I NSP 255/24

Sąd Najwyższy2024-08-22
SNinneinneWysokanajwyższy
przewlekłość postępowaniaSąd Najwyższyskargapostępowanie sądoweprawo procesowe

Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ nie można skarżyć przewlekłości postępowania zainicjowanego skargą na przewlekłość.

Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu (sygn. I AS 199/23), które samo dotyczyło skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w Zielonej Górze. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości i zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując, że ustawa o skardze na przewlekłość nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które samo jest postępowaniem ze skargi na przewlekłość, uznając takie postępowanie za niedopuszczalne.

Skarżący M. L. złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, zarzucając przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu pod sygnaturą I AS 199/23. Postępowanie to było w istocie skargą na przewlekłość postępowania prowadzonego wcześniej przez Sąd Okręgowy w Zielonej Górze. Skarżący domagał się stwierdzenia tej przewlekłości oraz przyznania mu zadośćuczynienia w kwocie 12 000 zł. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, odwołał się do ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, skarga przysługuje, gdy postępowanie trwa dłużej niż jest to konieczne. Jednakże, Sąd Najwyższy podkreślił, że katalog postępowań, w których można wnieść skargę na przewlekłość, jest zamknięty i określony w art. 3 ustawy. Przepis ten nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które samo jest postępowaniem ze skargi na przewlekłość. Sąd Najwyższy powołał się na ugruntowane stanowisko judykatury, zgodnie z którym postępowanie ze skargi na przewlekłość nie ma samodzielnego przedmiotu i nie jest traktowane jako odrębna sprawa. W konsekwencji, skarga Skarżącego została uznana za niedopuszczalną z mocy ustawy i na podstawie przepisów k.p.c. oraz ustawy o skardze na przewlekłość, została odrzucona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, takie postępowanie jest niedopuszczalne z mocy ustawy.

Uzasadnienie

Ustawa o skardze na przewlekłość określa zamknięty katalog postępowań, w których można wnieść skargę. Nie przewiduje ona możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które samo jest postępowaniem ze skargi na przewlekłość, gdyż takie postępowanie nie ma samodzielnego przedmiotu i nie jest traktowane jako odrębna sprawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
M. L.osoba_fizycznaSkarżący

Przepisy (5)

Główne

ustawa o skardze na przewlekłość art. 2 § 1

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż to konieczne.

ustawa o skardze na przewlekłość art. 3

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Katalog postępowań, w których przysługuje skarga na przewlekłość, ma charakter zamknięty.

Pomocnicze

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

k.p.c. art. 394¹ § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § 1¹

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie ze skargi na przewlekłość nie ma samodzielnego przedmiotu i nie jest odrębną sprawą. Ustawa o skardze na przewlekłość nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które samo jest postępowaniem ze skargi na przewlekłość.

Godne uwagi sformułowania

Katalog postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość, ma charakter zamknięty w istocie rozpoznanie skargi na przewlekłość postępowania nie ma samodzielnego przedmiotu, lecz jest jedynie elementem postępowania głównego.

Skład orzekający

Joanna Lemańska

przewodniczący-sprawozdawca

Paweł Czubik

członek

Grzegorz Pastuszko

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że skarga na przewlekłość nie może dotyczyć postępowania, które samo jest skargą na przewlekłość."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznej sytuacji procesowej, gdzie przedmiotem skargi jest inne postępowanie o stwierdzenie przewlekłości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne określenie granic dopuszczalności skargi na przewlekłość i potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej.

Czy można skarżyć przewlekłość postępowania o przewlekłość? Sąd Najwyższy odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I NSP 255/24
POSTANOWIENIE
Dnia 22 sierpnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Paweł Czubik
‎
SSN Grzegorz Pastuszko
w sprawie ze skargi M. L.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn.
‎
I AS 199/23,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 sierpnia 2024 r.,
odrzuca skargę.
Paweł Czubik      Joanna Lemańska     Grzegorz Pastuszko
UZASADNIENIE
M. L. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na przewlekłość postępowania o sygn. I AS 199/23, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w
przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Zielonej Górze. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości przedmiotowego postępowania o sygn. I AS 199/23 oraz o przyznanie mu z tego tytułu zadośćuczynienia w kwocie 12 000 zł.
Postanowieniem z 4 czerwca 2024 r., I ASK 8/24, Referendarz sądowy w
Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu zwolnił w całości Skarżącego od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi na przewlekłość postępowania o sygn. I AS 199/23.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z
godnie z treścią art. 2 ust. 1
ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa o
skardze na przewlekłość”)
, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że
w
postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa
dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i
prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.
Katalog postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do
wniesienia skargi na przewlekłość, ma charakter zamknięty i został określony w
art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość. Powołany przepis, którego brzmienie jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, nie przewiduje przy tym możliwości wniesienia skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki postępowania toczącego się na skutek wniesionej wcześniej przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania. W judykaturze Sądu Najwyższego ugruntowane jest bowiem stanowisko, że w istocie rozpoznanie skargi na przewlekłość postępowania nie ma samodzielnego przedmiotu, lecz
jest
jedynie elementem postępowania głównego. Zarazem postępowania ze
skargi na przewlekłość nie można traktować jako samodzielnej sprawy
(zob.
np.
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 kwietnia 2006 r., III SO 30/05).
Z powyższych względów skargę Skarżącego na przewlekłość postępowania zainicjowanego wcześniej wniesioną przez niego skargą na przewlekłość innego postępowania należy uznać za niedopuszczalną z mocy ustawy.
W konsekwencji, na podstawie art. 394
1
§ 3 w zw. z art. 397 § 1
1
k.p.c. w
zw.
z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę na przewlekłość należało odrzucić.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
.
Paweł Czubik      Joanna Lemańska     Grzegorz Pastuszko
[SOP]
[ms]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI