I NSP 354/22

Sąd Najwyższy2022-12-07
SNKarnenadzwyczajne środki zaskarżeniaŚrednianajwyższy
przewlekłość postępowaniaskargaSąd Najwyższypostępowanie karnewznowienie postępowanianiedopuszczalnośćprawo do sądu

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ nie dotyczyła ona postępowania wpadkowego, a jedynie wniosku o wznowienie prawomocnie zakończonej sprawy.

R. R. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie II AKo 114/22, domagając się zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną i pozostawił ją bez rozpoznania. Wskazano, że postępowanie w sprawie II AKo 114/22 dotyczyło wniosku o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania karnego, a nie postępowania wpadkowego, a samo postępowanie wznowieniowe nie jest objęte gwarancjami art. 6 EKPC.

Skarżący R. R. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku (sygn. akt II AKo 114/22). Domagał się zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania w kwocie 10 tys. zł miesięcznie, łącznie 120 tys. zł, z czego połowę przekazać na Dom Dziecka w S.. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu bez udziału stron, postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania, uznając ją za niedopuszczalną. Uzasadnienie wskazuje, że postępowanie przed Sądem Apelacyjnym dotyczyło wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, a nie postępowania wpadkowego. Sąd podkreślił, że postępowanie wznowieniowe jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a wniosek o jego wszczęcie nie jest równoznaczny z jego rozpoczęciem. Ponadto, powołując się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazano, że gwarancje z art. 6 EKPC nie mają zastosowania do postępowań zmierzających do wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym wyrokiem. Sąd zauważył również, że celem pism skarżącego nie było stwierdzenie przewlekłości, lecz doprowadzenie do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga taka jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Postępowanie wznowieniowe jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a wniosek o jego wszczęcie nie jest równoznaczny z rozpoczęciem postępowania. Ponadto, gwarancje z art. 6 EKPC nie mają zastosowania do postępowań zmierzających do wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym wyrokiem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie skargi bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
R. R.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (3)

Główne

u.s.p.p. art. 2 § 1

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż to konieczne.

Pomocnicze

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do pozostawienia skargi bez rozpoznania.

u.SN art. 8 § 2

Ustawa o Sądzie Najwyższym

Podstawa do pozostawienia skargi bez rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga dotyczy postępowania o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania, a nie postępowania wpadkowego. Postępowanie wznowieniowe nie jest objęte gwarancjami art. 6 EKPC w zakresie prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.

Godne uwagi sformułowania

Skargę jako niedopuszczalną, pozostawiono bez rozpoznania. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a wniosek o wznowienie postępowania nie jest równoznaczny z wszczęciem postępowania wznowieniowego. Europejski Trybunał Praw Człowieka także konsekwentnie uznaje, że gwarancje z art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie mają zastosowania do postępowań, w których dąży się do wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym wyrokiem.

Skład orzekający

Mirosław Sadowski

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Demendecki

członek

Marek Dobrowolski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska Sądu Najwyższego co do niedopuszczalności skargi na przewlekłość w postępowaniach o wznowienie prawomocnie zakończonych postępowań oraz braku zastosowania art. 6 EKPC do takich postępowań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wznowienie postępowania karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z prawem do sądu i przewlekłością postępowań, jednak jej rozstrzygnięcie opiera się na utrwalonej linii orzeczniczej i braku formalnym skargi.

Skarga na przewlekłość postępowania odrzucona. Kiedy nie można skarżyć się na długi proces?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I NSP 354/22
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Tomasz Demendecki
‎
SSN Marek Dobrowolski
w sprawie ze skargi R. R.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie
‎
o sygn. II AKo 114/22,
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
‎
i Spraw Publicznych w dniu 7 grudnia 2022 r.,
pozostawia skargę bez rozpoznania
UZASADNIENIE
R. R. (dalej także: „Skarżący”) wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt II AKo 114/22.
Skarżący wniósł o „wszczęcie postępowania na przewlekłość w postępowaniu II AKo 114/22 od dnia 20 września 2021 r.”, zadośćuczynienie za każdy miesiąc przewlekłości 10 tys. zł, w sumie 120 tys. zł, w tym przekazanie 60 tys. zł na Dom Dziecka w S..
W uzasadnieniu skarżący powtórzył powyższe żądanie, nie wskazując okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie II AKo 114/22.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę jako niedopuszczalną, pozostawiono bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez
nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej:
„u.s.p.p.”)
strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Pismem z 7 marca 2022 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Malborku z
24
czerwca 2019 r., II K 1302/18, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z 8 listopada 2019 r., V Ka 1734/19. Zarządzeniem z 27 maja 2022 r. został wyznaczony skazanemu obrońca z urzędu, który w piśmie z 27 czerwca 2022  r. poinformował o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z 28 czerwca 20122 r. skarżący został wezwany do   usunięcia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie i podpisanie go przez obrońcę. W dniu 25 lipca 2022 r. skazany złożył kolejny wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem z 18 sierpnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku nie uwzględnił powyższego wniosku oraz ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 7 marca 2022 r. 31 sierpnia 2022 r. skarżący osobiście złożył wniosek o wznowienie postępowania, wobec czego zarządzeniem z 7 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odmówił przyjęcia tego wniosku. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z 25 października 2022 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania wznowieniowego, które w sprawach karnych może w pewnych sytuacjach być wszczęte również z
urzędu, a w którym nie bada się zasadniczego dla sprawy przedmiotu. Postępowanie to sprowadza się bowiem jedynie do zbadania, czy w sprawie zaistniały okoliczności wskazane w ustawie, które mogą skutkować wzruszeniem prawomocnego orzeczenia sądowego. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a wniosek o wznowienie postępowania nie     jest równoznaczny z wszczęciem postępowania wznowieniowego (zob.
postanowienia Sądu Najwyższego: z 22 stycznia 2019 r., I NSP 53/18; z 12 marca 2019 r., I NSP 8/19).
Europejski Trybunał Praw Człowieka także konsekwentnie uznaje, że  gwarancje z art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i
Podstawowych Wolności (
Dz.U. 1993, nr 61, poz. 284)
nie mają zastosowania do
postępowań, w których dąży się do wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym wyrokiem (zob.m.in. decyzje Europejskiego Trybunału Praw Człowieka: z 26 października 2004 r. nr 13990/04 oraz z 15 marca 2005 r. nr 51744/99; decyzja Europejskiej Komisji Praw Człowieka z 17 stycznia 1995 r. nr 25084/94).
Na marginesie zauważyć należy, że celem pism przedłożonych przez Skarżącego nie było stwierdzenie przewlekłości postępowania wznowieniowego, ale doprowadzenie do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, co potwierdza ostatni akapit pisma zawierającego skargę.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.SN postanowił o pozostawieniu skargi bez rozpoznania.
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI