I NSP 256/23

Sąd Najwyższy2024-11-12
SNinnepostępowanie dyscyplinarneŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniasąd najwyższyaplikant adwokackipostępowanie dyscyplinarnewłaściwość sąduprawo do sądu

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego i przekazał sprawę do rozpoznania Wyższemu Sądowi Dyscyplinarnemu Adwokatury.

Aplikant adwokacki F. P. złożył skargę do Sądu Najwyższego na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu dyscyplinarnym. Sąd Najwyższy, analizując przepisy ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, stwierdził, że jest właściwy do rozpoznania skarg jedynie w przypadku, gdy dotyczą one postępowań przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Ponieważ skarga dotyczyła postępowania przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury, Sąd Najwyższy uznał się za niewłaściwego i przekazał sprawę do rozpoznania właściwemu organowi.

Skarga została wniesiona przez obrońcę aplikanta adwokackiego F. P. do Sądu Najwyższego, zarzucając naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w Warszawie. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, przypomniał, że skarga taka może być wniesiona, gdy postępowanie trwa dłużej niż jest to konieczne. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się przepisy dotyczące właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego, określone w art. 4 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skarg dotyczących przewlekłości postępowań przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Ponieważ przedmiotowa skarga dotyczyła postępowania przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury, Sąd Najwyższy, kierując się zasadą ścisłej i literalnej interpretacji przepisów kompetencyjnych, stwierdził swoją niewłaściwość. Na podstawie art. 35 § 1 Kodeksu postępowania karnego, który stosuje się odpowiednio w sprawach nieuregulowanych, Sąd Najwyższy przekazał sprawę według właściwości Wyższemu Sądowi Dyscyplinarnemu Adwokatury w Warszawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jedynie w przypadku, gdy skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Przepisy ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, w szczególności art. 4 ust. 2, jednoznacznie przypisują właściwość Sądu Najwyższego do spraw dotyczących postępowań przed sądami wyższych instancji (apelacyjnym i najwyższym). Właściwość tę należy interpretować ściśle i literalnie. Skarga dotycząca postępowania przed organem dyscyplinarnym nie mieści się w tym zakresie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy według właściwości

Strony

NazwaTypRola
F. P.osoba_fizycznaaplikant adwokacki
J. B.osoba_fizycznaradca prawny (obrońca)
Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w Warszawieinstytucjaorgan prowadzący postępowanie

Przepisy (5)

Główne

ustawa o skardze na przewlekłość postępowania art. 2 § 1

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż to konieczne.

ustawa o skardze na przewlekłość postępowania art. 4 § 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi, jeżeli dotyczy ona przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Pomocnicze

ustawa o skardze na przewlekłość postępowania art. 8 § 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Prawo o adwokaturze art. 95

Ustawa Prawo o adwokaturze

W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego oraz rozdziałów I-III Kodeksu karnego.

k.p.k. art. 35 § 1

Ustawa Kodeks postępowania karnego

Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Najwyższy jest właściwy tylko do skarg dotyczących postępowań przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Godne uwagi sformułowania

przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie

Skład orzekający

Grzegorz Żmij

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości Sądu Najwyższego w sprawach skarg na przewlekłość postępowania, w tym w sprawach dyscyplinarnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarga dotyczy postępowania przed organem innym niż sąd apelacyjny czy Sąd Najwyższy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy Sąd Najwyższy nie jest właściwy? Kluczowa interpretacja w sprawie skargi na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NSP 256/23
POSTANOWIENIE
Dnia 12 listopada 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Żmij
w sprawie ze skargi aplikanta adwokackiego F. P.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym Adwokatury w Warszawie
‎
w sprawie […],
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2024 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Wyższemu Sądowi Dyscyplinarnemu Adwokatury
‎
w Warszawie
UZASADNIENIE
Skargą skierowaną do Sądu Najwyższego w dniu 9 listopada 2023 r. (data
stempla pocztowego) obrońca obwinionego aplikanta adwokackiego F. P. – radca prawny J. B. domagał się stwierdzenia, że
w
postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w Warszawie nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z
art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
W artykule 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez
prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi.
Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została
skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej
według hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd
Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”. Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, w
sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na
skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Z kolei w myśl art. 95 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do
postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy: Kodeksu postępowania karnego (pkt 1); rozdziałów I
-
III Kodeksu karnego (pkt 2).
Stosownie do art. 35 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks
postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 37 ze zm.), dalej: k.p.k.) s
ąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie przytoczonych przepisów orzekł, jak w sentencji postanowienia.
[SOP]
r.g.
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI