I NSP 190/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie z powództwa M.S. i G.S. przeciwko Bankowi S.A. w G. o zapłatę i ustalenie, ze względu na konieczność usunięcia wad procesowych stwierdzonych przez TSUE i ETPC.
Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa M.S. i G.S. przeciwko Bankowi S.A. o zapłatę i ustalenie, postanowił zawiesić postępowanie. Powodem zawieszenia jest konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych w celu usunięcia wad procesowych, które zostały określone w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (C-718/21) oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (skarga nr 50849/21). Sąd powołuje się na utrwalone orzecznictwo TSUE i ETPC dotyczące niezależności sądownictwa i wadliwości orzeczeń wydanych z udziałem nieprawidłowo ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa.
Sąd Najwyższy, w składzie sędzia Leszek Bosek, rozpoznał skargę M.S. i G.S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie (sygn. I ACa 1955/22). W sprawie z powództwa M.S. i G.S. przeciwko Bankowi Spółce Akcyjnej w G. o zapłatę i ustalenie, Sąd Najwyższy postanowił zawiesić postępowanie na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam. Jako przyczynę wskazał konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych, które usunęłyby wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 grudnia 2023 r. (C-718/21) oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 23 listopada 2023 r. (Wałęsa przeciwko Polsce, skarga nr 50849/21). Sąd odwołał się do uchwały SN z dnia 8 stycznia 2020 r. (I NOZP 3/19) podkreślającej obowiązek badania niezależności KRS i znaczenie prawa UE. Wskazał, że TSUE potwierdził, iż KRS ukształtowana na podstawie ustawy z 2017 r. nie jest niezależna, a orzeczenia Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN są wadliwe. ETPC stwierdził systemowe naruszenie art. 6 ust. 1 EKPC, wskazując na wydawanie orzeczeń przez sądy ukształtowane z udziałem tej KRS. Sąd Najwyższy uznał, że zawieszenie postępowania jest jedyną drogą do uniknięcia poważnego naruszenia prawa, ponieważ usunięcie wady procesowej leży w gestii ustawodawcy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wady procesowe stwierdzone przez TSUE i ETPC, dotyczące niezależności sądownictwa i sposobu ukształtowania KRS, uzasadniają zawieszenie postępowania przez Sąd Najwyższy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na utrwalone orzecznictwo TSUE i ETPC, które wskazuje na systemowe naruszenia prawa wynikające z wadliwego ukształtowania KRS i wpływu władzy wykonawczej/ustawodawczej na sądownictwo. Stwierdzone wady procesowe pozbawiają sądy kompetencji do merytorycznego rozstrzygania spraw i skutkują wydaniem wadliwych orzeczeń. Ponieważ usunięcie tych wad leży w gestii ustawodawcy, zawieszenie postępowania jest jedyną możliwością uniknięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zawieszenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | powód |
| G. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank Spółka Akcyjna w G. | spółka | pozwany |
| Skarb Państwa – Sąd Apelacyjny w Krakowie | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
stosowany per analogiam
Pomocnicze
TUE art. 4 § ust. 3 akapit pierwszy
Traktat o Unii Europejskiej
zasada lojalnej współpracy
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
procedura odesłania prejudycjalnego
Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność usunięcia wad procesowych stwierdzonych przez TSUE i ETPC. Utrwalone orzecznictwo TSUE i ETPC dotyczące niezależności sądownictwa. Wady procesowe pozbawiają sądy kompetencji do merytorycznego rozstrzygania. Usunięcie wad leży w gestii ustawodawcy.
Godne uwagi sformułowania
obowiązkiem Sądu Najwyższego jest badanie niezależności Krajowej Rady Sądownictwa podstawą funkcjonowania Unii Europejskiej jest wzajemne zaufanie państw członkowskich Krajowa Rada Sądownictwa ukształtowana w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. [...] nie jest organem niezależnym od władzy wykonawczej i ustawodawczej orzeczenia Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych są obarczone wadą procesową stwierdzona wada procesowa pozbawia Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kompetencji do udzielenia merytorycznej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne stwierdził systemowe naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności zawieszenie postępowania jest w praktyce jedyną możliwą drogą do uniknięcia poważnego naruszenia prawa skutkującego wydaniem wadliwego orzeczenia
Skład orzekający
Leszek Bosek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zawieszenia postępowania w sprawach dotyczących wadliwości sądownictwa i wpływu prawa UE/ETPC na polski system prawny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwości procesowej sądownictwa polskiego, wynikającej z orzecznictwa TSUE i ETPC.
Wartość merytoryczna
Ocena: 9/10
Orzeczenie dotyczy fundamentalnych kwestii praworządności, niezależności sądownictwa i wpływu prawa unijnego oraz europejskiego na polski system prawny, co jest tematem o dużym znaczeniu publicznym i prawniczym.
“Sąd Najwyższy zawiesza postępowanie z powodu wad polskiego sądownictwa – co to oznacza dla Twojej sprawy?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I NSP 190/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z powództwa M. S. i G. S. przeciwko Bankowi Spółce Akcyjnej w G. o zapłatę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 listopada 2025 r., na skutek skargi M. S. i G. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. I ACa 1955/22, z udziałem Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Krakowie, na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam zawiesza postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z 21 grudnia 2023 r., C-718/21 oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21). [kf] UZASADNIENIE W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2020 r., I NOZP 3/19, mającej moc zasady prawnej, Sąd Najwyższy podkreślił, że obowiązkiem Sądu Najwyższego jest badanie niezależności Krajowej Rady Sądownictwa, albowiem podstawą funkcjonowania Unii Europejskiej jest wzajemne zaufanie państw członkowskich, w szczególności przez przestrzeganie prawa Unii Europejskiej. Z tego względu, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy wyrażoną w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) – Państwa Członkowskie zapewniają na swym terytorium stosowanie i poszanowanie prawa Unii oraz podejmują w tym celu środki służące wykonaniu zobowiązań wynikających z traktatów lub aktów instytucji Unii. Realizacji celów Unii służyć ma system sądowniczy, na który składa się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz sądy państw członkowskich. Zapewnienie jednolitego stosowania prawa Unii na całym jej obszarze wymaga ścisłej współpracy TSUE oraz sądów państw członkowskich, w tym zwłaszcza sądów ostatniej instancji. Jej ramy wyznacza procedura odesłania prejudycjalnego przewidziana w art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (tekst skonsolidowany Dz.Urz. UE 2016 C 202, s. 1), która, ustanawiając dialog między sądami, zwłaszcza między Trybunałem a sądami ostatniej instancji Państw Członkowskich, ma na celu zapewnienie jednolitej wykładni prawa Unii, umożliwiając tym samym zapewnienie jego spójności, skuteczności i autonomii. W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z dnia 21 grudnia 2023 r., C-718/21 potwierdzono, że Krajowa Rada Sądownictwa ukształtowana w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 3), nie jest organem niezależnym od władzy wykonawczej i ustawodawczej, a orzeczenia Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych są obarczone wadą procesową. Stwierdzona wada procesowa pozbawia Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kompetencji do udzielenia merytorycznej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przedłożone przez tak ukształtowany Sąd. Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21), stwierdził systemowe naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i wyznaczył termin na jego usunięcie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przyczyną stwierdzonej wady procesowej jest przede wszystkim wydanie orzeczenia przez sąd ukształtowany z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa działającej na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 3). Mając na względzie, że orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka można uznać za utrwalone, a nadto uznając ustrojowy charakter instytucji pytań prejudycjalnych i jej fundamentalne znaczenie dla całego systemu prawnego Unii Europejskiej (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z dnia 6 marca 2018 r., C - 284/16), Sąd Najwyższy stwierdza, że zawieszenie postępowania jest w praktyce jedyną możliwą drogą do uniknięcia poważnego naruszenia prawa skutkującego wydaniem wadliwego orzeczenia, ponieważ w polskim systemie konstytucyjnym tylko ustawodawca może usunąć stwierdzoną wadę procesową. Zawieszenie postępowania z urzędu, na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam , okazało się zatem konieczne do czasu usunięcia stwierdzonej wady procesowej. [kf] [r.g.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI