewlekłość art. 2 § 1

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż to konieczne.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 5 § 1

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Skargę wnosi się w toku postępowania w sprawie.

u.SN art. 29 § 5

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Przepis, którego wykładnię skarżący kwestionował.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga na przewlekłość postępowania służy ocenie sprawności postępowania, a nie merytorycznej zasadności rozstrzygnięć. Kwestionowanie przez skarżącego merytorycznej zasadności zarządzenia stanowi nadużycie prawa procesowego.

Odrzucone argumenty

Zarzut niewłaściwej wykładni art. 29 § 5 u.SN jako podstawa skargi na przewlekłość. Izba Odpowiedzialności Zawodowej nie jest sądem w rozumieniu art. 6 EKPC (nie rozstrzygnięto w tym orzeczeniu).

Godne uwagi sformułowania

skarżący nadużywa zatem prawa do skargi na przewlekłość postępowania nie chodzi skarżącemu o wykazanie nieuzasadnionej zwłoki ale o zaskarżenie meritum zarządzenia przy rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania niedopuszczalna jest merytoryczna ocena rozstrzygnięć sądu

Skład orzekający

Aleksander Stępkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Paweł Czubik

członek

Elżbieta Karska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz stosowania art. 430 § 1 k.p.k. w kontekście nadużycia prawa procesowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nadużycia prawa procesowego w ramach skargi na przewlekłość.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sądy mogą odrzucać skargi, które są próbą obejścia standardowych procedur prawnych, co jest istotne dla zrozumienia granic prawa procesowego.

Sąd Najwyższy: Skarga na przewlekłość to nie sposób na podważenie merytorycznej decyzji sędziego.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I NSP 31/23
POSTANOWIENIE
Dnia 18 maja 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Paweł Czubik
‎
SSN Elżbieta Karska
w sprawie ze skargi X.Y.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II ZZ 3/22,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 maja 2023 r.,
pozostawia skargę bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
X.Y. (dalej: „skarżący”), pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 10 lutego 2023 r., wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt
II ZZ 3/22 doszło do naruszenia prawa skarżącego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz przyznanie mu sumy pieniężnej 10 000 zł
.
Skarżący na wstępie podniósł, że Izba Odpowiedzialności Zawodowej nie
jest sądem w rozumieniu art. 6 EKPCz, a skargę składa przynajmniej celem wyczerpania krajowego toku instancji. W dalszej części uzasadnienia przedstawiono argumentację dotyczącą niewłaściwej wykładni art. 29 § 5 ustawy z
dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2021, poz. 1904 ze zm., dalej: „u.SN”) przez SSN Wiesława Kozielewicza – skarżący uznał, że zarządzenie z 7 września 2022 r. rejestrujące jego wniosek o test niezawisłości i
niezależności pod sygn. akt I ZB 6/22 jest jawnym bezprawiem zamykającym mu prawo do złożenia wniosku w trybie powołanego przepisu.
Skarżący wniósł już uprzednio (17 października 2022 r.) skargę na   przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym pod   sygn.   akt II ZZ 3/22, która została odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2023 r., I NSP 332/22.
W sprawie pod sygn. II ZZ 3/22 po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu jawnym 28 marca 2023 r., zażaleń obrońców skarżącego na uchwałę Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z 16 listopada 2021
r., I DO 13/21, w przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych i obniżenia mu wynagrodzenia na czas trwania zawieszenia, Sąd Najwyższy podjął uchwałę o uchyleniu zaskarżonej uchwały oraz zarządzenia Prezesa Sądu Okręgowego w […] z 22 października 2021 r., sygn. […].
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
1. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na   naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „
ustawa o skardze na przewlekłość
”) – strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.
2. Postępowanie ze skargi na przewlekłość postępowania uregulowane zostało jako postępowanie incydentalne w ramach postępowania, co do istoty sprawy. Jest to postępowanie wpadkowe, nieingerujące w sferę orzeczniczą. Ocenia się w nim jedynie sprawność postępowania sądu. Tym samym, przy
rozpoznaniu skargi na przewlekłość postępowania niedopuszczalna jest merytoryczna ocena rozstrzygnięć sądu.
W realiach niniejszej sprawy skarżący kwestionuje merytoryczną zasadność zarządzenia SSN Wiesława Kozielewicza z 7 września 2022 r., w sprawie pod sygn. I ZB 6/22. Innymi słowy podejmuje próbę zaskarżenia czynności, którą uznaje za opartą na „oczywiście błędnej” wykładni przepisu i w oparciu o tę kwalifikację usiłuje stworzyć wrażenie, jakoby doszło do przewlekłości postępowania. W  rzeczywistości jednak nie chodzi skarżącemu o wykazanie nieuzasadnionej zwłoki ale o zaskarżenie
meritum
zarządzenia przewodniczącego wydziału w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Skarżący nadużywa zatem prawa do skargi na przewlekłość postępowania, co kwalifikuje skargę do załatwienia na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. Na marginesie należy zauważyć, że ta sama podstawa prawna byłaby właściwa do rozstrzygnięcia tej sprawy, gdyby skargę zakwalifikować jako zażalenie na wspomniane zarządzenie
3. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w   zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, orzekł
jak
w
sentencji. Wobec niewniesienia przez skarżącego opłaty od skargi nie było potrzeby postanowienia o jej zwrocie.
[as]
[K.O.]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę